bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Cebuano
/
cebuano-2011
/
Psalms 102
Psalms 102
cebuano-2011
1
Pamatia ang akong pag-ampo, O Ginoo; padangata ang akong pagtuaw nganha kanimo!
2
Ayaw tagoa ang imong nawong gikan kanako sa adlaw sa akong kalisdanan. Ikiling kanako ang imong igdulungog; tubaga dayon ako sa adlaw nga ako magsangpit.
3
Kay ang akong mga adlaw nangahanaw sama sa aso, ug ang akong kabukogan nagdilaab sama sa hudno.
4
Ang akong kasingkasing gisamaran ug nalaya sama sa balili; nalimot ako pagkaon sa akong pan.
5
Tungod sa kakusog sa akong pag-agulo, ang akong bukog mipilit sa akong unod.
6
Ako sama sa buwitre sa kamingawan, sama sa ngiwngiw sa mga dapit nga awaaw.
7
Naghigda ako nga nagmata; ako sama sa langgam nga nag-inusara ibabaw sa atop sa balay.
8
Sa tibuok nga adlaw nagtamay kanako ang akong mga kaaway; ang mga nagbugalbugal kanako migamit sa akong ngalan ingon nga tunglo.
9
Kay ako nagkaon ug abo sama sa pan, ug gisagolan nako ug luha ang akong ilimnon,
10
tungod sa imong kasuko ug sa imong kaligutgot; kay gialsa nimo ako ug imo akong gisalibay.
11
Ang akong mga adlaw sama sa anino nga nagkahanaw, ug ako nalawos sama sa balili.
12
Apan ikaw, O Ginoo, magpabilin sa imong trono hangtod sa kahangtoran; ang imong ngalan naglungtad hangtod sa tanang kaliwatan.
13
Ikaw motindog ug maluoy sa Zion, kay panahon na sa pagkaluoy kaniya; ang panahon nga gitakda miabot na.
14
Kay ang imong mga alagad nahigugma sa iyang mga bato, ug naluoy sa iyang mga abog.
15
Ang mga nasod mahadlok sa ngalan sa Ginoo, ug ang tanang mga hari sa yuta sa imong himaya.
16
Kay ang Ginoo mopabarog sa Zion; motungha siya diha sa iyang himaya.
17
Tagdon niya ang pag-ampo sa mga nanginahanglan, ug dili niya isalikway ang ilang pag-ampo.
18
Ipasulat kini alang sa kaliwatan nga umaabot, aron ang katawhan nga wala pa mahimugso magdayeg sa Ginoo:
19
nga nagsud-ong siya gikan iyang balaang dapit sa kahitas-an; gikan sa langit nagsud-ong ang Ginoo sa yuta,
20
aron sa pagpamati sa agulo sa binilanggo, aron sa pagpalingkawas niadtong mga sinilotan sa kamatayon,
21
aron ipadayag sa mga tawo ang ngalan sa Ginoo didto sa Zion, ug ang pagdayeg kaniya didto sa Jerusalem,
22
sa diha nga ang mga katawhan magtigom, ug ang mga gingharian, aron sa pagsimba sa Ginoo.
23
Iyang gipaluya ang akong kusog diha sa dalan; gipamubo niya ang akong mga adlaw.
24
Miingon ako, “O akong Dios, ayaw ako kuhaa sa taliwala sa akong mga adlaw, ikaw nga ang katuigan molungtad hangtod sa tanang kaliwatan!”
25
Sa dugay nang panahon gipahimutang nimo ang patukoranan sa yuta, ug ang kalangitan mao ang buhat sa imong mga kamot.
26
Sila mangahanaw, apan ikaw molungtad; silang tanan madaan sama sa bisti. Ikaw mag-ilis kanila sama sa bisti ug sila mahanaw;
27
apan ikaw mao sa gihapon, ug ang imong katuigan walay kataposan.
28
Ang mga anak sa imong mga alagad magpuyo nga layo sa kakuyaw, ug ang ilang kaliwat malig-on diha sa imong atubangan.
← Chapter 101
Chapter 103 →