Isaiah 33

Cebuano RCPV 1999 (Ang Bag-ong Maayong Balita Biblia)

1Alaot ka, manlalaglag nga wala pa gayod malaglag! Ikaw nga maluibon ug wala gayod luibi! Inighunong mo na sa pagpanglaglag, laglagon ka usab! Ug inigkahuman nimog pamudhi, ikaw na say budhian!

2O Ginoo, kaluy-i intawon kami kay ikaw ang among gisaligan. Panalipdi kami kanunay ug luwasa kami sa panahon sa kalisod.

3Inigpakig-away mo alang kanamo, managan ang katawhan tungod sa kagahob.

4Sakmitan ug ilogan sila sa ilang mga kabtangan, sama sa gihugpaan sa mga til-as ug dulon.

5Gamhanan ang Ginoo kay siya may nagmando sa tanan; palungtaron niya sa Jerusalem ang hustisya ug katarong

6ug lig-onon ang nasod. Panalipdan niya ang iyang katawhan ug hatagag kahibalo ug kaalam. Ang ilang labing bililhong bahandi mao ang pagtahod ug pagbaton ug kahadlok sa Ginoo.

7Nagpakitabang ang mga maisog, ug midanguyngoy ang mga embahador nga naningkamot sa pagkab-ot sa kalinaw.

8Makuyaw ang kadalanan busa wala nay tawong magsuroysuroy. Wala nay pagtumanay sa mga kasabotan, ug wala na hatagi ug bili ang tawo.

9Nagbangotan ug nawad-an nag kadasig ang tibuok nasod. Nangalaya ang lasang sa Lebanon; ang Walog sa Sharon nahisama sa diserto; ang Basan ug ang Bukid sa Carmel nangaupaw na.

10Ang Ginoo miingon ngadto sa kanasoran, “Karon, molihok ako ug ipakita ko ang akong pagkagamhanan, ug pasidunggan ako.

11Walay hinungdan ang inyong gilaraw busa wala kamoy makuha; giunay ninyog patay ang inyong kaugalingon.

12Mangapulpog kamo daw anapog ug samag sampinit nga gidaoban.

13Busa pamati kamong anaa sa duol ug sa layo; sud-onga ninyo ang akong nabuhat ug ilha ang akong gahom.”

14Nangalisang ang mga makasasala nga nagpuyo sa Sion; nangurog ang mga dili diosnon. Sila miingon, “Kinsa man kanatoy dili masunog ug dili maut-ot sa kalayong walay pagkapalong?”

15Ang nagkinabuhi nga matarong ug ang dili mamakak, ang dili gustong madato pinaagi sa limbong, ug dili modawat ug suborno, dili gani gustong mamatig hisgot bahin sa pagpatay, ug bisan na lang sa pagtan-aw sa daotan,

16magpuyo nga luwas sa kakuyaw ug ang iyang dalangpanan mga kotang bato; dili siya kabsag makaon ug tubig nga mainom.

17Makita ninyo ang hari diha sa iyang kahalangdon; makita ninyo ang usa ka dakong yuta.

18Unya mamalandong kamo sa inyong gikalisangan kaniadto ug moingon: “Hain na man ang mga langyaw nga kobrador sa buhis ug ang mga espiya?”

19Wala ka nay makita nga mga langyaw nga garboso nga dili masabot ang sinultihan.

20Tutok sa Sion, ang siyudad diin atong gihimo ang mga gitakdang kasaulogan! Tan-awa ang Jerusalem— usa ka malinawong puloy-anan ug tolda nga dili mabalhin. Ang ugsok niini dili maibot ug ang mga higot dili mabugto.

21Didto harian kita ni Yahweh sa dapit nga dagkog mga suba, diin walay moagi nga mga barko sa kaaway.

22Si Yahweh maoy atong maghuhukom, siya ang atong hari ug panalipdan gayod kita niya.

23Luag ang ilang banting ug dili makabukhad pag-ayo ang ilang mga layag. Ang bahandi sa kaaway panakmiton. Tungod sa kadaghan niini, ang mga buta ug mga bakol hibahinan niini.

24Wala na unyay lumolupyo nga magmulo kay nasakit siya, ug ang tanan nilang sala pasayloon.

← Chapter 32 Chapter 34 →