Zechariah 2

cebuano-2011

1Unya akong giyahat ang akong mga mata ug nakita nako ang usa ka tawo dala ang pisi nga igsusukod diha sa iyang kamot.

2Unya ako miingon, “Asa ikaw paingon?” Ug siya miingon kanako, “Sa pagsukod sa Jerusalem aron sa pagsusi kon unsay gilapdon niini ug unsay gitas-on niini.”

3Ug ang anghel nga nakigsulti kanako miadto, ug ang lain nga anghel migula aron sa pagtagbo kaniya

4ug miingon kaniya, “Dagan, sultihi kining batan-ong lalaki, ‘Ang Jerusalem puy-an sama sa kabalangayan nga walay mga kuta, tungod sa panon sa mga tawo ug sa kahayopan didto.

5Kay ako mahimo alang kaniya nga usa ka kota nga kalayo nga maglibot, nag-ingon ang Ginoo, ug ako mahimo nga himaya taliwala kaniya.’ ”

6Dali! Dali! Biya kamo gikan sa yuta sa amihanan, nag-ingon ang Ginoo, kay gikatag na kamo nako ingon sa upat ka hangin sa kalangitan, nag-ingon ang Ginoo.

7Dali! Ikyas ngadto sa Zion, ikaw nga nagpuyo uban sa anak nga babaye sa Babilonia.

8Kay mao kini ang giingon sa Ginoo sa mga panon human nga ang iyang himaya nagpadala kanako ngadto sa kanasoran nga nagtulis kaninyo, kay siya nga nagtandog kaninyo, nagtandog sa kalimutaw sa iyang mata,

9“Tan-awa, ako magwarawara sa akong kamot ibabaw kanila, ug sila mahimo nga usa ka binihag niadtong mga nag-alagad kanila, ug kamo makaila nga ang Ginoo sa mga panon maoy nagsugo kanako.

10Pag-awit ug pagmaya, O anak nga babaye sa Zion, kay tan-awa, ako moanhi ug ako mopuyo sa imong taliwala, nag-ingon ang Ginoo.

11Ug daghang mga nasod ang magtipon ngadto sa Ginoo nianang adlawa, ug mahimo nga akong katawhan, ug ako mopuyo sa taliwala nimo, ug ikaw makaila nga ang Ginoo sa mga panon maoy nagsugo kanako nganhi kanimo.

12Ug ang Ginoo makapanunod sa Juda ingon nga iyang bahin sa balaang yuta, ug magpili pag-usab sa Jerusalem.”

13Paghilom, tanang katawhan, sa atubangan sa Ginoo, kay siya nahigmata gikan sa iyang balaan nga puluy-anan.

← Chapter 1 Chapter 3 →