Job 15

cebuano-2011

1Unya si Elipas nga Temanhanon mitubag:

2“Angay ba sa usa ka tawo nga maalamon nga motubag pinaagi sa walay hinungdan nga kahibalo, ug magpuno sa iyang kaugalingon sa hangin sa silangan?

3Makiglantugi ba siya diha sa walay pulos nga pagpanulti o sa mga pulong nga wala siyay mahimo nga maayo?

4Apan ikaw nagsalikway sa pagkahadlok sa Dios, ug nagsanta sa pagpamalandong atubangan sa Dios.

5Kay ang imong kadaotan nagtudlo sa imong baba, ug imong gipili ang dila sa malinglahon.

6Ang imong kaugalingong baba naghukom kanimo, ug dili ako; ug ang imong kaugalingong mga ngabil nagpamatuod batok kanimo.

7“Ikaw ba ang unang tawo nga nahimugso? O nahimugso na ba ikaw sa wala pa ang kabungtoran?

8Nakadungog ba ikaw sa tinagong plano sa Dios? Sa imong kaugalingon ba lamang kutob ang kaalam?

9Unsa bay imong nahibaloan nga wala namo mahibaloi? Unsa bay imong nasabtan nga dili dayag kanamo?

10Ang mga ubanon ug ang mga tigulang ania uban kanamo, tigulang pa kay sa imong amahan.

11Gamay ra ba kaayo alang kanimo ang mga paghupay sa Dios, o ang pulong nga malumong gisulti kanimo?

12Nganong midala man kanimo ang imong kasingkasing, ug nganong misiga man ang imong mata,

13nga tungod niana imong gipaatubang ang imong espiritu batok sa Dios, ug nagpagula sa ingon nga mga pulong gikan sa imong baba?

14Unsa ba ang tawo nga mahimo siyang hinlo? O siya nga gipanganak sa babaye nga mahimo siyang matarong?

15Tan-awa, ang Dios wala mosalig sa iyang mga balaan, ug ang kalangitan dili hinlo sa iyang panan-aw;

16unsa pa kaha ang tawo nga dulumtanan ug hugaw, ang tawo nga nag-inom sa kadaotan sama sa tubig!

17“Ipadayag nako kanimo, pamatia ako; unsay akong nakita akong ipahayag—

18unsay gisugid sa mga tawong maalamon ug ang ilang mga amahan wala magtago niini,

19nga kanila lamang gihatag ang yuta, ug walay dumuduong nga miagi sa ilang taliwala.

20Ang tawong daotan mag-antos sa kasakit sa tanan niyang mga adlaw, sa tanang katuigan nga giandam alang sa walay kaluoy.

21Makahadlok nga mga tingog anaa sa iyang dalunggan; diha sa kauswagan modangat kaniya ang tiglaglag.

22Siya dili motuo nga siya mobalik gikan sa kangitngitan ug nga siya gitagana alang sa espada.

23Naglatagaw siya sa pagpangita ug pan, nga nag-ingon, ‘Hain ba kini?’ Siya nasayod nga ang adlaw sa kangitngit naandam diha sa iyang kamot.

24Ang kasamok ug kaguol nakapalisang kaniya; sila mopatigbabaw batok kaniya, sama sa usa ka hari nga andam alang sa gubat.

25Tungod kay iyang gituy-od ang iyang kamot batok sa Dios, ug naghagit ug pagsupil batok sa Labing Gamhanan,

26pinatikig ang liog nga nagdagan sa pag-asdang batok kaniya uban sa baga nga taming;

27tungod kay iyang gitabonan ang iyang nawong sa iyang tambok, ug gitigom ang tambok sa iyang hawak,

28ug mipuyo sa mga lungsod nga biniyaan, sa mga balay nga walay tawo nga nagpuyo, nga gitagana aron mahimong mga tapok sa mga ginuba;

29siya dili gayod madato, ug ang iyang bahandi dili gayod molungtad, o mogamot siya diha sa yuta;

30siya dili makaikyas gikan sa kangitngit; ang siga sa kalayo molaya sa iyang mga sanga, ug ang iyang bulak mapadpad sa hangin

31Ayaw siya pasaliga diha sa kakawangan, sa paglimbong sa iyang kaugalingon; kay kakawangan ang balos kaniya.

32Kini bayran ug tingob sa dili pa moabot ang iyang panahon, ug ang iyang sanga dili malunhaw.

33Iyang yugyogon ang linghod niyang bunga, sama sa paras, ug pulakon ang iyang mga bulak sama sa kahoyng olibo.

34Kay ang panaghugpong niadtong mga walay Dios dili makabunga, ug ang kalayo magsunog sa mga tolda sa pagpangsuborno.

35Naglaraw sila ug kadaot ug nagmugna ug daotan, ug ang ilang kasingkasing nag-andam ug limbong.”

← Chapter 14 Chapter 16 →