Ezekiel 9

cebuano-2011

1Unya siya misinggit diha sa akong pangdungog pinaagi sa usa ka kusog nga tingog, nga nag-ingon, “Duol kamong tigsilot sa siyudad, ang matag usa nga may hinagiban nga makamatay diha sa iyang kamot.”

2Ug dihay unom ka tawo nga nanggula gikan sa ibabaw nga ganghaan nga nag-atubang sa amihanan, ang matag usa nga may hinagiban diha sa iyang kamot alang sa pagpatay ug uban kanila ang usa ka tawo nga nagsul-ob ug lino, nga may sudlanan sa igsusulat diha sa iyang kilid. Ug sila misulod ug mitindog tupad sa halaran nga bronsi.

3Unya ang himaya sa Dios sa Israel mikayab gikan sa kerubin diin kini nahimutang ngadto sa tugkaran sa balay. Ug siya mitawag sa tawo nga nagbisti ug lino nga may sudlanan sa igsusulat diha sa iyang kilid.

4Ug ang Ginoo miingon kaniya, “Lakaw, latas sa siyudad, latas sa Jerusalem, ug ibutang ang usa ka timaan diha sa mga agtang sa mga tawo nga nagpanghupaw ug nag-agulo tungod sa tanang mga dulumtanan nga gibuhat diha niini.”

5Ug ngadto sa uban miingon siya sa akong pangdungog, “Latas kamo sa siyudad sunod kaniya ug panigbas kamo. Ang inyong mata dili maglaktaw ug kamo dili maluoy.

6Patya gayod ang mga tigulang, ang mga batan-ong lalaki ug ang mga ulay, ug ang mga bata ug ang kababayen-an, apan ayaw ninyo hilabti ang tawo nga may timaan, ug pagsugod kamo diha sa akong balaan nga puluy-anan.” Unya gisugdan nila ang mga tigulang nga diha sa atubangan sa balay.

7Ug siya miingon kanila, “Hugawi ang balay, ug pun-a sa mga patay ang mga hawanan. Panglakaw na kamo.” Ug sila nanglakaw ug nanigbas diha sa siyudad.

8Ug samtang nanigbas sila, ug ako lamang ang nahibilin, ako mihapa ug mituaw, “Ah, Ginoong Dios! laglagon ba nimo ang tanan nga nahibilin sa Israel sa pagbubo nimo sa imong kaligutgot ngadto sa Jerusalem?”

9Unya siya miingon kanako, “Ang kasal-anan sa balay sa Israel ug sa Juda hilabihan ka dako, ug ang yuta napuno sa dugo, ug ang siyudad napuno sa pagtuis sa hustisya kay sila nag-ingon man, ‘Ang Ginoo mibiya sa yuta, ug ang Ginoo dili makakita.’

10Ug alang kanako, ang akong mga mata dili maglaktaw o maluoy ako, hinuon ako magbalos sa ilang binuhatan diha sa ilang mga ulo.”

11Unya ang tawo nga nagbisti ug lino nga may sudlanan sa igsusulat diha sa iyang kilid nagtaho sa nahitabo, nga nag-ingon, “Ako nagbuhat sumala sa imong gisugo kanako.”

← Chapter 8 Chapter 10 →