Isaiah 3

cebuano-2011

1Kay tan-awa, ang Ginoo, ang Ginoo sa mga panon, nagkuha gikan sa Jerusalem ug gikan sa Juda sa kalig-on ug sa sungkod, sa tibuok kalig-on gikan sa pan ug sa tibuok kalig-on gikan sa tubig;

2ang tawong kusgan ug ang sundalo, ang maghuhukom ug ang propeta, ug ang tigpanagna ug ang kadagkoan,

3ang kapitan sa kalim-an, ug ang tawo nga taas ug katungdanan, ang magtatambag ug ang batid nga tigsalamangka, ug ang batid nga tiglamat.

4Ug himoon nako nga ilang mga pangulo ang mga batang lalaki, ug ang mga masuso maoy magmando kanila.

5Ang katawhan magdaogdaog sa usa ug usa, ug ang matag tawo sa iyang kauban ug ang tanan sa iyang silingan; ang mga batan-on makigbatok sa tigulang, ug ang tawong walay hinungdan ngadto sa mga halangdon.

6Sa diha nga ang usa ka tawo mokupot sa iyang igsoon diha sa balay sa iyang amahan, nga mag-ingon, “Ikaw adunay kupo, ikaw himoon namong pangulo, ug kining mga nangaguba mailalom sa imong pagmando;”

7niana unyang adlawa mosulti siya nga mag-ingon, “Ako dili mahimo nga mananambal; sa akong balay walay pan o kupo; ayaw ako ninyo himoa nga pangulo sa katawhan.”

8Kay ang Jerusalem nalumpag na, ug ang Juda napukan na; kay ang ilang pagpamulong ug ang ilang mga buhat batok sa Ginoo, naghagit sa iyang mahimayaong presensiya.

9Ang ilang pagdapig nagsaksi batok kanila; gipasundayag nila ang ilang sala sama sa Sodoma, wala nila kini taboni. Alaot sila! kay nagdala sila ug daotan sa ilang kaugalingon.

10Suginli ang mga matarong nga kini maayo alang kanila, kay sila makakaon sa bunga sa ilang binuhatan.

11Alaot ang daotan! Kay kini sakit alang kaniya, kay unsay nabuhat sa iyang mga kamot buhaton usab nganha kaniya.

12Ang akong katawhan, mga bata ang magdaogdaog kanila, ug ang mga babaye magmando kanila. O akong katawhan, ang inyong mga pangulo maoy magpahisalaag kaninyo, ug magpalibog sa inyong mga agianan.

13Ang Ginoo nangandam aron sa pagpakigbisog, siya mibarog aron sa paghukom sa iyang katawhan.

14Ang Ginoo maghukom sa mga kadagkoan ug sa mga pangulo sa iyang katawhan, “Kamo mao ang naglamoy sa parasan, ang inilog sa mga kabos anaa sa inyong mga balay.

15Unsay buot ninyong ipasabot sa inyong pagdugmok sa akong katawhan pinaagi sa paggaling sa nawong sa mga kabos?” nag-ingon ang Ginoong Dios sa mga panon.

16Ang Ginoo miingon, Tungod kay ang mga anak nga babaye sa Zion mapahitas-on, ug manglakaw nga pinatikig ang mga liog, ug ang mga mata mapatuyangon, magkiaykiay sa ilang paglakaw ug magpakagilkil sa ilang mga tiil;

17ang Ginoo maghampak pinaagi sa mga nuka sa ulo sa mga anak nga babaye sa Zion, ug huboan sa Ginoo ang ilang mga tinago nga mga dapit.

18Nianang adlawa sakmiton sa Ginoo ang katahom sa dayandayan sa ilang mga tiil, ang mga pandong, ug ang mga kuwentas nga bulanbulan;

19ang mga ariyos, ang pulseras, ug ang mga panyo;

20ang mga purong nga panapton, ang dayandayan sa bukton, ang mga laso sa ulo, ang mga kahon sa pahumot, ug ang mga anting-anting;

21ang mga singsing ug ang mga singsing sa ilong;

22ang mga bisti nga alang sa kasaulogan, ang mga kapa, ang mga kupo, ug ang mga bag;

23ang sihag nga mga panapton, ang mga bisting lino, ang mga turban ug ang mga pandong.

24Ang kahumot mailisan ug kabaho ug ang bakos mailisan ug pisi, ug ang daghan kaayong buhok mailisan ug kaupaw; ug ang kupo sa dato mailisan ug bisti nga sako, ang katahom mailisan ug kaulawan.

25Ang imong mga tawo mangapukan pinaagi sa espada, ug ang imong mga tawo nga kusgan diha sa gubat.

26Ug ang iyang mga ganghaan magbangutan ug magsubo; gipanamastamasan ug magyaka sa yuta.

← Chapter 2 Chapter 4 →