Isaiah 1

cebuano-2011

1Ang panan-awon ni Isaias nga anak ni Amos, nga iyang nakita mahitungod sa Juda ug sa Jerusalem, sa mga adlaw ni Uzias, ni Jotam, ni Ahas ug ni Hesekias, nga mga hari sa Juda.

2Pamati, O kalangitan, ug patalinghog, O yuta; kay ang Ginoo nagsulti, “Nag-atiman ug nagmatuto ako ug mga anak apan sila misupil kanako.

3Ang baka nakaila sa iyang tag-iya, ug ang asno sa pasungan sa iyang agalon; apan ang Israel wala makaila, ang akong katawhan wala makasabot.”

4Ah, makasasala nga nasod, usa ka katawhan nga napuno sa kasal-anan, usa ka kaliwat sa mga tigbuhat ug daotan, mga anak nga nagpatigayon sa kangil-ad! Ilang gibiyaan ang Ginoo, gitamay nila ang Balaan sa Israel, sila nahimulag gayod.

5Ngano ba nga hampakon pa kamo? Nganong nagpadayon kamo sa pagsupil? Ang tibuok nga ulo masakiton, ug ang tibuok nga kasingkasing nagluya.

6Gikan sa lapalapa sa tiil bisan hangtod sa ulo, walay maayo diha niini, apan mga samad ug bun-og ug mga pangos; kini wala pa mapuga o mabugkosi o mahidhiri ug lana.

7Ang inyong yuta nahimong awaaw, ang inyong kalungsoran nangasunog; sa inyong atubangan ang mga langyaw naglamoy sa inyong yuta; ug nahimo kining awaaw ingon nga daw gilumpag sa mga langyaw.

8Ug ang anak nga babaye sa Zion nahibilin sama sa usa ka balongbalong diha sa usa ka parasan, sama sa usa ka payag diha sa tanaman sa mga pipino, sama sa usa ka siyudad nga gilibotan pagsulong.

9Kon ang Ginoo sa mga panon wala pa magbilin alang kanato ug pipila ka salin, mahimo unta kita nga sama sa Sodoma, ug mahimo unta nga sama sa Gomora.

10Pamatia ang pulong sa Ginoo, kamo nga mga pangulo sa Sodoma! Patalinghugi ninyo ang pagtulun-an sa atong Dios, kamo nga katawhan sa Gomorra!

11“Unsa man alang kanako ang gidaghanon sa inyong mga halad? nag-ingon ang Ginoo; nakabaton na ako ug igo nga mga halad nga sinunog nga mga laking karnero, ug tambok nga mga mananap nga pinakaon; dili ako mahimuot sa dugo sa mga torong baka, o sa mga nating karnero o sa mga laking kanding.

12“Sa diha nga kamo manganhi aron sa pagpakita sa akong atubangan, kinsay nagsugo kaninyo niining pagtunob sa akong mga hawanan?

13Ayaw na pagdala ug mga halad nga walay kapuslanan; ang insenso dulumtanan alang kanako. Ang bag-ong pagsubang sa bulan ug ang adlaw nga igpapahulay ug ang pagtawag sa mga panagtigom— dili ako makaantos sa kasal-anan ug sa balaang panagtigom.

14Ang inyong bag-ong pagsubang sa mga bulan ug ang inyong gitakda nga mga kasaulogan gikaligutgotan sa akong kalag; nangahimo sila nga kabug-at alang kanako, gikapoyan na ako sa pagpas-an niini.

15Sa diha nga bayawon ninyo ang inyong mga kamot, tagoon nako ang akong mga mata gikan kaninyo; bisan ug maghimo pa kamo ug daghang mga pag-ampo, dili ako mamati; ang inyong mga kamot puno sa dugo.

16Hugasi ang inyong kaugalingon; himoa ang inyong kaugalingon nga hinlo; kuhaa ang daotan sa inyong mga binuhatan gikan sa atubangan sa akong mga mata; hunonga ang pagbuhat ug daotan,

17tun-i ang pagbuhat ug maayo; pangitaa ang hustisya, badlonga ang pagpangdaogdaog, panalipdi ang wala nay amahan, labani ang biyuda.

18“Dali ngari, maghusay kita, nag-ingon ang Ginoo; bisan ug ang inyong mga sala pula kaayo, himoon kining puti kaayo, bisan pa ug kini lutong pula, kini mahimong sama sa puting balhibo sa karnero.

19Kon kamo andam ug masinugtanon, kamo magkaon sa maayong abot sa yuta.

20Apan kon kamo magdumili ug mosupil, lamyon kamo pinaagi sa espada kay ang baba sa Ginoo nagsulti.”

21Naunsa ba nga ang siyudad nga matinumanon nahimo man nga usa ka babayeng nagbaligya sa iyang dungog, siya nga kaniadto puno sa hustisya! Ang pagkamatarong maoy nagpuyo diha kaniya, apan karon ang mga mamumuno na.

22Ang imong plata nahimong taya, ang imong bino nasagolan ug tubig.

23Ang imong mga pangulo masupilon ug kauban sa mga kawatan. Ang matag usa nahigugma sa suborno ug nagtinguha sa mga gasa. Wala nila panalipdi ang mga wala nay amahan, ug ang mga sumbong sa biyuda wala modangat kanila.

24Busa ang Ginoo nag-ingon, ang Ginoo sa mga panon, ang Gamhanan sa Israel, “Ah, ipahungaw nako ang akong kasuko ngadto sa akong mga kaaway, ug manimalos ako sa akong mga kabatok.

25Akong ihapak ang akong kamot batok kanimo, ug hinloan pag-ayo sa imong taya sama sa gigamitan ug lehiya, ug kuhaon nako ang tanan nimong sambog.

26Ug ipahiuli nako ang imong mga maghuhukom sama sa una, ug ang imong mga magtatambag sama sa sinugdan. Human niana ikaw tawgon nga siyudad sa pagkamatarong, ang matinumanon nga siyudad.”

27Ang Zion lukaton pinaagi sa hustisya ug kadtong diha kaniya nga naghinulsol, pinaagi sa pagkamatarong.

28Apan dunganon paglaglag ang mga masupilon ug mga makasasala, ug kadtong nagsalikway sa Ginoo ut-oton.

29Kay kamo mangaulaw sa mga dagkong kahoy nga inyong gitinguha, ug manglipaghong kamo tungod sa mga tanaman nga inyong gipili.

30Kay kamo mahisama sa usa ka dakong kahoy nga ang dahon malaya, ug sama sa usa ka tanaman nga walay tubig.

31Ang kusgan mahisama sa lanot, ug ang iyang buhat mahisama sa aligato, ug silang duha mangasunog, nga walay makapalong kanila.