Psalms 92

cebuano-1999

1Maayo gayod ang pagpasalamat kanimo, O Ginoo, ug ang pag-awit alang sa imong ngalan, O Labing Halangdon nga Dios,

2ang pagsangyaw matag buntag sa imong gugmang walay paglubad ug sa matag gabii sa imong pagkamatinud-anon

3dinuyogan sa honi sa mga tulunggon nga kinuwerdasan ug sa tugtog sa alpa.

4Nakalipay kanako, O Ginoo, ang gamhanan mong mga buhat ug nag-awit ako sa kalipay tungod sa imong gihimo.

5Pagkakahibulongan sa imong mga buhat, O Ginoo! Pagkalalom sa imong mga hunahuna!

6Dili kini masabot sa mga buangbuang o matugkad sa mga walay alamag:

7bisan motubo sama sa mga sagbot ang mga daotan ug ang tanang makasasala mouswag, mangalaglag ra gihapon sila sa hingpit,

8kay ikaw, O Ginoo, labaw man sa tanan hangtod sa kahangtoran.

9Nasayod kami nga mangamatay ang imong mga kaaway ug mabuntog ang tanang daotang tawo.

10Gihimo mo akong kusgan ingon sa ihalas nga torong baka; gidihogan mo akog bag-ong lana.

11Nakita ko ang kapildihan sa akong mga kaaway ug nadungog ko ang hilak sa mga daotan.

12Molambo ang mga matarong sama sa palmera; motubo sila sama sa mga sidro sa Lebanon.

13Sama sila sa mga kahoy nga gitanom diha sa balay sa Ginoo ug misanay diha sa Templo sa atong Dios.

14Mamunga gihapon sila bisan tigulang na ug kanunayng lunhaw ug lig-on.

15Nagpaila kini nga matarong ang Ginoo; siya ang akong tigpanalipod ug walay ikasaway kaniya.

← Chapter 91 Chapter 93 →