Psalms 84

armenian-1853

1Ի՜նչպէս սիրելի են քու բնակարաններդ, Ո՛վ զօրաց Տէր։

2Իմ անձս կը փափաքի ու նաեւ կը մարի Տէրոջը սրահներուն համար։ Իմ սիրտս ու մարմինս ցնծութեամբ կ’աղաղակեն Կենդանի Աստուծոյն։

3Ճնճղուկն ալ տուն գտաւ Ու ծիծեռնակը իրեն բոյն՝ իր ձագերը դնելու համար, Քու սեղաններուդ քով, ո՛վ զօրաց Տէր, Իմ Թագաւորս ու Աստուածս։

4Երանի՜ անոնց որ քու տանդ մէջ կը բնակին։ Անոնք անդադար քեզ պիտի օրհնեն։ (Սէլա։)

5Երանի՜ այն մարդոց, որոնց զօրութիւնը քեզմէ է Ու իրենց սրտին մէջ տանդ ճամբաները կան։

6Արտասուաց հովիտէն անցնելով աղբիւրի պէս կ’ընեն զանիկա։ Առաջին անձրեւն ալ օրհնութիւնով պիտի ծածկէ զանիկա ՝ ՝։

7Անոնք զօրութենէ զօրութիւն պիտի երթան, Մինչեւ որ Սիօնի մէջ Աստուծոյ առջեւ երեւնան.

8Ո՛վ Տէր, զօրա՛ց Աստուած, լսէ՛ իմ աղօթքս, Ականջ դի՛ր, ո՛վ Յակոբին Աստուածը։ (Սէլա։)

9Ո՛վ մեր վահանը Աստուած, տե՛ս Ու քու օծեալիդ երեսին նայէ՛։

10Վասն զի քու սրահներուդ մէջ Մէկ օրը ուրիշ տեղի հազարէն աղէկ է։ Աւելի նախընտրեցի իմ Աստուծոյս տանը շեմին վրայ կենալ, Քան թէ ամբարիշտներու վրաններուն մէջ բնակիլ։

11Քանզի Տէր Աստուածը արեւ ու վահան է. Տէրը շնորհք ու փառք պիտի տայ։ Բարութիւն մը պիտի չպակսեցնէ Ուղղութեամբ քալողներէն։

12Ո՛վ զօրաց Տէր, Երանելի՜ է քեզի յուսացող մարդը։

← Chapter 83 Chapter 85 →