Jeremiah 31

cebuano-2011

1“Nianang panahona, nag-ingon ang Ginoo, ako mahimong Dios sa tanang mga banay sa Israel, ug sila mahimo nga akong katawhan.”

2Mao kini ang giingon sa Ginoo: “Ang katawhan nga nakalingkawas sa espada nakakaplag ug grasya didto sa kamingawan; sa diha nga si Israel nangita ug pahulay,

3ang Ginoo mipakita kaniya gikan sa layo. Gihigugma ko ikaw sa usa ka gugma nga walay kataposan; busa nagpadayon ako sa akong pagkamatinumanon nganha kanimo.

4Tukoron ko ikaw pag-usab ug ikaw matukod, O ulay nga Israel! Dayandayanan na usab nimo ang imong kaugalingon sa mga tambor nga gagmay, ug ikaw moadto sa sayaw sa mga naglipay.

5Magtanom ikaw pag-usab ug mga paras ibabaw sa mga bukid sa Samaria; ang mga tigtanom magtanom, ug magpahimulos sa bunga niini.

6Kay moabot ang usa ka adlaw nga ang mga tigbantay magtawag diha sa kabungtoran sa Efraim, ‘Panindog kamo ug mangadto kita sa Zion, ngadto sa Ginoo nga atong Dios.’ ”

7Kay mao kini ang giingon sa Ginoo, “Pag-awit kamo ug kusog uban sa kalipay alang kang Jacob, ug paninggit kamo alang sa pangulo sa mga nasod; pagsangyaw kamo, paghatag ug pagdayeg ug isulti, ‘Ang Ginoo nagluwas sa iyang katawhan, sa nahibilin sa Israel.’

8Tan-awa, dad-on nako sila gikan sa amihanan nga yuta, ug tigomon nako sila gikan sa kinalayoang mga bahin sa yuta, uban kanila ang buta ug ang bakol, ang babaye nga nagmabdos ug siya nga nagbati; usa ka dakong pundok, mobalik sila dinhi.

9Manganhi sila uban ang paghilak, ug uban ang mga pagpangamuyo tultolan ko sila, palakton nako sila subay sa kasapaan sa tubig, sa tul-id nga dalan nga dili sila mapandol; kay ako usa ka amahan ngadto kang Israel, ug si Efraim mao ang akong kamagulangan.

10“Pamatia ninyo ang pulong sa Ginoo, O kanasoran, ug ipahayag kini sa mga pulo sa layo; ingna, ‘Siya nga nagpatibulaag sa Israel magtigom kaniya, ug magbantay kaniya sama sa usa ka tigbantay nga magbantay sa iyang panon.’

11Kay ang Ginoo naglukat kang Jacob, ug nagtubos kaniya gikan sa mga kamot nga hilabihan ka kusgan alang kaniya.

12Busa sila manganhi ug sa kusog nga tingog mag-awit diha sa bungtod sa Zion, ug sila magsidlak tungod sa kaayo sa Ginoo, tungod sa trigo, sa bino ug sa lana, ug sa nati sa panon sa karnero ug sa baka; ang ilang kinabuhi mahisama sa usa ka tanaman nga binuboan ug tubig, ug sila dili na gayod magsubo pa.

13Unya ang ulay maglipay diha sa sayaw ug ang mga batan-ong lalaki ug mga tigulang magsadya. Himoon nako nga kalipay ang ilang pagsubo, lipayon nako sila, ug hatagan sila ug kalipay sa ilang kasub-anan.

14Busgon nako ang kalag sa mga pari sa kadagaya, ug ang akong katawhan matagbaw sa akong kaayo, nag-ingon ang Ginoo.”

15Mao kini ang giingon sa Ginoo, “Usa ka tingog nadungog didto sa Rama, pagbangutan ug hilabihang paghilak. Si Raquel naghilak tungod sa iyang mga anak; nagdumili siya nga mahupay tungod sa iyang mga anak, kay sila wala na man.”

16Mao kini ang giingon sa Ginoo: “Pugngi ang imong tingog gikan sa paghilak, ug ang imong mga mata gikan sa mga luha; kay ang imong buhat gantihan, nag-ingon ang Ginoo, ug sila mobalik gikan sa yuta sa kaaway.

17Adunay paglaom alang sa imong kaugmaon, nag-ingon ang Ginoo, ug ang imong mga anak mobalik sa ilang kaugalingong yuta.

18“Nadungog nako si Efraim nga nagbakho, ‘Gikastigo nimo ako, ug ako napanton, sama sa usa ka nating baka nga wala mabansay; dad-a ako pagbalik aron ako mahibalik, kay ikaw mao ang Ginoo nga akong Dios.

19Kay human ako mibiya, ako naghinulsol; ug human ako matudloi, akong gihampak ang akong paa; naulaw ako ug ako nalibog, tungod kay ako nag-antos sa kaulawan sa akong pagkabatan-on.’

20Si Ephraim ba ang akong minahal nga anak? Siya ba ang akong pinanggang anak? Kay sa makadaghan nga ako magsulti batok kaniya, ako nahinumdom pa gihapon kaniya. Busa ang akong kasingkasing nangandoy kaniya; kaluy-an gayod nako siya, nag-ingon ang Ginoo.

21“Pagbutang ug mga ilhanan sa dalan alang sa imong kaugalingon, pagbuhat ug mga timaan sa dalan alang sa imong kaugalingon; timan-i pag-ayo ang lapad nga dalan, ang dalan nga imong giagian. Balik, O ulay nga Israel, balik niining imong mga siyudad.

22Hangtod kanus-a ang imong pagpalingpaling, O anak nga babaye nga mabudhion? Kay ang Ginoo nagbuhat ug bag-ong butang sa yuta: ang usa ka babaye manalipod sa usa ka lalaki.”

23Mao kini ang giingon sa Ginoo sa mga panon, ang Dios sa Israel: “Sila maggamit pag-usab niining pulonga sa yuta sa Juda ug sa mga siyudad niini, sa diha nga ibalik nako ang ilang maayong kahimtang: ‘Ang Ginoo magpanalangin kanimo, O puluy-anan sa pagkamatarong, O bukid nga balaan!’

24Ug ang Juda ug ang tanang mga siyudad niini maghiusa sa pagpuyo didto, ug ang mga mag-uuma ug kadtong nagsuroysuroy uban sa mga panon.

25Kay akong tagbawon ang kalag nga gilaayan, ug akong pun-on pag-usab ang matag kalag nga nagsubo.”

26Dinhi niini ako nakamata, ug mitan-aw ug ang akong pagkatulog tam-is alang kanako.

27“Tan-awa, ang mga adlaw nagsingabot, nag-ingon ang Ginoo, nga akong pugsan ang balay sa Israel ug ang balay sa Juda sa binhi sa tawo ug sa binhi sa mananap.

28Ug ingon nga ako nagbantay kanila sa pag-ibot ug sa paglumpag, sa pagpukan, sa paglaglag ug sa pagdala ug kadaot, bantayan usab nako kini sa pagtukod ug pagtanom, nag-ingon ang Ginoo.

29Nianang mga adlawa dili na sila moingon, ‘Ang mga amahan nakakaon ug aslom nga paras, ug ang mga ngipon sa mga anak nagngilo.’

30Apan ang matag usa mamatay tungod sa iyang kaugalingong kasal-anan. Ang matag tawo nga makakaon ug aslom nga mga paras, ang iyang mga ngipon maoy magngilo.

31“Tan-awa, ang mga adlaw nagsingabot, nag-ingon ang Ginoo, nga ako magbuhat ug usa ka bag-ong kasabotan uban sa balay sa Israel ug sa balay sa Juda,

32dili sama sa kasabotan nga akong gibuhat uban sa ilang mga katigulangan, sa dihang giagak nako sila sa pagpagula kanila gikan sa yuta sa Ehipto, ang akong kasabotan nga ilang gilapas, bisan ug ako mao ang ilang bana, nag-ingon ang Ginoo.

33Apan kini mao ang kasabotan nga akong buhaton uban sa balay sa Israel human niadtong mga adlawa, nag-ingon ang Ginoo: Ibutang nako ang akong balaod sulod kanila ug isulat kini diha sa ilang mga kasingkasing; ug ako mahimo nga ilang Dios, ug sila mahimo nga akong katawhan.

34Ang matag tawo dili na gayod magtudlo sa iyang isigkatawo ug ang matag tawo sa iyang igsoon, nga mag-ingon, ‘Ilha ang Ginoo,’ kay silang tanan makaila kanako, gikan sa labing gamay kanila ngadto sa labing dako, nag-ingon ang Ginoo; kay pasayloon nako ang ilang kasal-anan, ug dili na gayod nako hinumdoman ang ilang sala.”

35Mao kini ang giingon sa Ginoo, nga naghatag sa adlaw alang sa kahayag sa adlawan, ug sa natakda nga han-ay sa bulan ug sa mga bituon alang sa kahayag sa kagabhion, nga nagkutaw sa dagat aron modahunog ang mga balod niini— si Yahweh sa mga panon mao ang iyang ngalan,

36“Kon kining natakda nga han-ay mahanaw gikan sa akong atubangan, nag-ingon ang Ginoo, ang kaliwatan sa Israel mohunong sa pagkahimong nasod sa akong atubangan hangtod sa kahangtoran.”

37Mao kini ang giingon sa Ginoo, “Kon ang langit sa kahitas-an masukod, ug ang mga patukoranan sa yuta sa kinahiladman masusi, isalikway nako ang tibuok kaliwatan sa Israel tungod sa tanan nilang nabuhat, nag-ingon ang Ginoo.”

38“Tan-awa, ang mga adlaw nagsingabot, nag-ingon ang Ginoo, nga ang siyudad tukoron pag-usab alang sa Ginoo gikan sa Tore sa Hananel ngadto sa Ganghaan sa Eskina.

39Ug ang igsusukod moabot sa unahan lahos ngadto sa bungtod sa Gareb, ug moliko ngadto sa Goa.

40Ang tibuok nga walog sa mga patayng lawas ug sa mga abo, ug ang tanang mga uma hangtod sa sapa sa Kidron, ngadto sa eskina sa Ganghaan sa Kabayo paingon sa silangan, mahimong balaan alang sa Ginoo. Kini dili ibton, o lumpagon pa hangtod sa kahangtoran.”

← Chapter 30 Chapter 32 →