Psalms 116

cebuano-apsd

1Gihigugma ko ang Ginoo, kay gidungog niya ang akong pagpangayo ug tabang kaniya.

2Tungod kay gipatalinghogan niya ako, dili ako moundang sa pagtawag kaniya samtang nagkinabuhi pa ako.

3Nahadlok ako kay nabati ko nga murag hapit na akong mamatay; ang kamatayon daw pisi nga naglambod kanako. Nahasol gayod ako ug naguol,

4busa nanawag ako sa Ginoo, “ Ginoo, luwasa ako!”

5Ang Ginoo nga atong Dios maluloy-on, matarong, ug adunay kahangawa.

6Gipanalipdan niya ang mga walay alamag. Sa dihang wala na gayod akoy mahimo, giluwas niya ako.

7Karon makapahulay na ako ug magmalinawon tungod kay maayo kaayo ang Ginoo kanako.

8Tungod kay giluwas niya ako sa kamatayon, sa kasubo, ug sa kalaglagan.

9Busa magkinabuhi ako nga duol sa Ginoo dinhi sa kalibotan sa mga buhi.

10Mituo gihapon ako, bisan pa kon nakaingon ako, “Labihan gayod ang akong pag-antos.”

11Sa akong kahadlok miingon ako, “Wala gayoy tawo nga kasaligan.”

12Unsay ibalos ko sa Ginoo sa tanan niyang kaayo kanako?

13Mosimba ako sa Ginoo ug magdala ako ug ilimnon sa kopa ingon nga halad sa pagpasalamat kaniya sa iyang pagluwas kanako.

14Tumanon ko ang akong mga saad kaniya atubangan sa tanan niyang katawhan.

15Masakitan ang Ginoo kon adunay mamatay sa iyang matinumanong katawhan.

16Ginoo, ubos mo ako nga alagad. Giluwas mo ako sa pagkabihag.

17Mosimba ako ug mohalad ug halad sa pagpasalamat kanimo.

18Tumanon ko ang akong mga saad kanimo atubangan sa tanan mong katawhan,

19didto sa mga hawanan sa imong Templo sa Jerusalem. Dayega ang Ginoo!

← Chapter 115 Chapter 117 →