Zechariah 4

cebuano-2011

1Unya ang anghel nga nakigsulti kanako mibalik ug mipukaw kanako, sama sa usa ka tawo nga gipukaw gikan sa iyang pagkatulog.

2Ug siya miingon kanako, “Unsa bay imong nakita?” Ug ako miingon, “Nakita nako ang usa ka lamparahan nga lunsayng bulawan uban ang panaksan sa ibabaw niini, ug ang pito ka lampara ibabaw niini, adunay pito ka ngabilngabil sa matag lampara nga diha sa tumoy niini.

3Ug dihay duha ka mga kahoy nga olibo duol niini, usa diha sa tuo sa panaksan, ug ang usa diha sa wala niini.”

4Busa ako miingon sa anghel nga nakigsulti kanako, “Unsa ba kini, akong agalon?”

5Unya ang anghel nga nakigsulti kanako mitubag kanako, “Wala ba ikaw mahibalo kon unsa kini?” Ug ako miingon, “Wala, akong agalon.”

6Unya siya miingon kanako, “Kini mao ang pulong sa Ginoo ngadto kang Zerubabel: Dili pinaagi sa kusog o pinaagi sa gahom, kondili pinaagi sa akong Espiritu, nag-ingon ang Ginoo sa mga panon.

7Kinsa ba ikaw, O dako nga bukid? Sa atubangan ni Zerubabel ikaw mahimong patag, ug iyang pagulaon ang pangulong bato uban ang mga pagsinggit, ‘Grasya, grasya ngadto niini!’ ”

8Dugang pa, ang pulong sa Ginoo midangat kanako, nga nag-ingon,

9“Ang mga kamot ni Zerubabel nagbutang sa patukoranan niining balaya, ang iyang mga kamot maoy maghingpit niini. Unya ikaw makaila nga ang Ginoo sa mga panon maoy nagpadala kanako nganhi kanimo.

10Kay kinsa kadtong nagtamay sa adlaw sa mga gagmayng butang magmaya, ug makakita gayod sa tunton diha sa kamot ni Zerubabel. “Kining pito mao ang mga mata sa Ginoo nga nagtan-aw sa tibuok kalibotan.”

11Unya ako miingon kaniya, “Unsa ba kining duha ka mga kahoy nga olibo nga anaa sa tuo sa lamparahan ug sa wala niini?”

12Ug sa ikaduhang higayon ako miingon kaniya, “Unsa ba kining duha ka sanga sa olibo nga anaa sa kilid sa duha ka bulawang tubo diin gibubo ang lana?”

13Ug siya miingon kanako, “Wala ba ikaw masayod kon unsa kini?” Ako miingon, Wala, akong agalon.

14Unya miingon siya, “Kini mao ang duha ka dinihogan nga nagtindog duol sa Ginoo sa tibuok kalibotan.”

← Chapter 3 Chapter 5 →