Matthew 22

albanian-2018

1Jezui filloi t'u fliste përsëri me shëmbëlltyra:

2«Mbretëria e qiejve i ngjan mbretit që bëri dasmë për të birin.

3Ai dërgoi shërbëtorët e vet për të thirrur ata që ishin ftuar në dasmë, por këta nuk donin të vinin.

4Përsëri dërgoi shërbëtorë të tjerë e u tha: “U thoni të ftuarve se gostia është gati. Demat e bagëtitë e majme i kam therur dhe gjithçka është përgatitur. Ejani në dasmë”.

5Por këta nuk u vunë vesh e shkuan kush në arën e vet e kush për punët e veta,

6ndërsa të ftuarit e tjerë i kapën shërbëtorët, i rrahën dhe i vranë.

7Mbreti u zemërua dhe dërgoi ushtarët e vet, që i vranë ata vrasës dhe i vunë zjarrin qytetit të tyre.

8Atëherë u tha shërbëtorëve të vet: “Dasma është gati, por të ftuarit nuk ishin të denjë,

9prandaj dilni nëpër udhëkryqe e ftoni në dasmë këdo që të gjeni”.

10Shërbëtorët dolën nëpër rrugë dhe mblodhën të gjithë ata që gjetën, të këqij e të mirë. Kështu dhoma e dasmës u mbush plot.

11Por, kur hyri për të parë të ftuarit, mbreti pa një njeri që nuk ishte i veshur si për dasmë

12e i tha: “Mik, si ke hyrë këtu pa rrobën e dasmës?”. Ai nuk e hapi gojën.

13Pastaj mbreti u tha shërbëtorëve: “Lidheni këmbë e duar e hidheni përjashta në errësirë. Atje do të ketë vajtim e kërcëllimë dhëmbësh”.

14Shumë janë të thirrur, por pak të zgjedhur».

15Pastaj farisenjtë shkuan e u këshilluan si ta zinin Jezuin në kurth për ndonjë fjalë.

16Kështu dërguan te Jezui dishepujt e tyre dhe disa herodianë që i thanë: «Mësues, e dimë se je i vërtetë dhe se u mëson të tjerëve me vërtetësi udhën e Perëndisë, pa pyetur për njeri e pa u ndikuar nga askush.

17Na thuaj, pra, çfarë mendon, a është e lejueshme t'i paguhen taksat Cezarit, apo jo?».

18Por Jezui, duke e njohur ligësinë e tyre, u tha: «Përse më vini në provë, o hipokritë?

19Ma tregoni monedhën e taksës». Ata i sollën një monedhë.

20Jezui u tha: «E kujt është kjo figurë e ky mbishkrim?».

21Ata i thanë: «Të Cezarit». Atëherë Jezui u tha: «Jepini, pra, Cezarit ç'është e Cezarit dhe Perëndisë ç'është e Perëndisë».

22Kur e dëgjuan këtë, ata u mrekulluan. Pastaj e lanë Jezuin dhe ikën që andej.

23Po atë ditë erdhën te Jezui disa saducenj. Këta thonë se nuk ka ngjallje, prandaj e pyetën:

24«Mësues, Moisiu ka thënë: nëse një njeri vdes pa lënë fëmijë, vëllai i tij duhet të martohet me të venë për t'i dhënë trashëgimtarë të vëllait.

25Na ishin shtatë vëllezër. I pari u martua, vdiq pa lënë fëmijë dhe i la të venë vëllait të vet.

26Kështu ndodhi me të dytin, të tretin, e deri te i shtati.

27Pas të gjithëve vdiq edhe gruaja.

28Pas ngjalljes, gruaja e cilit prej të shtatëve do të jetë ajo, meqenëse të gjithë e patën për grua?».

29Por Jezui u përgjigj: «Gaboheni, se nuk njihni as Shkrimet, as fuqinë e Perëndisë.

30Pas ngjalljes njerëzit as nuk do të martohen, as nuk do të martojnë, por do të jenë si engjëjt në qiell.

31Për sa i përket ngjalljes së të vdekurve, a nuk e keni lexuar çfarë ju ka thënë Perëndia:

32unë jam Perëndia i Abrahamit, Perëndia i Isakut e Perëndia i Jakobit. Ai nuk është Perëndia i të vdekurve, por i të gjallëve».

33Dhe turmat mahniteshin kur dëgjonin mësimin e tij.

34Kur dëgjuan se Jezui ua kishte mbyllur gojën saducenjve, farisenjtë u mblodhën

35dhe njëri prej tyre, një mësues i ligjit, e pyeti për ta zënë në kurth:

36«Mësues, cili është urdhërimi më i madh i ligjit?».

37Jezui i tha: « Duaje Zotin, Perëndinë tënd, me gjithë zemrën tënde, me gjithë shpirtin tënd e me gjithë mendjen tënde.

38Ky është urdhërimi më i madh dhe i pari.

39Dhe urdhërimi i dytë, i ngjashëm me këtë, është: duaje të afërtin si veten.

40Nga këto dy urdhërime varen tërë ligji dhe profetët».

41Ndërsa farisenjtë ishin të mbledhur së bashku, Jezui i pyeti:

42«Çfarë mendoni për Krishtin? Biri i kujt është?». Ata i thanë: «Biri i Davidit».

43Jezui u tha: «Si vallë, Davidi përmes Shpirtit e quan atë Zot kur thotë:

44i tha Zoti Zotit tim: ulu në të djathtën time derisa t'i vë armiqtë e tu nën këmbët e tua.

45Nëse Davidi e quan Krishtin Zot, si mund të jetë ai Biri i Davidit?».

46Askush nuk mundi t'i përgjigjej qoftë edhe me një fjalë. Që nga ajo ditë askush nuk guxoi ta pyeste më.

← Chapter 21 Chapter 23 →