Psalms 92

cebuano-apsd

1Ginoo nga Labing Halangdong Dios, maayo gayod ang paghatag ug mga pagpasalamat ug ang pag-awit ug mga pagdayeg kanimo.

2Maayo gayod ang pagsugilon sa imong gugma ug pagkamatinumanon adlaw ug gabii,

3nga dinuyogan sa mga instrumento nga adunay mga kuwerdas.

4Kay gilipay mo ako, Ginoo, pinaagi sa imong katingalahang mga buhat. Tungod sa imong gipanghimo nag-awit ako sa kalipay.

5Pagkakatingalahan sa imong gipangbuhat, Ginoo! Dili gayod matugkad ang imong panghuna-huna.

6Dili masabtan sa mga buang-buang o sa mga hungog,

7nga bisan miuswag ang mga daotan sama sa labong nga mga sagbot nga nagtubo, laglagon sila sa walay kataposan.

8Apan ikaw, Ginoo, labaw sa tanan sa walay kataposan.

9Sigurado gayod nga ang tanan mong mga daotang mga kaaway magkatibulaag ug mangamatay.

10Gihatagan mo akog kusog nga sama sa kusog sa torong baka, ug gihatagan mo akog kalipay.

11Nadungog ug nakita ko mismo ang kapildihan sa akong daotang mga kaaway.

12Ang mga matarong magmabungahon sama sa mga palma, ug molig-on sila sama sa mga kahoyng sedro sa Lebanon.

13Daw mga kahoy sila nga gitanom diha sa Templo sa Ginoo nga atong Dios, nga molambo

14ug mamunga gihapon bisan ug tigulang na, ug magpabilin sa gihapon ang iyang kalunhaw ug kalig-on.

15Nagpakita lang kini nga matarong ang Ginoo nga akong salipdanan nga bato; wala gayoy ikasaway diha kaniya.

← Chapter 91 Chapter 93 →