Psalms 14

cebuano-2011

1Ang buangbuang nag-ingon diha sa iyang kasingkasing, “Walay Dios.” Dunot sila, nagbuhat ug mga buhat nga dulumtanan, walay si bisan kinsa nga nagbuhat ug maayo.

2Ang Ginoo nagsud-ong gikan sa langit ngadto sa mga anak sa mga tawo, sa pagtan-aw kon may usa ba nga maalam, nga nangita sa Dios.

3Silang tanan nangasaag, sila nangadunot sa tingob; walay si bisan kinsa nga nagbuhat ug maayo, wala, walay bisan usa.

4Wala ba silay kahibalo, ang tanan nga tigbuhat ug daotan nga naglamoy sa akong katawhan ingon sa pagkaon nila ug pan, ug wala magsangpit sa Ginoo?

5Didto mangahadlok sila sa hilabihan, kay ang Dios anaa man sa kaliwatan sa mga matarong.

6Ang plano sa kabos inyong gipakaulawan, apan ang Ginoo mao ang iyang dalangpanan.

7O ang kaluwasan alang sa Israel moabot unta gikan sa Zion! Sa diha nga ang Ginoo magpahiuli sa katigayonan sa iyang katawhan, si Jacob maglipay, si Israel magmaya.

← Chapter 13 Chapter 15 →