Ecclesiastes 11

cebuano-2011

1Isalibay ang imong pan ngadto sa katubigan, kay kini imong makit-an human sa daghang mga adlaw.

2Hatagi ug bahin ang pito, bisan ang walo, kay ikaw wala masayod kon unsa ang kadaot nga mahitabo ibabaw sa yuta.

3Kon ang kapanganoran puno sa ulan, ibubo nila ang ilang kaugalingon ngadto sa yuta; ug kon ang usa ka kahoy mapukan ngadto sa habagatan, o ngadto sa amihanan, sa dapit diin ang kahoy mapukan didto usab kini magpabilin.

4Siya nga naniid sa hangin dili makapugas; ug siya nga nagtan-aw sa mga panganod dili makaani.

5Ingon nga ikaw wala masayod kon giunsa sa espiritu pagsulod ngadto sa mga bukog sa taguangkan sa babayeng nagsamkon, ikaw usab wala masayod sa buhat sa Dios nga mao ang naghimo sa tanan.

6Sa buntag ipugas ang imong binhi, ug sa gabii ayaw pugngi ang imong kamot; kay ikaw wala masayod kon hain ang mouswag, kini ba o kana, o managsama ba silang duha nga mahimong maayo.

7Tam-is ang kahayag ug makapahimuot alang sa mga mata ang pagtan-aw sa adlaw.

8Kay kon ang tawo mabuhi sulod sa daghan nga katuigan, tugoti nga maglipay siya diha nianang tanan; apan pahinumdoma siya nga ang mga adlaw sa kangitngit modaghan pa. Ang tanan nga moabot kakawangan.

9Paglipay, O batan-ong lalaki, sa imong pagkabatan-on, ug itugot nga ang imong kasingkasing magdasig kanimo sa mga adlaw sa imong pagkabatan-on. Lakaw diha sa mga pamaagi sa imong kasingkasing ug sa panan-aw sa imong mga mata. Apan hibaloi nga niining tanang mga butang, ang Dios maghukom kanimo.

10Kuhaa ang kasubo gikan sa imong kasingkasing, ug ipalayo ang kasakit gikan sa imong lawas, kay ang kabatan-on ug ang banagbanag sa kinabuhi kakawangan.

← Chapter 10 Chapter 12 →