Isaiah 40

cebuano-2011

1Lipaya ninyo, lipaya ninyo ang akong katawhan, nag-ingon ang inyong Dios.

2Sulti nga malumo sa Jerusalem ug hilak ngadto kaniya, nga ang iyang panahon sa gubat natapos na, nga ang iyang kasal-anan gipasaylo na, nga siya nakadawat ug duha ka pilo gikan sa kamot sa Ginoo tungod sa tanan niyang mga sala.

3Usa ka tingog nga nagsinggit, “Andama ninyo sa kamingawan ang dalan sa Ginoo, himoang tul-id diha sa kamingawan ang usa ka lapad nga dalan alang sa atong Dios.

4Ang tanang walog bayawon, ug ang tanang bukid ug bungtod ipaubos; ang dili patag himoong patag, ug ang mga dapit nga gansanggansangon mapatag.

5Unya ang himaya sa Ginoo ipadayag, ug ang tanang tawo makakita niini, kay ang baba sa Ginoo nagsulti niini.”

6Usa ka tingog nag-ingon, “Singgit!” Ug ako miingon, “Unsa bay akong isinggit?” Ang tanan nga unod balili, ug ang tanan nga katahom niini sama sa bulak sa kapatagan.

7Ang balili malaya, ang bulak malawos, sa diha nga ang gininhawa sa Ginoo maghuyop niini. Sa pagkatinuod ang katawhan balili.

8Ang balili malaya, ang bulak malawos; apan ang pulong sa atong Dios magpabilin hangtod sa kahangtoran.

9Tungas ngadto sa habog nga bukid, O Zion nga tigsugilon sa maayong balita, ipatugbaw ang imong tingog sa makusog O Jerusalem nga tigsugilon sa maayong balita, ipatugbaw kini, ayaw kahadlok; ingna ang mga siyudad sa Juda, “Tan-awa ang inyong Dios!”

10Tan-awa, ang Ginoong Dios moanhi uban sa gahom, ug ang iyang bukton maghari alang kaniya; tan-awa, ang iyang ganti anaa kaniya ug ang iyang balos anaa sa iyang atubangan.

11Siya magpasibsib sa iyang panon sama sa usa ka tigbantay sa karnero, siya nagtigom sa mga nating karnero diha sa iyang bukton, magkugos kanila diha sa iyang dughan, ug malumong maggiya niadtong adunay mga gagmay.

12Kinsay nakatakos sa katubigan sa palad sa iyang kamot, ug nakasukod sa langit pinaagi sa dangaw, nakasulod sa abog sa yuta pinaagi sa usa ka taksanan, ug nakatimbang sa mga bukid diha sa mga timbangan, ug sa mga bungtod diha sa usa ka timbangan?

13Kinsay nakamando sa Espiritu sa Ginoo, o nakapahimangno kaniya ingon nga iyang magtatambag?

14Kang kinsa siya nagpakitambag alang sa iyang pagkahibalo ug kinsa ang nagtudlo kaniya sa dalan sa hustisya, ug nagtudlo kaniya ug kahibalo, ug nagpakita kaniya sa dalan sa pagpanabot?

15Tan-awa, ang mga nasod sama sa usa ka tinulo gikan sa timba, ug giisip ingon nga abog sa timbangan; tan-awa, iyang gipunit ang mga pulo sama sa pino nga abog.

16Ang Lebanon dili paigo nga isugnod, o ang mga mananap niini igo sa usa ka halad nga sunogon.

17Ang tanan nga mga nasod daw walay kapuslanan sa iyang atubangan, sila giisip niya ingon nga ubos pa kay sa walay kapuslanan ug kakawangan.

18Kang kinsa man diay ninyo ipakasama ang Dios, o unsang dagwaya ang inyong itandi kaniya?

19Ang larawan! Usa ka tigbuhat nagtunaw niini, ug ang tigsalsal sa bulawan nagsapaw niini sa bulawan, ug nagtunaw alang niini sa kadena nga plata.

20Kadtong kabos kaayo magpili ug kahoy nga dili madunot ingon nga iyang halad; siya nangita ug usa ka batid nga tigbuhat aron sa paghimo ug usa ka larawan nga dili molihok.

21Wala ba kamo mahibalo? Wala ba kamo makadungog? Wala ba kini isugilon kaninyo gikan pa sa sinugdan? Wala ba kamo makasabot sukad pa sa pagkatukod sa yuta?

22Siya mao ang naglingkod ibabaw sa kalingin sa kalibotan, ug ang mga nagpuyo niini sama sa mga dulon; siya nagbuklad sa kalangitan ingon sa usa ka tabil, ug naghikyad niini ingon sa usa ka tolda nga puy-anan,

23nga naghimo sa mga pangulo ngadto sa pagkawalay kapuslanan, ug naghimo sa mga nagmando sa yuta ingon nga kakawangan.

24Dili sila maayong pagkatanom, dili maayong pagkapugas, ang ilang punoan wala makagamot sa yuta, sa diha nga siya maghuyop kanila, sila mangalaya, ug ang alimpulos mag-ibot kanila nga daw tuod sa balili.

25Kang kinsa man diay ako ninyo itandi, o kinsa may sama kanako? nag-ingon ang Balaan.

26Iyahat ang inyong mga mata sa itaas ug tan-aw: kinsay nagbuhat niini? Siya nga nagdala sa ilang panon nga inihap, nagtawag kanilang tanan pinaagi sa ngalan, tungod sa kadako sa iyang gahom, ug tungod kay siya dako sa gahom, walay bisan usa nga makulang.

27Nganong nag-ingon man ikaw, O Jacob, ug nagsulti, O Israel, “Ang akong dalan natago gikan sa Ginoo, ug ang akong katungod wala tagda sa akong Dios”?

28Wala ba ikaw mahibalo? Wala ba ikaw makadungog? Ang Ginoo mao ang walay kataposan nga Dios, ang Magbubuhat sa kinatumyan sa yuta. Dili siya maluya o kapoyon; ang iyang pagpanabot dili matukib.

29Siya naghatag ug gahom niadtong naluya, ug kaniya nga walay kabaskog nagdugang siya ug kusog.

30Bisan ang mga batan-on mangaluya ug kapoyon, ug ang mga batan-on mangapukan sa hilabihang kakapoy;

31apan kadtong naghulat sa Ginoo magbag-o sa ilang kusog, sila manglupad pinaagi sa mga pako sama sa mga agila, sila managan ug dili kapoyon, sila manglakaw ug dili mangaluya.

← Chapter 39 Chapter 41 →