Isaiah 57

Armenian Ararat 1896 (Արարատ Թարգմանություն)

1Արդարը կորչում է եւ ուշադրութիւն անող մարդ չկայ, եւ բարի մարդիկ վեր են առնվում առանց մէկի իմանալու, թէ չարիքի առաջից վեր առնուեցաւ արդարը։

2Նա մտնում է խաղաղութեան մէջ. նորանք հանգչում են իրանց հանգչարաններումը, որոնք ուղղութեամբ են վարվում։

3Բայց դուք այստեղ մօտեցէք, ով վհուկ կնոջ որդիք, ով պոռնկի եւ բոզի սերունդ։

4Ո՞ւմ վերայ էք ծաղրում, ո՞ւմ վերայ էք լայնացնում ձեր բերանը, եւ լեզուն՝ երկարացնում. չէ՞ որ դուք անօրէնութեան զաւակներ՝ ստութեան սերունդ էք.

5Որ տաքանում էք բեւեկնիի կուռքերով ամեն կանաչ ծառի տակին, որ մորթում էք մանուկներին ձորերում վէմերի խոռոչների տակին։

6Ձորի կոկած քարերն էին քո բաժինը. նորանք են՝ նորանք քո վիճակը. նորանց էլ թափեցիր նուէր՝ մատուցրիր ընծայ. մի՞թէ ես կդիմանամ սորանց.

7Բարձրացած եւ վեր ելած սարի վերայ դրիր քո անկողինը, այնտեղ էլ բարձրացար զոհ զոհելու համար։

8Եւ դռների եւ դրանդիների ետեւ դրիր քո յիշեցուցիչները, որ ինձանից հեռու մերկացնես, ու վեր ելնես. լայնացրիր անկողինդ եւ դաշինքով վարձեցիր քեզ համար նորանցից, նորանց անկողինը սիրեցիր, ուր որ էլ տեսար։

9Դու թագաւորի մօտը գնացիր իւղով, եւ շատացրիր քո անուշահոտութիւնները, եւ դեսպաններիդ մինչեւ հեռու տեղեր ուղարկեցիր, եւ խոնարհուեցար մինչեւ դժոխքը.

10Քո ճանապարհի շատութիւնիցը վաստակեցիր, բայց մէկ չասեցիր թէ՝ Յոյս չկայ. ձեռքիդ վերակենդանութիւնը գտար, դորա համար ցաւ չունեցար։

11Եւ ո՞ւմից էիր զարհուրում եւ վախենում, որ սուտ ասեցիր, եւ ինձ չյիշեցիր եւ հոգս չարիր. չէ՞ որ ես լռել եմ եւ այն էլ վաղուց ի վեր, եւ դու ինձանից չես վախենում։

12Ես պիտի յայտնեմ քո արդարութիւնը, եւ քո գործերը, եւ նորանք քեզ օգուտ չունին։

13Դու աղաղակելիս՝ թող ժողոված կուռքերդ քեզ փրկեն. բայց նորանց ամենն էլ քամին պիտի տանի, մէկ շունչ պիտի վեր առնէ, բայց ինձ յուսացողը պիտի ժառանգէ երկիրը, եւ ստանայ իմ սուրբ սարը։

14Եւ նա ասում է. Հորդեցէք, հորդեցէք, ճանապարհ բացէք, վեր առէք խոչն իմ ժողովրդի ճանապարհիցը։

15Որովհետեւ այսպէս է ասում բարձրը եւ Բարձրեալը, յաւիտենականութեան մէջ բնակողը, եւ որի անունը Սուրբ է. Ես բնակվում եմ բարձրումը եւ սուրբ տեղը, բայց լինում եմ կոտրած եւ խոնարհ հոգի ունեցողի հետ, որ խոնարհների հոգին կենդանացնեմ, եւ կենդանացնեմ սրտով կոտրուածներին։

16Որովհետեւ ես չեմ վիճելու յաւիտեան, եւ չեմ բարկանալու միշտ, նորա համար որ կնուաղէին իմ առաջին հոգին եւ ոգիները, որոնք ես ստեղծել եմ։

17Ես նորա ագահութեան անօրէնութեանը համար բարկացայ, եւ նորան զարկեցի. ես ծածկուեցայ եւ բարկացայ, եւ նա ետ ետ գնաց իր սրտի ճանապարհովը։

18Նորա ճանապարհները ես տեսել եմ, եւ ես բժշկելու եմ նորան. և նորան առաջնորդելու ու նորան եւ նորա սգաւորներին մխիթարելու եմ։

19Շրթունքների պտուղն ստեղծելով, Խաղաղութիւն, խաղաղութիւն լինի հեռուներին եւ մօտիներին, ասում է Տէրը, եւ ես պիտի բժշկեմ նորան։

20Բայց ամբարիշտները ալէծուփ ծովի նման են, որ չէ կարող հանդարտել, եւ նորա ջուրերը տիղմ ու ցեխ են դուրս տալիս։

21Խաղաղութիւն չկայ, ասում է իմ Աստուածը, ամբարիշտների համար։

← Chapter 56 Chapter 58 →