Psalms 32

cebuano-2011

1Bulahan siya nga ang kalapasan gipasaylo, nga ang sala gitabonan.

2Bulahan ang tawo nga kaniya wala isipa sa Ginoo ang kasal-anan, ug nga diha sa iyang espiritu walay limbong.

3Sa diha nga nagpakahilom ako, nagkaut-ot ang akong mga bukog tungod sa akong pag-agulo sa tibuok nga adlaw.

4Kay sa adlaw ug sa gabii ang imong kamot bug-at ibabaw kanako; ang akong kusog nauga sama sa kainit sa ting-init.

5Giila nako ang akong sala nganha kanimo, ug wala nako tagoi ang akong kasal-anan; miingon ako, “Isugid nako ang akong kalapasan ngadto sa Ginoo,” unya imong gipasaylo ang pagkadaotan sa akong sala.

6Tungod niini ang matag usa nga diosnon mag-ampo kanimo; sa panahon sa kalisdanan, ang dakong baha sa tubig, dili sila makaabot kaniya.

7Ikaw ang akong tagoanan; panalipdan nimo ako gikan sa kasamok; libotan nimo ako sa mga singgit sa kaluwasan.

8Pahimatngonan nako ikaw ug tudloan sa dalan nga imong laktan; tambagan nako ikaw uban ang akong mga mata nganha kanimo.

9Ayaw pagpakasama sa kabayo o sa mula nga walay panabot, nga kinahanglang pugngan pinaagi sa bukado ug rinda aron sila mosunod kanimo.

10Daghan ang mga kasakitan sa mga tawong daotan; apan ang gugmang walay paglubad naglibot kaniya nga nagsalig sa Ginoo.

11Pagmaya diha sa Ginoo ug paglipay, kamong mga matarong ug paninggit kamo sa kalipay, kamong tanan nga matarong ug kasingkasing!

← Chapter 31 Chapter 33 →