bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Cebuano
/
Cebuano RCPV 1999 (Ang Bag-ong Maayong Balita Biblia)
/
Psalms 109
Psalms 109
Cebuano RCPV 1999 (Ang Bag-ong Maayong Balita Biblia)
1
Nagdayeg ako kanimo O Dios, ayaw pagpakahilom!
2
Gipasipad-an ako sa mga tawong daotan ug bakakon; nagsulti silag mga bakak batok kanako.
3
Puno sa kasilag ang ilang gipanulti bisag wala silay katarongan.
4
Gidumtan nila ako bisag gihigugma ko sila ug bisan ug nag-ampo ako alang kanila.
5
Gibaslan nilag daotan ang maayo ug gitugbangag kasilag ang akong gugma.
6
Pagpilig tawong daotan aron maoy maghukom sa akong kaaway, ug himoa nga usa sa iyang mga kaaway maoy mokiha kaniya.
7
Husayon unta siya ug mapamatud-ang sad-an, ug bisan ang iyang pangaliyupo isipon unta nga sala!
8
Matapos unta pagdali ang iyang kinabuhi, ug pulihan siyag laing tawo sa iyang katungdanan!
9
Mailo unta ang iyang mga anak ug mabiyuda unta ang iyang asawa!
10
Mahimo untang makililimos ug maglatagaw ang iyang mga anak ug papahawaon gikan sa mga balongbalong nga ilang gipuy-an!
11
Sakmiton unta sa iyang nautangan ang tanan niyang kabtangan ug kuhaon sa mga langyaw ang tanan nga iyang gihagoan.
12
Wala untay maluoy kaniya ug wala untay moatiman sa iyang mga anak nga nailo.
13
Mangamatay unta ang tanan niyang kaliwat, ug kalimtan ang iyang ngalan sa sunod nga mga kaliwatan.
14
Hinumdoman unta sa Ginoo ang daotang binuhatan sa iyang mga katigulangan, ug dili unta pasayloon ang mga sala sa iyang inahan.
15
Hinumdoman unta kanunay sa Ginoo ang ilang mga sala, apan sila mismo kalimtan sa hingpit!
16
Kanang tawhana wala gayod mobatig kaluoy; gilutos hinuon niya ug gipatay ang mga kabos, mga timawa ug ang mga walay kapaingnan.
17
Gusto siyang manunglo busa tunglohon usab unta siya! Nagdumili siya pagpanalangin busa wala usab untay manalangin kaniya!
18
Manunglo siya sa samang kasayon sa pagsul-ob niyag bisti; sama sa tubig, motuhop unta kaniya ang iyang mga tunglo ug motuhop sa iyang kabukogan daw lana.
19
Tabonan unta siya niini ingon sa bisti, ug likosan siya niini kanunay sama sa bakos.
20
Ingnon unta niini ang pagsilot sa Ginoo sa akong mga kaaway nga nagsultig labihan kadaotan batok kanako.
21
Apan, O Ginoo nga akong Dios, tabangi ako sumala sa imong gisaad, ug luwasa ako tungod sa kaayo sa imong gugma.
22
Kabos ako ug timawa ug gisakitan ako sa kinahiladman sa akong kasingkasing.
23
Hapit na ako mahanaw, sama sa anino sa kahapunon; gipadpad ako sama sa dulon.
24
Wala nay umoy ang akong mga tuhod tungod sa kagutom; niwang ug luya na ako kaayo.
25
Inigtan-aw sa mga tawo kanako, bugalbugalan nila ako ug maglingolingo sila sa pagyubit kanako.
26
Tabangi ako, O Ginoo nga akong Dios; luwasa ako tungod sa imong gugma nga walay paglubad!
27
Ipaila sa akong mga kaaway nga ikaw ang nagluwas kanako, O Ginoo.
28
Tunglohon tingali ako nila apan panalanginan mo ako. Mabuntog unta ang mga naglutos kanako ug magmalipayon unta ako nga imong sulugoon.
29
Kaulawan unta ang akong mga kaaway ug maputos sila sa ilang kaulaw sama sa bisti.
30
Isinggit ko ang akong pagpasalamat ngadto sa Ginoo; daygon ko siya diha sa tigom sa katawhan
31
kay iya mang gilabanan ang mga kabos aron pagluwas kanila gikan sa naghukom kanila sa kamatayon.
← Chapter 108
Chapter 110 →