Psalms 119 — Cebuano RCPV 1999 (Ang Bag-ong Maayong Balita Biblia)

1Bulahan kadtong putli ug kinabuhi ug nagmatinumanon sa balaod sa Ginoo.

2Bulahan sila nga nagtuman sa iyang mga sugo, ug sa kinasingkasing nagsimba kaniya.

3Wala sila magbuhat ug daotan kondili nagkinabuhi sumala sa iyang kabubut-on.

4O Ginoo, gihatagan mo kami sa imong mga balaod ug gisugo pagtuman niini nga matinud-anon.

5Magmatinumanon unta ako kanunay sa imong mga sugo!

6Unya dili ako maulawan kay tumanon ko man gayod ang tanan mong mga sugo.

7Sa pagkakat-on ko sa matarong mong mga hukom, magdayeg ako kanimo uban sa putli nga kasingkasing.

8Tumanon ko ang imong mga sugo busa ayaw ako isalikway!

9Unsay buhaton sa usa ka batan-on aron magmaputli ang iyang kinabuhi? Pinaagi sa pagtuman sa imong mga sugo.

10Sa tibuok kong kasingkasing nag-alagad ako kanimo; ayaw itugot nga makalapas ako sa imong mga sugo.

11Giampingan ko ang imong balaod sulod sa akong kasingkasing aron dili ako makasala kanimo.

12Nagdayeg ako kanimo, O Ginoo; tudloi ako sa imong mga sugo.

13Sa akong baba isugid ko ang mga balaod nga imong gihatag.

14Gikalipay ko ang pagtuman sa imong mga sugo labaw kay sa pagbaton ug dagkong bahandi.

15Gitun-an ko ang imong mga pahimangno; namalandong ako sa imong mga pagtulon-an.

16Gikalipay ko ang imong mga balaod; dili ko kalimtan ang imong mga sugo.

17Kaluy-i intawon ako nga imong sulugoon, aron magkinabuhi ako ug magtuman sa imong mga pagtulon-an.

18Bukha ang akong mga mata aron makita ko ang kahibulongang mga kamatuoran diha sa imong balaod.

19Dumuduong lamang ako dinhi sa kalibotan; pasabta ako sa imong mga sugo.

20Sa tanang panahon nangandoy ako pag-ayo sa pagsabot sa imong mga sugo.

21Gibadlong mo ang mga mapahitas-on, ang mga tinunglo, kay wala man sila magtuman sa imong mga sugo.

22Ilikay ako sa ilang pagyubit ug pagtamay, kay gituman ko man ang imong mga balaod.

23Bisan pag maglarawg daotan ang mga prinsipe batok kanako, ako nga imong sulugoon mamalandong sa imong mga pagtulon-an.

24Ang imong mga pagtulon-an maoy akong kalipay; sila maoy akong mga magtatambag.

25Nabuntog ako ug nahapla sa yuta; lig-ona ako sumala sa imong gisaad.

26Gisugid ko ang tanan kong nabuhat ug gitubag mo ako; tudloi ako sa imong mga balaod.

27Tudloi ako pagsabot sa imong mga balaod, ug mamalandong ako sa katingalahan mong mga buhat.

28Naluya ako tungod sa kaguol; lig-ona ako sumala sa imong gisaad.

29Ilikay ako sa dalan sa kasaypanan, ug tungod sa imong grasya tudloi ako sa imong balaod.

30Nakahukom ako sa pagtuman sa imong mga sugo; gimatngonan ko ang imong mga balaod.

31Gituman ko, O Ginoo, ang imong mga balaod; ayaw itugot nga maulawan ako.

32Ikalipay ko ang pagtuman sa imong kasugoan, kay dugangan mo man ang akong panabot.

33Tudloi ako, O Ginoo, sa kahulogan sa imong mga balaod, ug tumanon ko kini kanunay.

34Pasabta ako sa imong balaod ug tumanon ko kini; ampingan ko kini sa bug-os kong kasingkasing.

35Tudloi ako sa pagsunod sa imong kasugoan, kay anaa niini ang akong kalipay.

36Hatagi akog gugma sa pagtuman sa imong mga balaod, dili gugma sa salapi.

37Ayaw itugot nga hatagan kog bili ang mga walay kapuslanan; kaluy-i intawon ako sumala sa imong gisaad.

38Tumana ang imong gisaad kanako nga imong alagad, ang imong buhaton niadtong nagtahod ug may kahadlok kanimo.

39Ilikay ako sa mga pagbiaybiay nga akong gikahadlokan; pagkamaayo sa imong mga balaod!

40Buot kong tumanon ang imong mga sugo; tungod sa imong pagkamatarong, hatagi akog bag-ong kinabuhi.

41Pakit-a ako, O Ginoo, sa kadako sa imong gugma kanako, ug luwasa ako sumala sa imong gisaad.

42Unya may ikatubag na ako niadtong nagpakaulaw kanako kay nagsalig man ako sa imong pulong.

43Itugot nga makasulti ako kanunay sa kamatuoran, kay ang akong paglaom anaa sa imong mga lagda.

44Tumanon ko kanunay ang imong balaod hangtod sa kahangtoran.

45Magkinabuhi ako sa hingpit nga kagawasan kay nagmatinumanon man ako sa imong mga sugo.

46Isangyaw ko ang imong mga sugo atubangan sa mga hari ug dili ako maulaw.

47Gikalipay ko ang pagtuman sa imong mga sugo nga akong gihigugma.

48Gitamod ug gihigugma ko ang imong kasugoan, ug mamalandong ako sa imong mga balaod.

49Ayaw kalimti ang imong gisaad kanako nga imong sulugoon; naghatag kini kanakog paglaom.

50Bisan sa akong pag-antos nalipay ako kay ang imong saad naghatag man kanakog kinabuhi.

51Gibiaybiay ako pag-ayo sa mga mapahitas-on, apan wala ako mobiya sa imong balaod.

52Gihinumdoman ko ang mga pahimangno nga gihatag mo kanako kaniadto, ug nakahupay kini kanako, O Ginoo.

53Masuko ako pag-ayo inigkakita ko sa mga daotan nga naglapas sa imong balaod.

54Ang imong kasugoan maoy akong alawiton niining kinabuhi kong lumalabay.

55Gihandom ko ikaw, O Yahweh, sa panahon sa kagabhion, ug namalandong ako sa imong balaod.

56Ang kalipay ko mao ang pagtuman sa imong kasugoan.

57Ikaw, O Ginoo, ang tanan alang kanako; isaad ko nga akong tumanon ang imong kasugoan.

58Gihangyo ko ikaw sa bug-os kong kasingkasing; kaluy-i intawon ako sumala sa imong gisaad.

59Namalandong ako sa akong pagkinabuhi, ug isaad ko nga tumanon ko ang imong mga gimbut-an.

60Magdali ako ug dili maglangan pagtuman sa imong mga sugo.

61Bisag gilit-ag ako sa mga daotan, dili ko kalimtan ang imong balaod.

62Sa tungang gabii momata ako aron pagdayeg kanimo tungod sa matarong mong mga hukom.

63Higala ako sa tanan nga nag-alagad kanimo, niadtong tanan nga nagtuman sa imong mga balaod.

64Ang yuta, O Ginoo, puno sa imong gugmang walay paglubad; tudloi ako sa imong kasugoan.

65Gituman mo ang imong saad, O Ginoo, ug maayo ka kanako nga imong sulugoon.

66Hatagi akog kaalam ug kahibalo kay nagsalig man ako sa imong mga sugo.

67Sa wala mo pa ako siloti nahisalaag ako, apan karon gituman ko ang imong pulong.

68Pagkamaayo ug pagkamaluluy-on mo gayod! Tudloi ako sa imong mga sugo.

69Gibutangbutangan ako sa mga mapahitas-on, apan nagmatinumanon ako sa imong mga sugo sa bug-os kong kasingkasing.

70Dili makasabot kining mga tawhana apan gikalipay ko ang imong balaod.

71Maayo ra nga gikastigo mo ako kay pinaagi niini makat-onan ko ang imong mga sugo.

72Ang imong balaod mas maayo pa alang kanako kay sa linibong bulawan ug plata.

73Ikaw ang nagbuhat ug naglig-on kanako; hatagi akog panabot aron makat-on ako sa imong mga kasugoan.

74Kadtong nagpasidungog kanimo malipay inigkakita nila kanako, kay misalig man ako sa imong mga saad.

75Nasayod ako, O Ginoo, nga matarong ang imong hukom, ug nga imo akong gikastigo kay nagtuman ka man sa imong saad.

76Dasiga ako sa imong gugmang walay paglubad, sumala sa gisaad mo kanako nga imong sulugoon.

77Kaluy-i intawon ako ug mabuhi ako kay ang imong balaod maoy akong kalipay.

78Maulawan unta ang mga mapahitas-on tungod sa ilang pagbutangbutang kanako, apan alang kanako, mamalandong ako sa imong mga balaod.

79Itugot nga modangop kanako sila nga may pagtahod kanimo, ug kadtong nasayod sa imong mga sugo.

80Tugoti nga matuman ko sa hingpit ang imong mga sugo aron dili ako mahiagom sa kaulawan.

81Naugtas na ako sa pagpaabot nga luwason mo ako; naglaom ako sa imong pulong.

82Gikapuyan na ang akong mga mata sa pagpaabot sa imong gisaad. Nangutana ako, “Kanus-a mo ba ako tabangi?”

83Nahimo akong sama sa walay bili nga biya nga panit nga sudlanag bino, apan wala ko kalimti ang imong mga sugo.

84Hangtod kanus-a matapos ang akong pagpaabot? Kanus-a pa ba nimo siloti kadtong mga naglutos kanako?

85Ang mga mapahitas-on nga wala magtuman sa imong balaod nagkalot ug mga gahong aron paglit-ag kanako.

86Kasaligan ang tanan mong mga sugo. Gilutos ako sa mga tawo pinaagi sa mga bakak busa tabangi intawon ako!

87Hapit na ako nila mapatay apan wala ko isalikway ang imong mga sugo.

88Tungod sa gugma mong walay paglubad, kaluy-i intawon ako, aron matuman ko ang imong mga kasugoan.

89Molungtad hangtod sa kahangtoran ang imong pulong, O Ginoo; dili kini mausab diha sa kalangitan.

90Ang imong pagkamatinud-anon molungtad sa tanang panahon; gipahiluna mo ang kalibotan diha sa iyang dapit ug kini molungtad.

91Pinaagi sa imong pagbuot ang tanang butang nagpadayon hangtod niining adlawa, kay sila imo mang mga alagad.

92Kon ang imong balaod dili pa maoy tinubdan sa akong kalipay, namatay na unta ako tungod sa akong mga pag-antos.

93Dili ko gayod kalimtan ang imong mga sugo, kay pinaagi niini gihatagan mo akog kinabuhi.

94Imo ako busa luwasa ako, kay nagmatinumanon man ako sa imong mga sugo.

95Ang mga daotang tawo nag-atang aron sa pagpatay kanako, apan namalandong ako sa imong mga balaod.

96Nasayran ko nga wala gayoy hingpit dinhi sa kalibotan, apan walay kinutoban ang imong kasugoan.

97Gihigugma ko gayod ang imong balaod! Namalandong ako niini sa tibuok adlaw!

98Ang imong mga sugo nag-uban kanako sa kanunay ug naghimo kanako nga mas maalamon pa kay sa tanan kong mga kaaway.

99Labaw pa akog nasabtan kay sa tanan kong mga magtutudlo, kay gipamalandongan ko man ang imong mga pahimangno.

100Labaw akog kaalam kay sa mga tigulang, kay gituman ko man ang imong mga sugo.

101Gilikayan ko ang tanang daotang buhat aron pagtuman sa imong pulong.

102Wala ko hikalimti ang imong mga pahimangno, kay ikaw man ang nagtudlo niini kanako.

103Pagkatam-is sa imong mga kasugoan! Mas tam-is pa kini kay sa dugos!

104Gikan sa imong mga balaod nakabaton akog kaalam, busa gikasilagan ko ang tanang daotang buhat.

105Ang imong pulong maoy suga nga magtultol kanako ug maoy kahayag sa akong agianan.

106Tumanon ko gayod ang akong mga panaad sa pagtuman sa matarong mong mga pahimangno.

107O Ginoo, dako kaayo ang akong pag-antos; buhia pa ako sumala sa imong gisaad.

108Dawata, O Ginoo, ang akong halad sa pasalamat ug tudloi ako sa imong mga sugo.

109Andam ako kanunay sa pagtahan sa akong kinabuhi, apan dili ko kalimtan ang imong balaod.

110Ang mga tawong daotan nag-andam ug lit-ag alang kanako, apan wala ako maglapas sa imong mga sugo.

111Ang imong mga sugo maoy akong bahandi hangtod sa kahangtoran; kini mao ang kalipay sa akong kasingkasing.

112Nagmatinumanon ako sa imong mga sugo hangtod sa akong kamatayon.

113Gidumtan ko ang mga tawo nga dili matinud-anon sa pagtuman kanimo, apan gihigugma ko ang imong balaod.

114Ikaw ang akong manlalaban ug tigpanalipod; naglaom ako sa imong saad.

115Pahilayo kamo kanako, kamong mga makasasala. Tumanon ko ang mga sugo sa akong Dios.

116Lig-ona ako sumala sa imong saad aron mabuhi ako; ayaw itugot nga makawang ang akong paglaom!

117Kupti ako aron walay daotan nga mahitabo kanako ug tumanon ko kanunay ang imong mga sugo.

118Imong gisalikway ang tanan nga wala magtuman sa imong mga balaod. Kawang lamang ang ilang malimbongong mga laraw.

119Ang tanang daotan daw basura lamang alang kanimo, busa akong gihigugma ang imong mga pahimangno.

120Gikahadlokan ko ikaw; nagkurog ako tungod sa kahadlok sa imong mga hukom.

121Gibuhat ko ang matarong ug ang husto, busa ayaw akog itugyan sa akong mga kaaway!

122Ipasalig kanako nga tabangan mo ako nga imong sulugoon. Ayaw itugot nga daugdaogon ako sa mga tawong mapahitas-on.

123Gikapuyan na ang akong mga mata sa pagpunayg paabot nga imo akong luwason sumala sa matarong mong saad.

124Tagda ang imong sulugoon sumala sa gugma mong walay paglubad ug tudloi ako sa imong kasugoan.

125Sulugoon mo ako busa hatagi akog panabot aron makat-on ako sa imong mga pagtulon-an.

126Panahon na, O Ginoo, nga angay kang molihok kay gilapas sa mga tawo ang imong balaod.

127Gihigugma ko ang imong mga sugo labaw pa sa lunsayng bulawan.

128Busa gituman ko ang tanan mong mga pahimangno, ug gidumtan ko ang tanang buhat nga daotan.

129Maayo kaayo ang imong mga pagtulon-an, busa gituman ko kini sa tibuok kong kasingkasing.

130Ang kahulogan sa imong mga pagtulon-an naghatag ug kahayag, ug naghatag ug salabotan sa mga walay kahibalo.

131Naghigwaos ako pag-ayo sa pagtuman sa imong mga sugo.

132Lingia ug kaluy-i ako sama sa buhaton mo niadtong nahigugma kanimo.

133Lig-ona ang akong mga lakang sumala sa imong gisaad, ug ayaw itugot nga dag-on ako sa daotan.

134Luwasa ako sa mga nagdaugdaog kanako aron matuman ko ang imong mga sugo.

135Panalangini ako sa imong presensya ug tudloi ako sa imong mga balaod.

136Midagayday ang akong mga luha daw suba, kay ang mga tawo wala man magtuman sa imong balaod.

137Matarong ka, O Ginoo, ug husto ang imong mga hukom.

138Gihatag mo ang imong kasugoan diha sa katarong ug pagkamatinud-anon.

139Ang akong kasuko misilaob daw kalayo kay gisalikway sa akong mga kaaway ang imong mga sugo.

140Motuman ka gayod sa imong saad ug gihigugma kini pag-ayo sa imong sulugoon.

141Wala akoy bili ug tinamay ako, apan dili ko kalimtan ang imong mga sugo.

142Ang imong pagkamatarong molungtad hangtod sa kahangtoran, ug matuod gayod ang imong balaod.

143Puno ako sa kasamok ug kasakit apan ang imong mga sugo maoy akong kalipay.

144Ang imong mga pahimangno matarong hangtod sa kahangtoran; hatagi akog kaalam aron mabuhi ako.

145Nagtawag ako kanimo sa bug-os kong kasingkasing, O Ginoo; tubaga ako ug tumanon ko ang imong mga sugo.

146Nagsangpit ako kanimo; luwasa intawon ako ug sundon ko ang imong mga lagda.

147Sa wala pa mosilang ang adlaw, nagpakitabang ako kanimo; naglaom ako sa imong mga saad.

148Nagtukaw ako tibuok gabii aron pagpamalandong sa imong mga pulong.

149Dungga ako, O Ginoo, tungod sa imong gugmang walay paglubad, ug panalipdi ang akong kinabuhi tungod sa imong hustisya!

150Nagkaduol na ang mga tawong daotan nga naglutos kanako, mga tawo nga wala gayod magtuman sa imong balaod.

151Apan duol ka kanako, O Ginoo, ug matuod ang tanan mong mga sugo.

152Dugay na akong nasayod sa imong mga sugo; palungtaron mo kini hangtod sa kahangtoran.

153Tan-awa ang akong pag-antos ug luwasa ako, kay gituman ko man ang imong balaod.

154Labani ang akong pagpakigbisog, ug luwasa ako sumala sa imong gisaad.

155Dili maluwas ang mga daotan, kay wala man sila magtuman sa imong mga balaod.

156Apan dako ang imong kaluoy, O Ginoo, busa luwasa ako sumala sa imong hustisya.

157Daghan ang naglutos ug nakig-away kanako, apan wala ako mobiya sa imong mga balaod.

158Maglagot ako inigkakita ko nianang mga mabudhion, kay wala man sila magtuman sa imong mga sugo.

159Nasayod ka nga gihigugma ko ang imong mga pahimangno! Luwasa intawon ako sumala sa gugma mong walay paglubad.

160Ang imong mga pulong matuod gayod, ug ang tanan mong mga sugo molungtad sa kahangtoran.

161Mga gamhanang tawo naglutos kanako nga walay katarongan, apan ang akong gitamod mao ang imong balaod.

162Pagkabulahan ko tungod sa imong mga saad, sama kabulahan niadtong nakakaplag ug dakong bahandi.

163Gikasilagan ug gidumtan ko ang tanang bakak, apan gihigugma ko ang imong balaod.

164Matag adlaw makapito akong magpasalamat kanimo tungod kay matarong man ang imong mga hukom.

165Malinawon kaayo ang nagmahal sa imong balaod, ug walay makapukan kanila.

166Naglaom ako, O Ginoo, nga imo akong luwason ug gituman ko ang imong sugo.

167Gituman ko ang imong mga balaod, gimahal ko kini pag-ayo.

168Gituman ko ang imong mga sugo ug mga pahimangno; nasayod ka sa tanan kong gibuhat.

169Paminawa, O Ginoo, ang akong pagtuaw; hatagi akog kaalam sumala sa imong gisaad.

170Tagda ang akong pangaliya; luwasa ako sumala sa imong gisaad!

171Daygon ko ikaw kanunay, kay gitudloan mo man ako sa imong mga sugo.

172Mag-awit ako mahitungod sa imong balaod, kay matarong ang tanan mong sugo.

173Tabangi ako kanunay kay gisunod ko man ang imong mga sugo.

174Gipangandoy ko, O Ginoo, ang kaluwasan nga gikan kanimo, ug ang imong balaod maoy akong kalipay.

175Hatagi akog kinabuhi aron daygon ko ikaw, ug tabangi ako pinaagi sa imong mga pahimangno.

176Nahisalaag ako sama sa karnero nga nawala, busa pangitaa ako nga imong sulugoon kay gituman ko ang imong mga balaod.