Acts 26

Albanian DERKK79 (Dhiata e Re Konstantin Kristoferidhi 1879)

1Edhe Agrippa i tha Pavlit: “Të është ndëjerë të flaç për vetëhenë tënde.” Atëhere Pavli shtriti dorënë, e epte fialë:

2“O riga Agrippë, kujtonj vetëhenë time të lumurë, sepse kam për të dhënë fialë përpara teje sot për gjith’ ato punëra që përflitem nga Judhenjtë.

3Po më fort se ti di gjithë zakonet’ edhe kërkuarëjet’ e Judhenjet; përandaj të lutem të më dëgjonjç me zëmërë të gjërë.

4Jetën’ e dialërisë sime, pra që shkova që ndë krye të herësë ndërmest kombit tim ndë Jerusalim, gjith’ Judhenjtë e dinë,

5Sepse më dinë që përpara (ndë qoftë se duanë të martirisnjënë), se pas eresisë fesë sonë së shtrënguarësë rrova Farise.

6Edhe ndashti rri e gjykonem për shpëresën’ e të zotuarit që u bë nga Perëndia tek atëritë tanë;

7Për atë të zotuarëtë të dy-mbë-dhietë farat’ e kombit tënë, tuke luturë gjithënjë Perëndinë nat’ e ditë, shpërenjënë t’e harrinjënë; për këtë shpëresë përflitem unë nga Judhenjtë, o riga Agrippë.

8Qysh? Punë të pabesuar’ e mendoni ju, se Perëndia ngjall të vdekurë?

9Sa për mua, un’ e kishnjam ndër mënt, se duhetë të bënj shumë punëra kundrë emërit Jisu Nazoreasit;

10Sikundrë edhe punova ndë Jerusalim, edhe shumë vetë nga shënjtorëtë un’ i mbylla ndër burk, si paç marrë pushtet nga kryepriftëritë; edhe kur vriteshin’ ata, dhashë fialënë kundrë atyreve.

11Edhe shumë herë ndëpër gjithë sinagogjit, tuke munduar’ata, i shtrëngonjam të vllasfimisninë; edhe tuke tërbuarë tepërë kundrë atyreve, i ndiqnjam edhe gjer jashtë qyteteve.

12Edhe ndër këto punëra, kur ishnjam tuke vajturë ndë Dhamaskë me pushtet e me porosi nga kryepriftëritë,

13Ndë mesditë pashë mb’ udhë, o rigë, një dritë nga qielli më të ndriturë se dielli, që ndriti qark meje edhe atyreve që bënin’ udhë bashkë me mua.

14Edhe si ram të gjithë poshtë përdhe, dëgjova një zë që më fliste, e thoshte ndë gjjuhët Evraishte: “Saull, Saull, përse më ndiek? Keq për tyj është t’u hethç me shkelmë gjembavet.

15Edhe unë thashë: “Cili je ti, o Zot?” Edhe ay tha: “Unë jam Jisuj, të cilinë ti po ndiek. Po ngreu, edhe qëndro mbë këmbë të tua;

16Sepse përandaj u dukç te ti, që të të vë shërbëtuar edhe martir për gjithë sa pe, edhe për gjithë sa do të dëftenem te ti.

17Edhe të sgjodha nga llauzi e nga kombetë, te të cilëtë ndashti po të dërgonj.

18T’u hapç sytë atyre, që të këthenenë nga errësira mbë dritët, edhe nga pushteti Satanajt te Perëndia, që të marrënë ndëjesë fajesh, edhe piesë ndërmest të shënjtëruarëvet, me anë të besësë që është mbë mua.

19Përandaj, o riga Agrippë, muk’ u bëç i padëgjuarë kësaj së dukure prej qiellit.

20Po leçisnjam përpara mb’ ata që ishinë ndë Dhamaskë e ndë Jerusalim, edhe ndëpër gjithë vëndin’ e Judhesë, edhe pastaj ndër kombet, të pendonenë, edhe të këthenenë te Perëndia, tuke punuarë punëra të vëjyera për pendim.

21Për këto punëra Judhenjtë më zunë ndë hieroret e doninë të më vrisninë.

22Po passi gjeta ndihmë nga Perëndia, rri i gjallë gjer mbë këtë ditë, tuke martirisurë mbë të math e mbë të vogëlë, pa thënë ndonjë tiatërë gjë veçe ato që folnë profitërit’ edhe Mojsiu, se ishinë për të bërë,

23Se Krishti kishte për të pësuarë, edhe se ay do t’i ishte i pari që do të ngjallej prej së vdekurish, edhe të leçiste dritë ndë llaust edhe ndë kombet.”

24Edhe ay kur epte fialë për këto, Fisti tha me zë të math: “Shkallove, o Pavël; shkronjat’ e shuma të bënë që të shkallonjç.”

25Edhe ay tha: “Nukë jam i shkalluarë, o i pushteçim Fist, po flas fialë të vërteta edhe prej mëndëjesë shëndoshë.

26Sepse riga di këto punëra që flas përpara ati me sy hapurë, sepse m’ është mbushurë mëndëja, se s'është ndonjë punë prej kësosh që të mos e dijë; sepse këjo nuk’ është bërë mbë ndonjë cep.

27U beson profitërëvet, o riga Agrippë? E di se u beson.”

28Edhe Agrippa i tha Pavlit: “Për pak gjë po më mbush mëndëjenë të bënem i Krështerë.”

29Edhe Pavli tha: “I lutem Perëndisë të dojë, jo vetëmë ti, po edhe gjith’ ata që më dëgjonjënë sot, të bënenë nga pak e nga shumë të tillë, sikundrë jam edhe unë, përveç këtyre hekuravet.”

30Edhe (ay si tha këto), u ngrit riga, edhe qivernitari, edhe Vernika, edhe ata që ishinë ndenjurë bashkë me ata.

31Edhe si iknë flisninë njëri me tiatrinë, tuke thënë, se: “Kyj njeri s’ka bërë ndonjë punë për vdekëje a për hekura.”

32Edhe Agrippa i tha Fistit: “Kyj njeri munt të lëshonej, të mos kishte thirrurë Qesarinë.”

← Chapter 25 Chapter 27 →