Deuteronomy 32 — cebuano-2011

1“Pamati kamo, O kalangitan, ug mosulti ako, ug papamatia ang yuta sa mga pulong sa akong baba.

2Hinaot pa nga ang akong mga pagtudlo mangahulog sama sa ulan, ang akong pulong motulo sama sa yamog, sama sa talisik ibabaw sa linghod nga sagbot, ug sama sa mga habohabo ibabaw sa tanom.

3Kay isangyaw nako ang ngalan sa Ginoo. Pasidunggi ang pagkadako sa atong Dios!

4“Ang Bato, ang iyang buhat hingpit, kay ang tanan niyang mga paagi matarong. Dios sa pagkamatinumanon ug walay kasal-anan, matarong ug tul-id siya.

5Nagpakasala sila kaniya, dili na sila iyang mga anak tungod sa ilang sala; sila usa ka sukwahi ug hiwi nga kaliwatan.

6Mao ba kini ang ibalos ninyo sa Ginoo, O katawhan nga buangbuang ug hungog? Dili ba siya mao ang imong amahan nga nagbuhat kanimo, ang nagbuhat ug naglig-on kanimo

7Hinumdomi ang mga adlaw sa unang panahon, palandonga ang mga tuig sa daghang kaliwatan; pangutan-a ang inyong amahan ug siya magpadayag kaninyo; ang inyong mga kadagkoan ug sila motug-an kaninyo.

8Sa diha nga gihatag sa Labing Halangdon ngadto sa mga nasod ang ilang panulundon, sa diha nga gibahinbahin niya ang mga anak sa mga tawo, gibutang niya ang mga utlanan sa mga katawhan sumala sa gidaghanon sa mga anak sa Dios.

9Kay ang bahin sa Ginoo mao ang iyang katawhan, si Jacob ang pahat nga iyang panulundon.

10“Iyang nakaplagan siya didto sa yuta nga kamingawan ug sa hawan ug makalilisang nga kamingawan. iyang gipanalipdan siya, iyang giatiman siya, iyang gibantayan siya ingon nga kalimutaw sa iyang mata.

11Sama sa agila nga nagpaukyab sa iyang salag, naglupadlupad sa ibabaw sa iyang mga kuyabog, nagbukhad sa iyang mga pako, nagkuha kanila, nagdala kanila pinaagi sa iyang mga pako,

12ang Ginoo lamang ang nagmando kaniya ug walay laing dios uban kaniya.

13Iyang gipasakay siya sa mga habog nga dapit sa yuta ug mikaon siya sa mga bunga sa kapatagan. Ug gipasuyop niya siya ug dugos gikan sa dagkong bato ug lana gikan sa gahi nga bato,

14keso gikan sa panon sa baka ug gatas gikan sa mga karnero, uban sa tambok sa mga nating karnero ug sa mga laking karnero, sa mga baka sa Basan ug mga kanding, uban sa labing pino nga trigo ug gikan sa duga sa paras giinom nimo ang bino.

15“Apan mitambok ang Jesurun ug nanindak; mitambok ikaw, midako ikaw, mihapsay ikaw. Unya mibiya siya sa Dios nga nagbuhat kaniya, ug gitamay niya ang Bato sa iyang kaluwasan.

16Gipasilaob nila siya diha sa pagpangabubho tungod sa laing mga dios; ilang gipasuko siya sa mga dulumtanang buhat.

17Sila naghalad ngadto sa mga demonyo nga dili mga dios, sa mga dios nga wala nila mailhi, sa mga bag-ong dios nga ulahing miabot nga wala kahadloki sa inyong katigulangan.

18Wala nimo hinumdomi ang Bato nga nagpakatawo kanimo ug imong gikalimtan ang Dios nga naghatag kanimo ug kinabuhi.

19“Ang Ginoo nakakita niini ug nagsalikway kanila, tungod sa pagpasuko kaniya sa iyang mga anak nga lalaki ug sa iyang mga anak nga babaye.

20Ug miingon siya, ‘Tagoan nako gikan kanila ang akong nawong, tan-awon nako kon unsa ang ilang kataposan kay sila sukwahi nga kaliwatan, mga anak nga dili matinumanon.

21Sila naghagit kanako sa pagpangabuho sa dili dios; ila akong gihagit pinaagi sa ilang mga diosdios. Busa hagiton nako sila sa pagpangabubho sa mga dili katawhan, pasuk-on nako sila sa mga nasod nga buangbuang.

22Kay may kalayo nga nahaling sa akong kapungot ug kini nagdilaab hangtod sa kinahiladman sa Sheol, kini naglamoy sa yuta ug sa abot niini ug nagsunog sa mga patukoranan sa kabukiran.

23“ ‘Ako magpundok ug mga daotan ibabaw kanila; ihurot nako ang akong mga pana nganha kanila;

24mangaluya sila sa kagutom, ug lamyon sa nagdilaab nga kainit ug sa pait nga katalagman; ug ipadala nako ang mga ngipon sa mga mananap batok kanila, uban ang kalala sa mga butang nga nagkamang sa yuta.

25Ang anaa sa gawas mangamatay pinaagi sa espada, ug ang atua sa mga lawak mangalisang, mangalaglag ang batan-ong lalaki ug ang ulay, ang nagsuso uban ang tawo nga tigulang.

26Moingon unta ako, “Patibulaagon nako sila sa layo, pahunongon nako sa taliwala sa mga tawo ang handomanan nila,”

27kon wala pa lamang ako mahadlok sa kaligutgot sa kaaway, kay tingali unya ug ang ilang mga kabatok maghukom sa sayop, tingali ug moingon sila, ‘Ang atong kamot madaogon, ang Ginoo wala magbuhat niining tanan.” ’

28“Kay sila usa ka nasod nga walay mga pagtambag ug wala kanila ang pagpanabot.

29Kon maalamon pa sila, makasabot unta sila niini, masabtan unta nila ang ilang kataposan!

30Unsaon sa usa ka tawo paggukod sa usa ka libo ug sa duha ka tawo pagpakagiw sa napulo ka libo, gawas kon ang ilang Bato nagbaligya kanila ug ang Ginoo nagtugyan kanila?

31Kay ang ilang bato dili sama sa atong Bato, bisan pa ug ang atong mga kaaway sa ilang kaugalingon mao ang mga maghuhukom.

32Kay ang ilang paras gikan sa paras sa Sodoma ug gikan sa mga kaumahan sa Gomora; ang ilang mga paras mga paras nga makahilo ang ilang mga pungpong pait.

33ang ilang bino kamandag sa mga dragon, ug mga bangis nga kalala sa bitin.

34“Kay wala ba nako kini tipigi dinhi kanako, nga sinilyohan diha sa akong mga sudlanan?

35Akoa ang panimalos, ug ang bayad, alang sa panahon nga ang ilang tiil madalin-as; kay ang adlaw sa ilang katalagman nagkaduol na ug ang ilang kalaglagan moabot sa kalit lamang.

36Kay ang Ginoo maghatag ug hustisya sa iyang katawhan ug maluoy sa iyang mga sulugoon, sa dihang makita niya nga ang ilang kusog nawala ug walay nahibilin, ulipon o gawasnon.

37Unya moingon siya, ‘Hain man ang ilang mga dios, ang bato nga ilang gidangpan,

38nga nagkaon sa tambok sa ilang mga halad, ug miinom sa bino sa ilang halad nga ilimnon? Patindoga sila ug patabanga kaninyo, himoa sila nga inyong panalipod!

39“ ‘Tan-awa ninyo, karon nga ako, bisan ako, mao siya, ug walay dios gawas kanako. Ako nagpatay ug ako nagbuhi; ako nagsamad ug ako nag-ayo; ug walay makalingkawas gikan sa akong kamot.

40Kay bayawon nako ang akong kamot ngadto sa langit ug manumpa, Ingon nga ako buhi hangtod sa kahangtoran,

41kon bairon nako ang akong naggilawgilaw nga espada ug ang akong kamot magkupot sa paghukom, ako manimalos sa akong mga kaaway, ug akong paninglan ang mga nagdumot kanako.

42Hubgon nako sa dugo ang akong mga pana ug ang akong espada maglamoy ug unod, sa dugo sa mga gipatay ug sa mga bihag, gikan sa mga tag-as ug buhok nga ulo sa kaaway.’

43“Dayega ang iyang katawhan, O mga nasod; kay siya manimalos sa dugo sa iyang mga sulugoon, ug manimalos sa iyang mga kabatok, ug magbayad sa sala sa iyang yuta, alang sa iyang katawhan.”

44Miduol si Moises ug gisulti niya ang tanang mga pulong niini nga awit diha sa pangdungog sa katawhan, siya ug si Josue nga anak ni Nun.

45Sa nahuman ni Moises pagsulti kining tanang pulong sa tibuok Israel

46siya miingon kanila, “Ibutang ninyo sa inyong kasingkasing ang tanang mga pulong nga gimando kaninyo niining adlawa nga isugo ninyo sa inyong mga anak aron sila magmatngon sa pagbuhat sa tanang mga pulong niini nga Balaod.

47Kay kini dili butang nga walay pulos alang kaninyo apan kini mao ang inyong kinabuhi ug tungod niini mabuhi kamo ug dugay didto sa yuta nga inyong adtoan diin motabok kamo sa Jordan aron sa pagpanag-iya niini.”

48Ug ang Ginoo miingon kang Moises niadtong adlawa,

49“Tungasa kining bukira sa Abarim, ang bukid sa Nebo nga anaa sa yuta sa Moab, atbang sa Jerico, ug tan-awa ang yuta sa Canaan nga akong gihatag aron mapanag-iya sa katawhan sa Israel.

50Ug mamatay ikaw sa bukid nga imong gitungas ug maipon ikaw sa imong katawhan, ingon nga namatay si Aaron nga imong igsoon sa Hor ug giipon sa iyang katawhan,

51tungod kay milapas kamo batok kanako sa taliwala sa katawhan sa Israel sa katubigan sa Meriba sa Kades, didto sa kamingawan sa Zin, kay ako wala ninyo tahora nga balaan sa taliwala sa katawhan sa Israel.

52Kay makita nimo ang yuta sa imong atubangan apan dili ikaw makasulod didto sa yuta nga gihatag nako sa katawhan sa Israel.”