Isaiah 48

cebuano-2011

1Pamatia kini, O balay ni Jacob nga gitawag sa ngalan ni Israel, ug gikan sa kaliwat ni Juda nga nanumpa tungod sa ngalan sa Ginoo, ug nag-ila sa Dios sa Israel, apan dili diha sa kamatuoran o sa pagkamatarong.

2Kay sila nagtawag sa ilang kaugalingon sunod sa balaang siyudad, ug nagpabilin diha sa Dios sa Israel; si Yahweh sa mga panon mao ang iyang ngalan.

3“Gipahayag na nako ang unang mga butang sukad pa kaniadto, kini nanggula gikan sa akong baba, ug kini akong gipadayag; unya sa kalit gihimo nako kini ug kini nahitabo.

4Tungod kay ako nasayod nga ikaw gahi ug ulo, ug ang imong liog ingon ka tikig sa puthaw, ug ang imong agtang bronsi.

5Gipahayag nako kini kanimo sukad pa kaniadto, sa wala pa kini mahitabo gipahibalo nako kini kanimo, kay tingali unya ug ikaw moingon, ‘Ang akong diosdios maoy naghimo niini, ang akong kinulit nga larawan ug ang akong tinunaw nga larawan maoy nagsugo niini.’

6“Ikaw nakadungog niini, nakakita niining tanan; ug dili ba ikaw magpahayag niini? Sukad niining panahona, pabation ko ikaw ug bag-ong mga butang, tinagong mga butang nga wala nimo mahibaloi.

7Kini gibuhat karon, dili kay kaniadto pa; sa wala pa karong adlawa ikaw wala makadungog niini, kay tingali unya ug moingon ikaw, ‘Tan-awa, ako nahibalo niini.’

8Ikaw wala makadungog, ikaw wala mahibalo, gikan pa kaniadto ang imong dalunggan wala maablihi. Kay ako nasayod nga ikaw magbudhi gayod, ug gitawag nga usa ka masupilon gikan pa sa pagkahimugso.

9“Tungod ug alang sa akong ngalan magpugong ako sa akong kasuko, tungod ug alang sa pagdayeg kanako, gipugngan nako kini alang kanimo, aron nga dili ko ikaw ipahimulag.

10Tan-awa, giputli ko ikaw, apan dili sama sa plata; gisulayan ko ikaw diha sa hudno sa kasakit.

11Tungod ug alang sa akong kaugalingon, tungod ug alang sa akong kaugalingon, gibuhat nako kini; kay unsaon man sa pagpasipala sa akong ngalan? Ang akong himaya dili nako ihatag ngadto sa lain.

12“Pamati kanako, O Jacob, ug Israel nga akong tinawag! Ako mao siya, ako mao ang sinugdan, ug ako mao ang kataposan.

13Ang akong kamot mao ang nagpahiluna sa patukoranan sa yuta, ug ang akong tuong kamot mao ang nagbukhad sa kalangitan; sa diha nga ako magtawag niini, kini magdungan pagtindog.

14“Pagtigom, kamong tanan, ug pamati! Kinsa ba kanila ang nagpahayag niining mga butanga? Ang Ginoo nahigugma kaniya; siya magtuman sa iyang katuyoan sa Babilonia, ug ang iyang bukton makigbatok sa mga Caldeanhon.

15Ako, bisan ako, nagsulti ug nagtawag kaniya, ako ang nagdala kaniya, ug pauswagon niya ang iyang dalan.

16Duol kamo kanako, pamatia ninyo kini; sukad sa sinugdan wala ako magsulti sa tago, sukad sa panahon nga kini nahimo, diha na ako.” Ug karon ang Ginoong Dios nagpaanhi kanako ug ang iyang Espiritu.

17Mao kini ang giingon sa Ginoo, ang imong Manunubos, ang Balaan sa Israel: “Ako mao ang Ginoo nga imong Dios, nga nagtudlo kanimo alang sa imong kaayohan, nga nagmando kanimo sa dalan nga angay nimong agian.

18O namati pa unta ikaw sa akong mga sugo! Ang imong pakigdait mahisama unta sa usa ka suba, ug ang imong pagkamatarong mahisama sa mga balod sa dagat;

19ang imong mga kaliwat mahisama unta sa balas, ug ang mga anak sa imong sabakan mahisama sa mga lugas niini; ang ilang ngalan dili unta mapuo o laglagon gikan sa akong atubangan.”

20Panggula kamo gikan sa Babilonia, pangagiw kamo gikan sa Caldea, ipahayag kini uban sa usa ka singgit sa kalipay, isaysay kini, isangyaw kini sa kinatumyan sa yuta; isulti ninyo, “Giluwas sa Ginoo ang iyang sulugoon nga si Jacob!”

21Sila wala uhawa sa diha nga iyang gigiyahan sila latas sa mga kamingawan; iyang gipabuhagay ang mga tubig gikan sa bato alang kanila; iyang gipikas ang bato ug ang tubig mibuhagay.

22“Walay pakigdait,” nag-ingon ang Ginoo, “alang sa mga daotan.”

← Chapter 47 Chapter 49 →