Isaiah 29

cebuano-1999

1Alaot ka, O Ariel, ang siyudad nga gikampohan ni David! Palabya ang usa o duha ka tuig uban sa mga kasaulogan niini.

2Unya silotan sa Dios ang siyudad nga ginganlag “Ariel.” Ug unya may maghilak ug magminatay, ug ang siyudad mahisama sa mga halaran sa mga mananap nga sunogon.

3Sulongon ka sa Dios ug palibutan, ug magbuhat siyag mga tore ug mga trenseras batok kanimo.

4Unya malumpag ka; ug gikan sa imong nahimutangan mabati ang imong tingog, daw tingog sa multo nga lugos madungog, daw hagawhaw lamang.

5Apan ang imong mga kaaway mapulpog sama sa abog, ug ipadpad sa hangin sama sa uhot. Ug unya sa kalit

6luwason ka sa Ginoo nga Labing Gamhanan pinaagig linog ug bagyo; magpadala siyag nagdilaab nga kalayo ug alimpulos;

7mahanaw sama sa damgo, sama sa panan-awon sa gabii, ang tanang mosulong sa Ariel lakip ang ilang mga hinagiban.

8Sama sa mahitabo sa usa ka tawo nga gigutom unya magdamgo nga siya nagkaon ug mahigmata nga gigutom gihapon, o sama sa giuhaw nga nagdamgo nga siya nag-inom ug mahigmata nga giuhaw gihapon. Ingon niana ang mahitabo sa tanang nasod nga mosulong sa Bukid sa Sion.

9Sigi, paghinanggaw kamo ug liboga ang inyong mga ulo; taptapi ang inyong mga mata aron dili kamo makakita! Paghubog kamo apan dili sa bino; pagsusapinday apan dili gumikan sa isog nga ilimnon!

10Kay gibuboan kamo sa Ginoo sa espiritu sa paghinanok, ug gitabonan niya ang inyong mga mata, kamong mga propeta, ug gipandongan ang inyong mga ulo, kamong mga manalagna.

11Ang kahulogan sa matag panan-awon mahimong sama sa usa ka basahon nga sirado. Kon ipabasa kini sa tawong makabasa moingon siya, “Unsaon ko pagbasa niini nga sirado man kini?”

12Ug unya kon ipabasa nila kini sa dili maantigong mobasa, siya moingon, “Dili ako maantigong mobasa.”

13Ug miingon ang Ginoo, “Kining mga tawhana nagpasidungog kanako sa pulong lamang, apan ang ilang mga kasingkasing halayo kanako, ug ang ilang pagtamod sa akong mga sugo sama ra sa ilang pagtamod sa sugo sa mga tawo, pinaagi sa pagsag-ulo.

14Busa mahikurat na lamang sila kay pahamtangan ko man sila sa nagsunodsunod nga hampak; makawang ang kaalam sa ilang maalamon, ug dili na makasabot ang masinabuton.”

15Alaot kadtong nagtago sa ilang plano gikan sa Ginoo, ug gusto magbuhat diha sa kangitngit ug nag-ingon, “Walay makakita kanamo o masayod sa among gibuhat.”

16Gibalit-ad nila ang mga butang! Mas importante ba diay ang lapok kay sa magbubuhat ug kulon? Makaingon ba ang binuhat sa iyang magbubuhat, “Dili ikaw maoy nagbuhat kanako; wala kay igong panabot?”

17Dili na madugay nga ang Lebanon mahimong usa ka uma nga daghag abot ug mahisama na usab sa usa ka lasang.

18Niadtong adlawa ang bungol makadungog na kon basahan siyag basahon, ug ang mga buta nga nagpuyo sa kangitngit makakita na.

19Makakaplag na usab ug kalipay diha sa Ginoo ang mga maaghop, ug ang mga kabos magmaya tungod sa Balaang Dios sa Israel.

20Mahanaw ang mga tawong bangis ug mawagtang ang mga mabugalbugalon, ug puohon ang tanan nga mahigugmaon sa pagbuhat ug daotan.

21Puohon sa Dios ang nagbutangbutang sa iyang isigkatawo, ug naglaang sa tawo nga naglaban sa katarong, ug kadtong naghikaw ug hustisya sa mga inosente pinaagi sa paglimbong.

22Busa mao kini ang gisulti sa Ginoo, ang Dios sa Israel nga nagluwas kang Abraham sa iyang kalisdanan, mahitungod sa banay ni Jacob: “Katawhan ko, dili na kamo maulawan pag-usab, o mangluspad sa kaulaw.

23Inigkakita ninyo sa inyong kaliwat nga akong ihatag kaninyo, pasidunggan ninyo ang akong ngalan; simbahon ninyo ang Dios ni Jacob, ug kahadlokan ninyo ang Dios sa Israel.

24Unya sila nga nangalibog makasabot na unya ug ang mga gahig ulo motuman na sa akong sugo.”

← Chapter 28 Chapter 30 →