Psalms 36

Cebuano RCPV 1999 (Ang Bag-ong Maayong Balita Biblia)

1Sulod sa kasingkasing sa tawong daotan ang iyang sala nagdaldal kaniya, ug wala siyay kahadlok ug pagtahod sa Dios.

2Kay nagtuo man siya nga siya hawod; nagtuo siya nga ang Dios dili masayod ug dili mosilot sa iyang sala.

3Bakak ug daotan ang iyang mga sulti, ug dili na gayod siya mobuhat ug maayo.

4Bisag maghigda siya, naglaraw siyag daotan; daotan ang mga paagi niya ug dili na siya mobiya sa daotan.

5Ang gugma mong walay paglubad, O Ginoo, misangko sa kalangitan, ug ang imong pagkamatinud-anon miabot sa kapanganoran.

6Ang imong pagkamatarong daw mga habog nga bukid; ang imong mga hukom sama sa kahiladman sa dagat. O Ginoo, giatiman mo ang tawo ug mananap.

7Kabililhon, O Dios, sa gugma mong walay paglubad! Sa landong sa imong mga pako makapasilong ang mga tawo.

8Nabuhong sila sa daghang pagkaon diha sa imong balay, ug gipainom mo sila sa suba sa imong kaayo.

9Tinubdan ka sa tanang kinabuhi, ug tungod sa imong kahayag nakita namo ang kahayag.

10Higugmaa kanunay kadtong nag-alagad kanimo, ug hatagig hustisya ang mga matarong.

11Ayaw ako payataki sa mga mapahitas-on, ug ayaw ako ipaabog sa mga daotan.

12Napukan na ang mga daotan; nagbuy-od sila ug dili na makabangon.

← Chapter 35 Chapter 37 →