Isaiah 49

Cebuano RCPV 1999 (Ang Bag-ong Maayong Balita Biblia)

1Pamati kanako, O kapuloan, ug patalinghog kamong mga katawhan nga atua sa layo. Gitawag ako sa Ginoo didto pa sa tagoangkan sa akong inahan; gikan sa tiyan sa akong inahan gipili na ako niya.

2Gihimo niya ang akong dila sama sa usa ka hait nga espada; gipanalipdan ako niya diha sa landong sa iyang kamot; gihimo ako niya nga sama sa usa ka talinis nga udyong, nga mahimong gamiton bisan unsang higayona diha sa iyang sudlanag pana.

3Ug giingnan ako niya, “Israel, sulugoon ko ikaw, ug pasidunggan ako tungod kanimo.”

4Apan miingon ako, “Kawang lamang ang akong kahago; gigamit ko ang akong kusog sa wala lamay hinungdan.” Apan ang Ginoo ang mohatag kanakog hustisya ug moganti kanako.

5Sa wala pa gani ako matawo gipili na ako sa Ginoo. Gihimo niya akong iyang alagad aron pagtigom sa nagkatibulaag nga katawhan sa Israel. Gipasidunggan ako niya ug gihatagag gahom.

6Miingon ang Ginoo kanako, “May mas dako pang buluhaton nga akong ipabuhat kanimo, aron pagpabangon sa mga banay ni Israel ug sa pagpahiuli sa nahibilin niyang katawhan; himoon ko ikaw nga kahayag sa kanasoran, aron ang akong kaluwasan modangat sa kinasuokan sa kalibotan.”

7Mao kini ang giingon sa Ginoo, ang manunubos ug Balaang Dios sa Israel, ngadto kaniya nga gitamay pag-ayo sa kanasoran ug giulipon sa mga hari: “Inigkakita sa mga hari kanimo, manindog sila ug moyukbo, ingon man ang mga prinsipe, aron sa pagpasidungog kanimo. Mahitabo kini kay ang Ginoo, ang balaang Dios sa Israel, mao may nagpili kanimo ug motuman siya sa iyang saad.”

8Mao kini ang giingon sa Ginoo: “Sa panahon nga akong gipili, gitubag ko ikaw; gitabangan ko ikaw sa dihang nagpakitabang ka; bantayan ug panalipdan ko ikaw. Pinaagi kanimo maghimo akog kasabotan uban sa tanang katawhan; ipahimutang ko ikaw didto sa imong yuta nga karon nagmingaw na.

9Moingon ako sa mga binilanggo, ‘Gula kamo,’ ug niadtong anaa sa kangitngit, ‘Gawas ngadto sa kahayag.’ Manibsib sila daplin sa kadalanan ug mahimo nga ilang sibsibanan ang hawan nga kabungtoran.

10Dili na sila gutomon ug uhawon; ang hangin ug ang kainit sa adlaw dili na mosakit pa kanila kay tultolan man sila sa nagmahal kanila ngadto sa mga tuboran sa tubig.

11“Maghimo akog agianan latas sa kabukiran ug mag-andam akog dalan alang sa akong katawhan.

12May mangabot gikan sa halayo, ang uban gikan sa amihanan ug kasadpan, ug ang uban gikan sa Aswan sa habagatan.”

13Pag-awit sa kalipay, O kalangitan, ug pagmaya, O yuta; pag-awit, O kabukiran! Kay lipayon sa Ginoo ang iyang katawhan ug kaluy-an niya ang mga nag-antos.

14Apan ang Sion miingon, “Gibiyaan na ako sa Ginoo, nalimot na siya kanako.”

15Busa ang Ginoo mitubag, “Makalimot ba ang usa ka inahan sa iyang anak nga masuso? Dili ba niya mahalon ang iyang anak? Apan bisan pag malimot ang inahan sa iyang anak ako dili gayod malimot kanimo.

16Tan-awa, Jerusalem, gikulit ko ang imong ngalan diha sa akong mga palad; ang imong mga paril kanunay kong gibantayan.

17“Lupigon sa imong mga magtutukod ang nagguba kanimo, ug mamiya kadtong migun-ob kanimo.

18Tan-awa ang imong palibot kay nagtigom ang imong katawhan ug mamauli na sila. Ipanumpa ko ingon nga ako buhi nga Dios nga magmapagarbohon ka kanila, sama sa babayeng kaslonon nga mapagarbohon sa iyang mga dayandayang alahas.

19“Sa walay duhaduha ang inyong biniyaang dapit ug ang inyong yuta nga giamong-amongan, dili na paigo nga kapuy-an sa mamauli nga katawhan. Kadtong nag-among-among kaninyo ipahilayo na kaninyo.

20Ang kabataan nga matawo panahon sa imong kasub-anan mohunghong kanimo, ‘Gamay ra kining dapita alang kanako; hatagi akog dapit nga akong kapuy-an.’

21Unya moingon ka diha sa imong hunahuna, ‘Kinsay nanganak niining mga bataa alang kanako nga nangawala na man ang akong mga anak, ug dili na ako mahimong manganak pa? Gibihag ako ug gisalikway busa kinsa may nagmatuto kanila? Gibiyaan ako nga nag-inusara busa diin man diay kini sila gikan?’”

22Mao kini ang giingon sa Ginoong Dios: “Kamayon ko ang kanasoran, ug ipakita ko ang akong ilhanan ngadto sa katawhan; unya kugoson nila ang imong mga anak nga lalaki ug sung-ayon nila ang imong mga anak nga babaye pauli nganha kanimo.

23Ang mga hari mahisama sa amahan nganha kaninyo ug ang ilang mga rayna mahisama sa inyong inahan. Moyukbo sila kaninyo ug tilaan nila ang abog sa inyong tiil. Unya makaila kamo nga ako mao ang Ginoo; kadtong misalig kanako dili gayod maulawan.”

24Makuha ba ang mga inilog gikan sa sundalo, o maluwas ba ang mga dinakpan gikan sa bangis nga tawo?

25Nag-ingon ang Ginoo, “Mailog bisan pa ang mga dinakpan sa mga sundalo, ug mabawi ang mga inilog sa tawong bangis, kay ako maoy makig-away niadtong makig-away kaninyo, ug luwason ko ang inyong mga anak.

26Ipakaon ko sa mga nagdaugdaog kaninyo ang ilang kaugalingong unod, ug mangahubog sila sa ilang kaugalingong dugo sama sa bino. Unya ang tanang katawhan makaila nga ako mao ang Ginoo nga inyong manluluwas, ang inyong manunubos, ang Gamhanang Dios ni Jacob.”

← Chapter 48 Chapter 50 →