Psalms 97

cebuano-2011

1Ang Ginoo naghari, pamayaa ang yuta, palipaya ang daghang panon sa mga pulo!

2Mga panganod ug baga nga kangitngit naglibot kaniya; pagkamatarong ug hustisya mao ang patukoranan sa iyang trono.

3Ang kalayo nag-una kaniya, ug nagsunog sa iyang mga kabatok nga naglibot.

4Ang iyang mga kilat midan-ag sa kalibotan; ang yuta nakakita ug mikurog.

5Ang kabukiran natunaw sama sa talo diha sa atubangan sa Ginoo, atubangan sa Ginoo sa tibuok nga yuta.

6Ang kalangitan nagpahayag sa iyang pagkamatarong, ug ang tanang mga katawhan nakakita sa iyang himaya.

7Ang tanan nga nagsimba ug mga larawan maulawan, sila nga nangandak sa ilang kaugalingon tungod sa mga diosdios; ang tanang mga dios magyukbo kaniya.

8Ang Zion nakadungog ug nalipay, ug ang mga anak nga babaye sa Juda nagmaya, tungod sa imong mga paghukom, O Dios.

9Kay ikaw, O Ginoo, mao ang labing halangdon ibabaw sa tibuok nga yuta; ikaw nabayaw ibabaw sa tanang mga dios.

10Ang Ginoo nahigugma niadtong nagdumot sa daotan; siya nagbantay sa kinabuhi sa iyang mga balaan; siya nagluwas kanila gikan sa kamot sa mga daotan.

11Ang kahayag gipadan-ag alang sa mga matarong, ug ang kalipay alang sa mga ligdong ug kasingkasing.

12Pagmaya diha sa Ginoo, O kamong mga matarong, ug pagpasalamat kamo sa balaan niyang ngalan!

← Chapter 96 Chapter 98 →