Amos 9

armenian-1853

1Տէրը տեսայ, որ սեղանին քով կայներ էր ու ըսաւ. «Խոյակին զա՛րկ, որպէս զի սեմերը դողան։ Զանոնք կտոր կտոր ըրէ՛ անոնց ամենուն գլխուն վրայ։ Անոնց մնացորդը սուրով պիտի մեռցնեմ։ Անոնցմէ մէկը պիտի չկարենայ փախչիլ, Եւ ոեւէ մէկը պիտի չկարենայ ազատիլ։

2Թէեւ անոնք մինչեւ դժոխք փորեն, Իմ ձեռքս անկէ պիտի վերցնէ զանոնք։ Թէեւ երկինք ելլեն՝ Զանոնք անկէ պիտի իջեցնեմ։

3Թէեւ Կարմեղոսի գլուխը պահուըտին՝ Զանոնք պիտի գտնեմ ու անկէ պիտի առնեմ։ Թէեւ իմ աչքերուս առջեւէն ծովուն յատակը ծածկուին, Հոն օձին պիտի հրամայեմ, որ զանոնք խայթէ։

4Թէեւ անոնք իրենց թշնամիներուն առջեւէն գերութեան երթան, Հոն սուրին պիտի հրամայեմ, որ զանոնք մեռցնէ։ Իմ աչքս անոնց վրայ պիտի ըլլայ չարիքի համար Եւ ոչ թէ՝ բարիքի համար»։

5Քանզի զօրքերու Տէր Եհովան ինքն է, Որ երկրիս կը դպչի ու անիկա կը հալի, Անոր բոլոր բնակիչները սուգ կը բռնեն, Բոլոր երկիրը գետի պէս կը յորդի, Կը քաշուի Նեղոսի նման։

6Ինքն է որ երկնքի մէջ իր վերնատուները կը շինէ Ու անոր կամարը երկրի վրայ կը հաստատէ։ Ծովուն ջուրերը կը կանչէ Ու զանոնք երկրի երեսին վրայ կը տարածէ։ Անոր անունը Եհովա է։

7«Միթէ դուք ինծի Եթովպիացիներու որդիներուն պէս չէ՞ք Ո՛վ Իսրայէլի որդիներ, կ’ըսէ Տէրը. Չէ՞ որ Իսրայէլը՝ Եգիպտոսէն Ու Փղշտացիները՝ Կափթորէն Եւ Ասորիները Կիրէն հանեցի»։

8Ահա Տէր Եհովային աչքերը այդ մեղաւոր թագաւորութեանը վրայ են։ «Զանիկա երկրի երեսէն պիտի կորսնցնեմ. Սակայն Յակոբին տունը բոլորովին պիտի չկորսնցնեմ», կ’ըսէ Տէրը։

9«Քանզի ահա ես կը հրամայեմ։ Իսրայէլի տունը բոլոր ազգերուն մէջ պիտի խարբալեմ, Ինչպէս ցորենը մաղով կը խարբալեն, Բայց հատ մը գետինը պիտի չիյնայ։

10Իմ ժողովուրդիս բոլոր մեղաւորները սուրով պիտի մեռնին, Որոնք կ’ըսեն թէ ‘Չարիքը մեր վրայ պիտի չհասնի Ու մեր առջեւը պիտի չառնէ’»։

11«Այն օրը Դաւիթին ինկած խորանը պիտի կանգնեցնեմ Եւ անոր փլածները պիտի նորոգեմ, Աւերակները պիտի շէնցնեմ, Զանիկա հինին պէս պիտի շինեմ.

12Որպէս զի անոնք Եդովմին մնացորդը Ու բոլոր ազգերը ժառանգեն, Որոնք իմ անունովս կոչուած են», Կ’ըսէ Տէրը, որ այս բանը կ’ընէ։

13«Ահա օրեր կու գան, կ’ըսէ Տէրը, Երբ հերկողը՝ հնձողին Եւ խաղող կոխողը սերմնացանին պիտի հասնի. Լեռները քաղցու պիտի կաթեցնեն, Բլուրները անով պիտի յորդին։

14Իմ ժողովուրդս՝ Իսրայէլը՝ գերութենէ պիտի դարձնեմ։ Անոնք աւերուած քաղաքները պիտի շէնցնեն ու անոնց մէջ բնակին Եւ այգիներ պիտի տնկեն ու անոնց գինին խմեն Եւ պարտէզներ պիտի շինեն ու անոնց պտուղները պիտի ուտեն։

15Եւ զանոնք իրենց երկրին վրայ պիտի հաստատեմ Ու անգամ մըն ալ պիտի չխլուին իրենց երկրէն, որ իրենց տուի», Կ’ըսէ քու Տէր Աստուածդ։