Psalms 31

albanian-2018

1Mjeshtrit të korit. Psalm i Davidit.

2Te ti, o Zot, kërkova strehë, mos lejo të turpërohem asnjëherë, sipas drejtësisë sate çliromë!

3Prire veshin drejt meje, nxito të më çlirosh, bëhu për mua shkëmbi, ku gjej strehim, fortesa e shpëtimit tim.

4Ti je shkëmbi dhe fortesa ime, për hir të emrit tënd primë e hiqmë udhën.

5Më nxirr nga laku, që fshehtas më kanë ngritur, sepse ti je streha ime.

6Në duart e tua e lë shpirtin tim, shpengomë, o Zot, Perëndi besnik.

7I urrej ata që jepen pas idhujve të kotë, por unë shpresën e kam te Zoti.

8Për mirësinë tënde gëzoj e ngazëllej, se ti e pe pikëllimin tim dhe e njohe mjerimin e shpirtit tim.

9Nuk më le të bie në dorë të armiqve, këmbët m'i vure në vend të gjerë.

10Mëshiromë, o Zot, se jam ngushtë, nga brenga po më treten sytë, shpirti e trupi.

11Jeta po më mpaket në hidhërim e vitet po kalojnë mes lëngatash, më kanë lënë fuqitë prej paudhësisë e kockat po më treten.

12Jam bërë tallje për të gjithë armiqtë e shumë më tepër për fqinjët. Jam kthyer në tmerr për të njohurit e sa më shohin rrugës, ikin.

13Më kanë harruar fare, si të isha i vdekur, jam bërë porsi enë e thyer.

14Shpifjet e shumë njerëzve i dëgjova, tmerr nga të gjitha anët, janë bërë bashkë kundër meje, po kurdisin jetën të ma marrin.

15Por unë shpresoj te ti, o Zot, e them: «Ti je Perëndia im!».

16Në duart e tua janë motet e mia, shpëtomë nga dora e armiqve të mi e prej atyre që më përndjekin.

17Shndrittë fytyra jote mbi shërbëtorin tënd, sipas mirësisë sate shpëtomë.

18Mos më turpëro, o Zot, se ty të kam thirrur. U turpërofshin të paudhët e në skëterrë gojën mbyllshin.

19U mbyllshin buzët gënjeshtare, që kundër të drejtit tërë krenari flasin, tërë mburrje e përbuzje.

20Sa e madhe është mirësia jote, o Zot, që ti e ruan për ata që të druajnë. Ua jep atyre që kërkojnë strehë te ti, në sytë e mbarë bijve të njerëzve.

21Nën strehën e pranisë sate i fsheh, larg kurtheve të njerëzve, nën banesën tënde i strehon, larg gjuhëve ngatërrestare.

22Bekuar qoftë Zoti, se brenda qytetit të rrethuar me mrekullinë e mirësisë së tij më mbuloi.

23E unë, në hutimin tim, thosha: «Jam dëbuar larg syve të tu». Veçse, ti e dëgjove përgjërimin tim, kur unë ty të thirra.

24Duajeni Zotin, të gjithë ju besnikët e tij! Zoti i mbron besimtarët e tij dhe shpaguan plotësisht kë vepron me krenari.

25Jini të fortë e merrni zemër, të gjithë ju që Zotin pritni.

← Chapter 30 Chapter 32 →