Isaiah 14

cebuano-2011

1Ang Ginoo maluoy kang Jacob, ug pilion na usab niya ang Israel, ug ipahiluna sila sa ilang kaugalingong yuta, ug ang mga langyaw makigtipon kanila ug motipon sila sa balay ni Jacob.

2Ug ang mga katawhan mokuha kanila, ug modala kanila ngadto sa ilang dapit, ug ang balay sa Israel manag-iya kanila sa yuta sa Ginoo ingon nga mga ulipon nga lalaki ug mga ulipon nga babaye. Sila mobihag sa nagbihag kanila ug magmando sa nagdaogdaog kanila.

3Sa diha nga ang Ginoo maghatag kanimo ug pahulay gikan sa imong kasakit ug kaguol ug sa lisod nga pagpangalagad diin ikaw gipaalagad,

4gamita kini nga panultihon batok sa hari sa Babilonia: “Giunsa paghunong sa malupigon, ang bangis nga kasuko mihunong!

5Gibali sa Ginoo ang sungkod sa daotan, ang setro sa mga pangulo,

6nga naghampak sa mga katawhan diha sa kaligutgot uban sa walay hunong nga pagbunal, nga naghari sa kanasoran diha sa kasuko uban ang paglutos nga dili mapugngan.

7Ang tibuok yuta nakapahulay na ug nagmalinawon; sila mihugyaw sa pag-awit.

8Ang mga sipres nalipay kanimo, ang mga cedro sa Lebanon nag-ingon, ‘Sukad nga ikaw napukan wala nay tigputol nga mianhi batok kanamo.’

9Ang Sheol sa kahiladman gitandog aron sa pagtagbo kanimo sa imong pag-anhi, gipukaw ang mga minatay alang kanimo, ang tanang pangulo sa yuta; gipatindog niini gikan sa ilang mga trono ang tanang mga hari sa kanasoran.

10Silang tanan mosulti ug moingon kanimo, ‘Ikaw usab naluya sama kanamo! Nahimo ikaw nga sama kanamo!’

11Ang imong kabantog gidala ngadto sa Sheol ug ang tingog sa imong mga alpa, ang mga ulod mao ang higdaanan ilalom nimo, ug ang mga ulod ang magtabon kanimo.

12“Naunsa ba nga nahulog man ikaw gikan sa langit, O kabugason, anak sa kabuntagon! Naunsa ba nga nalumpag man ikaw ngadto sa yuta, ikaw nga naglumpag sa mga nasod!

13Ikaw miingon diha sa imong sa kasingkasing, ‘Ako mokayab ngadto sa langit, ibabaw sa mga bituon sa Dios, ako magpahimutang sa akong trono sa itaas, ako maglingkod sa bungtod nga tigomanan, sa kinatumyang dapit sa amihanan.

14Mokayab ako sa ibabaw sa mga kahitas-an sa kapanangoran, himoon nako ang akong kaugalingon nga sama sa Labing Halangdon.’

15Apan gidala hinuon ikaw ngadto sa Sheol, sa kinahiladmang dapit sa Gahong.

16Sila nga makakita kanimo motutok kanimo ug magsusi kanimo: ‘Mao ba kini ang tawo nga nakapakurog sa yuta, nga nag-uyog sa mga gingharian,

17nga naghimo sa kalibotan sama sa usa ka kamingawan, ug nagpukan sa mga siyudad niini, nga wala magpapauli sa iyang mga binilanggo sa ilang pinuy-anan?’

18Ang tanang mga hari sa kanasoran nanghigda diha sa himaya, ang matag usa diha sa iyang lubnganan;

19apan ikaw gisalibay ngadto sa gawas, gikan sa imong lubnganan sama sa usa ka sanga nga gikasilagan, sinul-oban sa bisti sa mga patay, nga gipalapsan sa espada, manaog sa kabatoan sa Gahong, sama sa usa ka minatay nga gitunobtunoban.

20Dili ikaw iipon kanila sa paglubong, tungod kay imong gilaglag ang imong yuta, imong gipamatay ang imong katawhan. Dili na unta hisgotan ang kaliwatan sa mga tigbuhat ug daotan!

21Andama ang pagpatay sa iyang mga anak nga lalaki tungod sa kasal-anan sa ilang mga amahan, kay tingali unya ug manindog sila ug manag-iya sa yuta, ug ang kalibotan pun-on sa mga siyudad.”

22“Ako mosulong batok kanila,” nag-ingon ang Ginoo sa mga panon, “ug putlon nako gikan sa Babilonia ang ngalan ug ang salin, ang anak ug ang anak sa anak, nag-ingon ang Ginoo.

23Ug himoon nako ang mananap nga daghan ug tunok nga maoy manag-iya niini ug sa mga linaw sa tubig, ug silhigon nako kini sa silhig sa kalaglagan, nag-ingon ang Ginoo sa mga panon.”

24Ang Ginoo sa mga panon nanumpa: “Sumala sa akong laraw ingon niana ang mahitabo, ug ingon sa akong gitinguha, mao kini ang matuman,

25nga pamatyon nako ang Asirianhon diha sa akong yuta, ug ibabaw sa akong kabukiran tumban nako siya; ang iyang yugo matangtang gikan kanila ug ang iyang palas-anon makuha gikan sa ilang mga abaga.”

26Mao kini ang tuyo nga gitinguha mahitungod sa tibuok yuta, ug kini mao ang kamot nga gibakyaw ibabaw sa tanang mga kanasoran.

27Kay ang Ginoo sa mga panon nagbuot ug kinsay makapapas niini? Ang iyang kamot gituy-od ug kinsay makapabakwi niini?

28Sa tuig sa pagkamatay ni Hari Ahas mao kini ang mensahe:

29“Ayaw paglipay, O Filistia, kamong tanan, nga ang bunal nga mihampak kanimo nabali na; kay gikan sa gamot sa bitin mogula ang halas, ug ang iyang bunga mao ang usa ka bitin nga pak-an.

30Ang panganay sa mga kabos makakaon, ug ang mga nanginahanglan mohigda nga malinawon; apan patyon nako sa gutom ang imong gamot, ug ang imong salin akong patyon.

31Pagminatay, O ganghaan; hilak, O siyudad; katunaw sa kahadlok, O Filistia, kamong tanan! Kay ang aso mogula gikan sa amihanan, ug walay bisan usa nga mahibilin diha sa iyang mga laray.”

32Unsa man unyay ikatubag ngadto sa mga sinugo sa nasod? “Gitukod sa Ginoo ang Zion, ug diha kaniya ang gisakit sa iyang katawhan nakakita ug dalangpanan.”

← Chapter 13 Chapter 15 →