Psalms 139

cebuano-apsd

1Ginoo, gisusi mo ako ug nakaila ka kanako.

2Nahibalo ka kon kanus-a ako molingkod o motindog. Bisan anaa ikaw sa halayo nasayod ka sa tanan kong gihuna-huna.

3Gibantayan mo ako sa akong paglakaw ug pagpahulay. Nahibalo ka sa tanan kong ginahimo.

4Ginoo, bisan wala pa ako makasulti, nahibaloan mo nang daan ang akong isulti.

5Anaa ka sa akong palibot, ug gipanalipdan mo ako sa imong gahom.

6Ang imong kaalam labihan gayod ka katingalahan alang kanako; dili ko kini matugkad.

7Asa man ako moadto aron makaikyas sa imong Espiritu? Makatago ba ako sa imong presensya?

8Kon mosaka ako sa langit, atua ka; kon moadto ako sa dapit sa mga patay, atua ka usab.

9Kon molupad ako paingon sa sidlakan o mopuyo sa kinalayoan nga dapit sa kasadpan,

10atua ka gihapon didto sa pag-agak ug pagtabang kanako.

11Kon hangyoon ko ang kangitngit sa pagtabon kanako, ug ang kahayag nga naglibot kanako nga mahimong gabii,

12apan bisan ang kangitngit dili ngitngit alang kanimo, ug ang gabii sama ra kahayag sa adlaw. Kay ang kangitngit ug ang kahayag managsama ra alang kanimo.

13Nakaila ka kanako kay ikaw ang naghimo kanako. Ikaw ang gaumol kanako didto sa tagoangkan sa akong inahan.

14Gidayeg ka nako kay katingalahan gayod ang pagkahimo mo kanako. Katingalahan ang imong mga buhat, ug nasayod gayod ako niini.

15Nakita mo ang akong mga bukog sa dihang gihimo ako sa tago sulod sa tagoangkan sa akong inahan.

16Nakita mo na ako sa wala pa ako maporma. Ang gitagal nga mga adlaw sa akong kinabuhi nasulat na sa imong libro, bisan wala pa kini magsugod.

17O Dios, dili ko matugkad ang imong huna-huna; labihan kini kadaghan.

18Kon ihapon ko kini, daghan pa kini kay sa balas. Sa akong pagmata ang akong huna-huna anaa gihapon kanimo.

19O Dios, hinaut nga pamatyon mo ang mga tawong daotan! Hinaut nga magpalayo kanako ang mga tawong motapos sa kinabuhi sa uban.

20Nagsulti sila ug daotan batok kanimo. Gipanamastamasan nila ang imong ngalan.

21Ginoo, gikasilagan ko ang mga nasilag kanimo. Gikapungtan ko ang nakigbatok kanimo.

22Labihan gayod ang akong kapungot kanila; giisip ko silang akong mga kaaway.

23Susiha ako, O Dios, aron mahibaloan mo kon unsay anaa sa akong kasing-kasing. Sulayi ako, aron mahibaloan mo kon unsay anaa sa akong huna-huna.

24Tan-awa kon aduna ba akoy nahimo nga daotan, ug agaka ako sa dalan nga angay kong agian hangtod sa kahangtoran.

← Chapter 138 Chapter 140 →