Lamentations 2

Cebuano RCPV 1999 (Ang Bag-ong Maayong Balita Biblia)

1Tungod sa kasuko sa Ginoo gitabonan niya sa kangitngit ang Sion; gilumpag niya ang langitnong katahom niini; gipasagdan niya bisan ang iyang Templo tungod sa iyang kasuko.

2Sa walay kukaluoy gigun-ob sa Ginoo ang tanang balangay sa Juda; gilumpag niya ang mga kota, ug gipakaulawan ang gingharian ug ang mga pangulo niini.

3Sa iyang kapungot iyang gilangkatan sa gahom ang Israel; wala siya motabang sa dihang midasmag ang mga kaaway; daw kalayo siya nga misilaob ug misunog sa tanan.

4Daw usa siya ka kaaway nga nagbingat sa iyang pana, ug gipamatay niya sila nga maoy atong garbo ug kalipay. Dinhi sa Sion gipahiagom kita niya sa iyang kapungot.

5Sama sa kaaway gilaglag sa Ginoo ang Israel. Giguba niya ang mga palasyo ug mga kota. Walay kataposan nga kaguol ug pagbangotan ang gidulot niya sa katawhan sa Juda.

6Gipulpog niya ang Templo diin siya gisimba, ug gipahunong ang pagsaulog sa balaang mga adlaw ug mga Adlawng Igpapahulay; ang hari ug ang pari managsamag nahiagom sa iyang tumang kapungot.

7Gisalikway sa Ginoo ang iyang halaran; wala na siya manggilabot sa iyang balaang Templo; gipalumpag niya sa mga kaaway ang mga paril niini; ang mga kaaway nanghugyaw sa kadaogan sulod sa Templo diin kaniadto kita nagsimba nga malipayon.

8Nakahukom ang Ginoo sa paglumpag sa paril sa Sion; gisiguro gayod niya nga malumpag ang tanan, ug karon nangapukan ang mga tore ug mga paril.

9Nalukapa na sa yuta ang mga ganghaan kay nabunggo na man ang mga trangka; gibihag ang mga hari ug ang mga kadagkoan; wala na itudlo ang Balaod, ug wala nay panan-awon ang mga propeta gikan sa Ginoo.

10Sa yuta nanglingkod nga walay timik ang mga kadagkoan sa Sion; gibuboan nilag abo ang ilang ulo ug nagbisti silag sako; mitikubo sa yuta ang mga batan-ong babaye sa Jerusalem.

11Nanghubag ang akong mga mata sa pagsigig hilak; naguol ug naluya ang akong kasingkasing, kay nalaglag man ang akong katawhan, ug gipanguyapan diha sa kadalanan sa siyudad ang mga masuso ug gagmayng kabataan.

12Sa kagutom ug kauhaw nagpanawag sila sa ilang mga inahan; gipanguyapan sila sama sa mga tawong samdan ug nabugtoan sa gininhawa diha sa mga bukton sa ilang inahan.

13Unsa may ikasulti ko kanimo, O Jerusalem? Unsaon ko man paglipay kanimo nga sama man kalapad sa dagat ang imong kadaot? Walay nag-antos sama sa imong giantos. Kinsa may makatabang kanimo?

14Pulos bakak ang gisulti kanimo sa imong mga propeta; wala ka nila pakit-a sa imong sala aron mahiagom ka gayod sa kadaot, gipatuo ka nila nga wala ka magkinahanglan nga maghinulsol.

15Namakpak sa ilang kamot ang tanan nga nahilabay kanimo; nanaguto sila ug naglingolingo sa pagtan-aw nila sa imong kahimtang; miingon sila, “Mao ba kini ang siyudad nga giingon nga labing maanyag ug garbo sa kalibotan?”

16Nag-ambahan ang tanan mong mga kaaway sa pagbiaybiay kanimo; nangatawa sila ug nangyam-id; miingon sila, “Nagun-ob na gayod nato siya! Mao kini ang adlaw nga atong gipaabot!”

17Gihimo sa Ginoo ang iyang gilaraw ug gituman gayod niya ang dugay na niyang gipasidaan. Iyang giguba ang siyudad sa walay kukaluoy; kini nakalipay sa atong mga kaaway, ug nakahatag ug garbo sa ilang pagkagamhanan.

18Sangpita ang Ginoo, O Jerusalem! Pabahaa daw suba ang imong mga luha, adlaw ug gabii! Ayaw undanga ang imong paghilak!

19Bangon sa gabii, ug ayaw paghunong sa pagpakitabang sa Ginoo! Ibubo daw tubig ang tanan mong pagbati atubangan sa Ginoo! Dangop kaniya inisa ang imong mga kamot tungod ug alang sa imong kabataan nga nangaluya na sa kagutom diha sa kadalanan.

20O Ginoo! Tan-awa intawon kami, kami nga imong gipaantos. Ipakaon mo ba sa mga inahan ang ilang mga anak? Ipapatay mo ba ang mga pari ug mga propeta diha sa imong Templo?

21Sa kadalanan nagbuy-od ang batan-on ug tigulang; mga dalaga ug mga ulitawo nangapukan pinaagi sa espada; maoy nagpatay kanila ang imong kasuko; giihaw mo sila sa walay kukaluoy.

22Gidapit mo ang akong mga kaaway aron maghudyaka sila libot kanako. Ug ang tanan kong mga anak gihurot nilag pamatay, ug walay nakaikyas sa adlaw sa imong kapungot.

← Chapter 1 Chapter 3 →