Psalms 137

Azerbajani (Azərbaycan Bibliyası 2008)

1Babil torpağında olanda Sionu yada salardıq,Çay kənarında oturaraq ağlayardıq,

2Liralarımızı söyüd ağaclarından asardıq.

3Bizi əsir edənlərNəğmə oxumağımızı əmr edirdilər,Bizə zülm verənlərOnları şənləndirməyimizi istəyirdilər,«Bizim üçün Sion nəğmələrini oxuyun» deyirdilər.

4Axı yad ölkədə Rəbbin nəğmələrini necə oxuyaq?

5Ey Yerusəlim, əgər səni unutsam,Qoy sağ əlim qurusun.

6Ey Yerusəlim,Səni anmasam, ən böyük sevincim olmasan,Qoy dilim damağıma yapışsın.

7Ya Rəbb, Edomluları bir yada sal,Məğlubiyyət günü Yerusəlimdən danışırdılar,Deyirdilər: «Gəlin oranı uçuraq, təməlindən dağıdaq!»

8Ey Babil qızı, xaraba qalacaqsan.Bizə etdiyinin əvəzini sənə verən qoy bəxtiyar olsun!

9Körpələrini daşa çırpıb öldürən bəxtiyar olsun!

← Chapter 136 Chapter 138 →