Ezekiel 3

cebuano-2011

1Unya siya miingon kanako, “Anak sa tawo, kan-a kanang gidalit kanimo. Kan-a kining linukot nga basahon ug lakaw, sulti ngadto sa balay sa Israel.”

2Busa gibuka nako ang akong baba ug iyang gipakaon kanako ang linukot nga basahon.

3Ug siya miingon kanako, “Anak sa tawo, kan-a kining linukot nga basahon nga akong gihatag kanimo ug busga ang imong tiyan niini.” Unya mikaon ako niini ug kini sama ka tam-is sa dugos diha sa akong baba.

4Ug siya miingon kanako, “Anak sa tawo, lakaw, adto sa balay sa Israel ug sulti pinaagi sa akong mga pulong ngadto kanila.

5Kay ikaw wala ipadala ngadto sa usa ka katawhan nga lahi ug sinultihan ug sa usa ka lisod nga pinulongan, kondili sa panimalay sa Israel,

6dili ngadto sa daghang mga katawhan nga lain ug sinultihan ug sa usa ka malisod nga pinulongan, nga ang mga pulong dili nimo masabtan. Sa pagkatinuod kon ikaw ipadala nako kanila, sila mamati kanimo.

7Apan ang panimalay sa Israel dili mamati kanimo kay sila dili mamati kanako, kay ang tibuok panimalay sa Israel gahi ug agtang ug tig-a ug kasingkasing.

8Anaa, gipagahi nako ang imong nawong batok sa ilang mga nawong, ug ang imong agtang gipagahi nako batok sa ilang mga agtang.

9Sama sa gahi nga bato, gahi pa kay sa santik, gipagahi nako ang imong agtang. Ayaw kahadlok kanila o malisang ikaw sa ilang mga panagway, kay sila masupilon nga panimalay.”

10Unya miingon siya kanako, “Anak sa tawo, ang tanan nakong mga pulong nga akong isulti kanimo dawata sa imong kasingkasing ug pamatia pinaagi sa imong mga dalunggan.

11Ug lakaw, adto kanila nga mga binihag, ngadto sa imong katawhan ug sultihi sila, ‘Kini mao ang giingon sa Ginoong Dios, ’ mamati man sila o dili.”

12Unya ang Espiritu mibayaw kanako, ug samtang ang himaya sa Ginoo misaka gikan sa dapit niini, nadungog nako sa akong luyo ang tingog sa usa ka dakong linog.

13Kini mao ang kinanaas sa mga pako sa mga buhing binuhat, sa nag-abot kini sa usa ug usa, ug ang tingog sa mga ligid nga diha sa ilang tupad, ang kagahob sama sa usa ka dakong linog.

14Busa gibayaw ako sa Espiritu ug gidala ako sa layo ug ako nahiadto uban ang kapaitan, diha sa kainit sa akong espiritu, ingon nga ang kamot sa Ginoo bug-at sa ibabaw nako.

15Unya miabot ako didto sa mga binihag nga didto sa Tel-abib, nga nagpuyo sa daplin sa suba sa Kebar, ug ako milingkod didto sa ilang taliwala nga nahibulong sulod sa pito ka adlaw.

16Unya human sa pito ka adlaw, ang pulong sa Ginoo midangat kanako,

17“Anak sa tawo, gihimo ko ikaw nga tigbantay alang sa balay sa Israel. Sa dihang makadungog ikaw ug pulong gikan sa akong baba, hatagi sila sa pasidaan gikan kanako.

18Kon ako moingon ngadto sa daotan, ‘Ikaw mamatay gayod,’ ug ikaw wala maghatag kaniya ug pasidaan o magsulti sa pagbadlong sa daotan gikan sa ngil-ad niyang dalan aron pagluwas sa iyang kinabuhi, ang maong tawo nga daotan mamatay sa iyang kasal-anan, apan ang iyang dugo paninglon nako diha sa imong kamot.

19Apan kon ikaw magpasidaan sa daotan ug siya dili mobiya sa iyang pagkadaotan o sa daotan niyang dalan, siya mamatay sa iyang kasal-anan; apan ikaw, naluwas nimo ang imong kinabuhi.

20Ug usab, sa diha nga ang usa ka tawong matarong motalikod gikan sa iyang pagkamatarong ug magpakasala ug ako nagbutang ug kapandolanan sa iyang atubangan, siya mamatay. Tungod kay ikaw wala magpasidaan kaniya, siya mamatay sa iyang sala ug ang mga matarong nga buhat nga iyang nahimo dili na hinumdoman, apan ang iyang dugo paninglon nako diha sa imong kamot.

21Apan kon ikaw magpasidaan sa tawo nga matarong aron dili siya magpakasala, ug siya dili makasala, siya mabuhi gayod, tungod kay siya midawat sa pasidaan; ug ikaw, naluwas nimo ang imong kinabuhi.”

22Unya ang kamot sa Ginoo diha ibabaw kanako, ug siya miingon kanako, “Tindog, lakaw ngadto sa kapatagan ug didto makigsulti ako kanimo.”

23Busa ako mitindog ug miadto sa kapatagan ug nakita nako ang himaya sa Ginoo didto, sama sa himaya nga akong nakita daplin sa suba sa Kebar, ug ako mihapa.

24Unya ang Espiritu misulod kanako ug mipatindog kanako ug siya nakigsulti kanako ug miingon, “Lakaw, bilanggoa ang imong kaugalingon sulod sa imong balay.

25Ug ikaw, anak sa tawo, tan-awa, ikaw gaposon ug igaid ug ikaw dili makagawas ngadto uban sa katawhan.

26Ug ang imong dila akong ipatapot sa alingagngag sa imong baba, aron ikaw mahimong amang, ug ikaw dili makabadlong kanila, kay sila usa ka panimalay nga masupilon.

27Apan sa diha nga ako makigsulti kanimo, ablihan nako ang imong baba ug ikaw moingon kanila, ‘Kini mao ang giingon sa Ginoong Dios.’ Siya nga mamati, papamatia siya, ug siya nga magdumili sa pagpamati, padumilia siya, kay sila usa ka panimalay nga masupilon.

← Chapter 2 Chapter 4 →