Psalms 127

cebuano-apsd

1Kon wala ang tabang sa Ginoo sa pagtukod ug balay, walay kapuslanan ang kahago sa nagtukod niini. Kon dili panalipdan sa Ginoo ang siyudad, walay kapuslanan ang pagtukaw sa tigbalantay.

2Walay kapuslanan ang pagmata ug sayo ug pagbilar sa gabii sa paghago aron adunay pagkaon, kay ang Ginoo mohatag sa mga kinahanglanon sa iyang mga hinigugma, samtang natulog sila.

3Ang mga anak gasa ug panalangin gikan sa Ginoo.

4Ang mga anak nga natawo sa batan-on pa ang amahan sama sa mga pana diha sa mga kamot sa usa ka sundalo.

5Bulahan ang tawo nga adunay daghang mga anak, kay dili siya mapildi kon makig-atubang siya sa iyang mga kaaway sa hukmanan.

← Chapter 126 Chapter 128 →