Psalms 141

cebuano-apsd

1Ginoo, nagtawag ako kanimo; pagdali ug tabangi ako! Pamatia ang akong pagpanawag kanimo.

2Dawata ang akong pag-ampo ingon nga insenso ug ang pagbayaw sa akong mga kamot sa pag-ampo ingon nga halad sa kagabhion.

3Ginoo, tabangi ako nga dili makasulti ug daotan.

4Ilikay ako sa paghimo ug daotan ug sa pagpakig-uban sa mga tawo nga naghimo ug daotan. Ilikay ako sa pagpakig-ambit sa ilang mga kombira.

5Dawaton ko ang pagbadlong o ang silot gikan sa usa ka tawong matarong; dili ko kini balibaran kay gihimo niya kini sa pagpakita sa iyang paghigugma ug pagdawat kanako. Apan kanunay akong nag-ampo batok sa mga tawong daotan ug sa daotan nilang mga binuhatan.

6Kon ipanghulog na ang ilang mga pangulo sa pangpang, motuo na sila nga tinuod ang akong gipanulti.

7Moingon sila, “Magkatag sa baba sa lubnganan ang atong mga bukog sama sa mga bato nga manggawas sa pagdaro sa yuta.”

8Ginoong Dios, kanunay akong nagdangop kanimo; ikaw ang akong tigpanalipod, busa ayaw itugot nga mamatay ako.

9Ilikay ako sa mga lit-ag nga gibutang sa mga tawong daotan alang kanako.

10Hinaut nga sila mismo ang malit-agan sa ilang kaugalingong mga lit-ag, samtang ako makalikay niini.

← Chapter 140 Chapter 142 →