Psalms 90

albanian-2018

1Lutje e Moisiut, njeriut të Perëndisë. O Zot, ti ke qenë streha jonë brez pas brezi.

2Para se të lindnin malet, para se të krijoje tokën e botën, prej amshimit në amshim, ti je Perëndia.

3Ti e kthen njeriun në pluhur, e thua: «Kthehuni, o bijtë e njeriut!».

4Se një mijë vjet në sytë e tu janë si dita e djeshme që kaloi, porsi orët e rojës së natës.

5Në gjumë, si përmbytja i përlan, si bari që mugullon në mëngjes janë.

6Në mëngjes lulëzon e mugullon, në mbrëmje vyshket e thahet.

7Prej zemërimit tënd morëm fund, prej furisë sate u tmerruam.

8Paudhësitë tona i ke vënë para vetes, të fshehtat tona në dritën e fytyrës sate.

9Tërë ditët tona fashiten prej mërisë sate, vitet tona marrin fund si një ofshamë.

10Vitet e jetës sonë janë shtatëdhjetë, ja, tetëdhjetë për më të fortët; vitet më të mira janë mundim e dhimbje, teren shpejt e ne kalojmë.

11Kush e njeh forcën e zemërimit tënd? Si droja ndaj teje ashtu është furia jote.

12Na mëso, pra, të numërojmë ditët tona, që të fitojmë një zemër plot urti.

13Kthehu, o Zot! Deri kur? Ki mëshirë për shërbëtorët e tu!

14Na ngij në mëngjes me mirësinë tënde, që të ngazëllejmë e të gëzojmë në të gjitha ditët tona.

15Bëna të gëzojmë për aq ditë sa na mundove, për aq vite sa kaluam në fatkeqësi.

16Le të shfaqet vepra jote te shërbëtorët e tu, te bijtë e tyre madhështia jote.

17Ardhtë mbi ne mirësia e Zotit, Perëndisë tonë, bëje të shkojë mbarë veprën e duarve tona, përparoftë vepra e duarve tona!

← Chapter 89 Chapter 91 →