Psalms 41

cebuano-2011

1Bulahan siya nga nagtagad sa mga kabos; ang Ginoo magluwas kaniya sa adlaw sa kalisdanan;

2ang Ginoo manalipod kaniya, ug mag-atiman kaniya nga mabuhi; mabulahan siya diha sa yuta; dili nimo siya itugyan ngadto sa kabubut-on sa iyang mga kaaway.

3Ang Ginoo magpalig-on kaniya diha sa iyang higdaanan sa kasakit; diha sa iyang sakit ayohon nimo ang tanan niyang balatian.

4Alang kanako ako miingon, “O Ginoo, kaluy-i intawon ako; ayoha ako, kay nakasala ako batok kanimo!”

5Ang akong mga kaaway nagsulti ug daotan batok kanako, “Kanus-a ba siya mamatay, ug mahanaw ang iyang ngalan?”

6Ug sa dihang adunay moanhi aron sa pagpakigkita kanako, siya magsulti ug walay pulos nga mga pulong, samtang ang iyang kasingkasing nagtigom ug kadaotan; sa diha nga mopanaw siya, magsulti siya niini.

7Ang tanan nga nagdumot kanako naghiusa sa paglibak kanako; naghunahuna sila ug labing daotan alang kanako.

8Sila nag-ingon, “Usa ka ngil-ad nga sakit ang mitakod kaniya; dili na siya mobangon pag-usab gikan sa iyang gihigdaan.”

9Bisan ang akong suod nga higala nga akong gisaligan, nga nagkaon sa akong pan, nag-isa sa iyang tikod batok kanako.

10Apan ikaw, O Ginoo, kaluy-i ako ug patindoga ako, aron panimaslan nako sila.

11Pinaagi niini maila nako nga ikaw nahimuot kanako, tungod kay ang akong kaaway dili man makadaog batok kanako.

12Apan ikaw nagsapnay kanako tungod sa akong kaligdong, ug nagpahimutang kanako diha sa imong atubangan hangtod sa kahangtoran.

13Dalaygon ang Ginoo, ang Dios sa Israel, gikan sa walay kataposan ngadto sa walay kataposan! Amen ug Amen.

← Chapter 40 Chapter 42 →