Isaiah 42

cebuano-2011

1Tan-awa, ang akong sulugoon, nga akong gipataas, akong pinili, nga kaniya ang akong kalag nalipay; ako nagbutang sa akong Espiritu ibabaw kaniya, siya magdala ug hustisya sa mga kanasoran.

2Siya dili mohilak o mopatugbaw sa iyang tingog, o mopabati niini diha sa dalan;

3sa usa ka nabuak nga bagakay dili siya mobali, ug sa usa ka nagpid-ok nga pabilo dili siya mopalong; siya sa matinud-anon nga magdala ug hustisya.

4Siya dili maluya o mapukan, hangtod nga mapatunhay na niya ang hustisya diha sa yuta ug ang mga pulo maghulat sa iyang balaod.

5Mao kini ang gisulti sa Dios, ang Ginoo, nga nagbuhat sa kalangitan ug nagbuklad niini, nga naghikyad sa yuta ug sa mga naggikan niini, nga naghatag ug gininhawa sa katawhan nga anaa sa ibabaw niini, ug espiritu ngadto kanila nga naglakaw diha niini:

6“Ako mao ang Ginoo, ako nagtawag kanimo diha sa pagkamatarong, ako nagkupot sa imong kamot ug nagbantay kanimo; ako naghatag kanimo ngadto sa katawhan ingon nga usa ka kasabotan, usa ka suga ngadto sa kanasoran,

7aron sa pagpabuka sa mga mata nga buta, aron sa pagpagula sa mga binilanggo gikan sa bilanggoan, gikan sa bilanggoan niadtong naglingkod diha sa kangitngit.

8Ako si Yahweh, mao kana ang akong ngalan; ang akong himaya dili nako ihatag sa uban o ang akong pagdayeg ngadto sa mga kinulit nga mga larawan.

9Tan-awa ang kanhing mga butang nangagi na ug bag-ong mga butang ang akong gipahayag karon; sa dili pa sila motungha ako magsaysay kaninyo mahitungod niini.”

10Pag-awit ngadto sa Ginoo ug usa ka bag-ong awit, ang pagdayeg kaniya gikan sa kinatumyan sa yuta! Padahunoga ang kadagatan ug ang tanan nga anaa niini, ang kapuloan ug ang mga nagpuyo niini.

11Patugbawa sa ilang mga tingog ang mga kamingawan ug ang mga siyudad niini, ang mga balangay nga gipuy-an sa Kedar; paawita sa kalipay ang mga nagpuyo sa Sela, pasinggita sila gikan sa kinatumyan sa kabukiran.

12Pahimayaa sila sa Ginoo, ug ipapahayag ang pagdayeg kaniya diha sa kapuloan.

13Ang Ginoo mogula sama sa usa ka gamhanan nga tawo, sama sa tawo sa gubat siya mangisog pag-ayo; siya mosinggit, siya mosinggit ug kusog; siya magpakita sa iyang kaugalingon nga kusgan batok sa iyang mga kaaway.

14Sa taas nga panahon ako nagpakahilom, ako naghilom ug nagpugong sa akong kaugalingon; karon ako mosinggit sama sa usa ka babaye nga nagbati, ako kutasan ug maghangos.

15Akong lumpagon ang kabukiran ug ang kabungtoran, ug palayaon nako ang tanan nilang mga tanom, himoon nako nga mga pulo ang mga suba, ug pahubason nako ang mga linaw.

16Ako maggiya sa mga buta diha sa usa ka dalan nga wala nila mahibaloi, sa mga agianan nga wala nila mahibaloi giyahan nako sila. Ako maghimo sa kangitngit nga kahayag sa ilang atubangan, ug ang mga gansanggansangon nga mga dapit mapatag. Mao kining mga butanga ang akong buhaton, ug dili nako sila biyaan.

17Sila pabalikon ug pakaulawan gayod, kadtong nagsalig sa kinulit nga mga larawan, kadtong nag-ingon sa tinunaw nga mga larawan, “Kamo mao ang among mga dios.”

18Pamati, kamong mga bungol; ug tan-aw, kamong mga buta, aron kamo makakita!

19Kinsa ba ang buta kondili ang akong alagad, o bungol sama sa akong sinugo nga akong gipadala? Kinsa ba ang buta nga sama kaniya nga matinud-anon kanako, o buta sama sa sulugoon sa Ginoo?

20Siya nakakita ug daghang mga butang, apan wala maniid niini, ang iyang mga dalunggan binuksan, apan siya wala makadungog.

21Nahimuot ang Ginoo, tungod ug alang sa iyang pagkamatarong aron sa pagpadako sa iyang balaod ug paghimo niini nga mahimayaon.

22Apan kini usa ka katawhan nga gikawatan ug gitulisan, silang tanan nalit-ag sa mga gahong, ug sila gitagoan diha sa mga bilanggoan; sila nahimong tukbonon nga walay si bisan kinsa nga makaluwas, mga inilog nga walay makaingon, “Iuli!”

23Kinsa ba kaninyo ang mamati niini, motagad ug maminaw sa panahon nga umaabot?

24Kinsa ba ang mihatag kang Jacob ngadto sa tigpangilog, ug kang Israel ngadto sa mga tulisan? Dili ba ang Ginoo, nga batok kaniya kita nakasala, ug nga sa iyang mga dalan dili sila molakaw, ug nga sa iyang Balaod dili sila motuman?

25Tungod niini iyang gibubo ibabaw kaniya ang kabangis sa iyang kasuko, ug ang kabangis sa gubat; kini nakapasilaob kaniya sa iyang palibot, apan siya wala masayod niini; kini nakasunog kaniya, apan kini wala niya ibutang sa iyang kasingkasing.

← Chapter 41 Chapter 43 →