Psalms 31

cebuano-1999

1Kanimo, O Ginoo, ako midangop. Ayaw intawon itugot nga kaulawan ako. Matarong ka busa luwasa intawon ako!

2Patalinghogi ako ug luwasa dayon ako! Padangpa ako kanimo ug panalipdi aron maluwas.

3Dalangpanan ko ikaw ug tigpanalipod; tungod ug alang sa imong ngalan, tultoli ug giyahi ako.

4Ilikay ako sa lit-ag nga giandam nila kanako kay ikaw ang akong salipdanan.

5Gitugyan ko kanimo ang akong espiritu. O Ginoo, giluwas mo ako kay Dios ka nga matinud-anon.

6Gikasilagan mo ang nagsimbag mga diosdios, apan ako misalig kanimo, O Ginoo.

7Magmaya ug magmalipayon ako tungod sa imong gugma nga walay paglubad, kay nasayod ka sa akong mga pag-antos ug gitabangan mo ako sa akong kalisdanan.

8Wala mo ako itugyan sa akong mga kaaway, ug gipahiluna mo ako sa dapit nga layo sa kadaot.

9Kaluy-i intawon ako, O Ginoo, kay ania ako sa kalisod. Gumikan sa labihan kong paghilak, nanghubag ang akong mga mata. Naluya na ako!

10Daw hapit na akong mamatay tungod sa kaguol, ug ang pagpunay ug hilak nakakunhod sa akong mga tuig. Gumikan sa akong kalisdanan luya na ako, ug nagkagabok na ang akong kabukogan.

11Gibugalbugalan ako sa akong mga kaaway ug nangahadlok kanako ang akong mga silingan. Nanglikay kanako ang akong mga kaila. Managan ug magpalayo sila inigkakita nila kanako sa dalan.

12Gikalimtan ako sa tanan sama sa usa na ka patay. Sama ako sa buak nga kulon nga gilabay na.

13Gilibotan ako sa akong mga kaaway nga naghunghongay, ug nalisang ako kay naglaraw man sila sa pagpatay kanako.

14Apan misalig ako kanimo, O Ginoo. Ikaw ang akong Dios.

15Anaa sa imong mga kamot ang akong kinabuhi; luwasa ako gikan sa akong mga kaaway ug sa naglutos kanako.

16Kahimut-i intawon kining imong sulugoon. Luwasa ako tungod sa gugma mong walay paglubad.

17Gisangpit ko ikaw, O Ginoo, busa ayaw itugot nga maulawan ako! Mao unta hinuoy maulawan ang mga daotan. Matak-om unta ang ilang baba didto sa kalibotan sa mga patay.

18Pahiloma kanang mga bakakon ug ang tanang mapahitas-on nga nagpasipala sa mga matarong!

19Pagkadagaya sa mga maayong butang nga gitagana mo sa mga nagtahod ug may kahadlok kanimo! Kahibulongan ang imong gibuhat alang niadtong midangop kanimo ug kini nakita sa tanan.

20Nag-uban ka kanila ug gipanalipdan mo sila gikan sa daotang laraw sa mga tawo, ug gipahimutang mo sila sa dapit nga walay kaaway nga makabiaybiay kanila.

21Dayga ang Ginoo! Pagkakahibulongan sa gugma nga iyang gipakita kanako sa dihang gilibotan ako sa mga kaaway!

22Sa akong kalisang gipakaingon kog gibiyaan na niya ako, apan gidungog diay niya ang akong pagpakitabang.

23Higugmaa ang Ginoo, kamong mga pinili niya! Panalipdan sa Ginoo ang mga matinumanon kaniya, apan silotan niya ang mga mapahitas-on sa angay kanila.

24Pagmalig-on ug pagmadasigon, kamong tanan nga nagsalig sa Ginoo!

← Chapter 30 Chapter 32 →