Isaiah 66

armenian-1853

1Տէրը այսպէս կ’ըսէ. «Երկինք իմ աթոռս է Ու երկիր իմ ոտքերուս պատուանդանն է։ Այս ի՞նչ տուն է որ ինծի համար կը շինէք Եւ այս ի՞նչ տեղ է իմ հանգստութեանս համար։

2Քանզի այս բոլորը իմ ձեռքս շինեց Ու այս բոլորը իմս են, կ’ըսէ Տէրը, Բայց ես այս մարդոց պիտի նայիմ, Այսինքն խոնարհին եւ կոտրած հոգի ունեցողին Ու իմ խօսքէս դողացողին։

3Արջառ մորթողը մարդ մեռցնողի պէս է, Գառնուկ զոհողը շուն մորթողի պէս ։ Նուէր մատուցանողը խոզի արիւն մատուցանողի պէս, Կնդրուկ ծխողը կուռք պաշտողի՝ ՝ պէս ։ Իրաւցընէ անոնք իրենց ճամբաները ընտրեցին Ու անոնց հոգիները իրենց գարշելիներէն կ’ախորժին։

4Ես ալ անոնց թշուառութիւնները պիտի ընտրեմ Եւ այն բոլոր բաները, որոնցմէ կը վախնան, իրենց վրայ պիտի բերեմ։ Վասն զի կանչեցի ու պատասխան տուող չեղաւ, Խօսեցայ ու մտիկ չըրին։ Իմ առջեւս չարութիւն ըրին Եւ իմ չհաւնածս ընտրեցին»։

5Տէրոջը խօսքին մտիկ ըրէք, Ո՛վ անոր խօսքերէն դողացողներ. «Իմ անուանս համար ձեզ ատող Ու ձեզ անարգող ձեր եղբայրները ըսին՝ ‘Թող Տէրը փառաւորուի Ու ձեր ուրախութիւնը տեսնենք’. Բայց անոնք պիտի ամչնան։

6Քաղաքէն աղաղակ մը, տաճարէն ձայն մը կու գայ, Տէրոջը ձայնը, որ իր թշնամիներուն վարձքը կը հատուցանէ։

7Առանց ցաւ կրելու ծնաւ, Երկունքի ցաւը գալէ առաջ մանչ մը ծնաւ։

8Ո՞վ լսեց այսպիսի բան մը, ո՞վ տեսաւ նման բան։ Միթէ երկիր մէկ օրուան մէ՞ջ կը ծնի, Կամ ազգ մը մէկ անգամէ՞ն ծնաւ։ Քանզի Սիօն հազիւ երկունք քաշեց երբ իր տղաքները ծնաւ։

9‘Ես որ ծնանելու վայրկեանը կը բերեմ, Ծնանիլ պիտի չտա՞մ’, կ’ըսէ Տէրը. ‘Ես որ յղանալ կ’արտօնեմ, Արգանդը պիտի գոցե՞մ’, կ’ըսէ քու Աստուածդ։

10Երուսաղէմին հետ ուրախացէ՛ք ու անոր հետ ցնծացէ՛ք Դո՛ւք բոլորդ, որ զանիկա կը սիրէք։ Մեծապէս ուրախացէ՛ք անոր հետ Դո՛ւք, բոլորդ որ անոր համար սուգ կը բռնէք։

11Վասն զի անոր մխիթարութեան ստինքներէն Պիտի ծծէք ու կշտանաք։ Վասն զի դուք կաթով պիտի սնանիք Եւ անոր փառքին առատութիւնովը պիտի զուարճանաք»։

12Քանզի Տէրը այսպէս կ’ըսէ. «Ահա ես անոր վրայ խաղաղութիւնը գետի պէս Ու ազգերուն փառքը յորդահոս հեղեղի պէս պիտի տարածեմ։ Եւ կաթով պիտի սնանիք եւ ձեզ գրկի վրայ պիտի կրեն Ու ծունկերու վրայ պիտի գգուեն ձեզ։

13Ինչպէս մայր մը իր տղան կը հանգստացնէ, Այնպէս ալ ես ձեզ պիտի հանգստացնեմ Ու Երուսաղէմ պիտի մխիթարէ ձեզ։

14Պիտի տեսնէք ու սրտերնիդ պիտի ուրախանայ Եւ ձեր ոսկորները կանանչ խոտի պէս պիտի ծաղկին։ Տէրոջը ձեռքը իր ծառաներուն վրայ Եւ անոր բարկութիւնը թշնամիներուն վրայ պիտի յայտնուի։

15Քանզի ահա Տէրը կրակով պիտի գայ։ Անոր կառքերը մրրիկի պէս են, Որպէս զի իր բարկութիւնը սրտմտութիւնով Եւ իր սպառնալիքը կրակի բոցով գործադրէ։

16Քանզի Տէրը կրակով ու իր սուրովը պիտի դատէ ամէն մարմին։ Տէրոջմէն սպաննուածները շատ պիտի ըլլան»։

17«Զիրենք սրբողները եւ պարտէզներու մէջ զիրար մաքրողները, Խոզի միս ու պիղծ բաներ եւ մուկ ուտողները Մէկտեղ բնաջինջ պիտի ըլլան», կ’ըսէ Տէրը։

18«Բայց ես անոնց գործերն ու խորհուրդները գիտեմ Եւ բոլոր ազգերն ու լեզուները պիտի հաւաքեմ։ Անոնք պիտի գան ու իմ փառքս պիտի տեսնեն։

19Անոնց մէջ նշան պիտի դնեմ, Անոնցմէ ազատուածները ազգերուն պիտի ղրկեմ, Այսինքն դէպի Թարսիս, դէպի Փուղ եւ Ղուդ (աղեղնաւորները)՝ Դէպի Թոբէլ ու Յաւան, Այն հեռու կղզիները, որոնք իմ համբաւս չլսեցին Եւ իմ փառքս չտեսան։ Իմ փառքս ազգերու մէջ պիտի պատմեն։

20Անոնք ձիերով ու կառքերով, Գահաւորակներով, ջորիներով ու տաճիկ ուղտերով՝ Ձեր բոլոր եղբայրները բոլոր ազգերէն Իմ սուրբ լեռս՝ Երուսաղէմ՝ Տէրոջը ընծայ պիտի բերեն», կ’ըսէ Տէրը, «Ինչպէս Իսրայէլի որդիները Մաքուր ամանով Տէրոջը տունը ընծայ կը բերեն։

21Անոնցմէ ալ պիտի առնեմ՝ Քահանաներ ու Ղեւտացիներ ըլլալու համար», կ’ըսէ Տէրը։

22«Քանզի նոր երկինքն ու նոր երկիրը, որ պիտի ստեղծեմ, Իմ առջեւս հաստատ պիտի մնան», կ’ըսէ Տէրը։ Այնպէս ալ ձեր սերունդը եւ ձեր անունը պիտի մնան։

23«Եւ ամէն նոր լուսնի տօնին եւ ամէն շաբաթ Բոլոր մարդիկը իմ առջեւս երկրպագելու պիտի գան», կ’ըսէ Տէրը։

24«Անոնք պիտի ելլեն Ու իմ դէմս ապստամբողներուն դիակները պիտի տեսնեն, Քանզի անոնց որդը պիտի չմեռնի, Անոնց կրակը պիտի չմարի, Անոնք ամէն մարմնի զզուելի պիտի ըլլան»։