Psalms 46

cebuano-1999

1Ang Dios mao ang atong dalangpanan ug kusog. Andam siya kanunay sa pagtabang panahon sa kalisdanan.

2Busa dili kita mahadlok bisan matay-og ang yuta ug matumpag ang kabukiran ngadto sa kahiladman sa dagat;

3bisan pag modahunog ang dagat ug magpungasi ang mga balod, ug ang kabungtoran matay-og sa kagahob niini.

4May sapa nga ang tubig naghatag ug kalipay sa siyudad sa Dios, ang balaang puloy-anan sa Labing Halangdon.

5Ang Dios anaa magpuyo niining siyudara, ug dili gayod kini malumpag. Sa sayong kabuntagon moanha siya aron pagtabang niini.

6Nagkaguliyang ang kanasoran ug natay-og ang mga gingharian; inigsinggit sa Dios matunaw ang kayutaan.

7Ang Ginoo nga Labing Makagagahom kauban nato; ang Dios ni Jacob mao ang atong dalangpanan!

8Ngari kamo, tan-awa ang nahimo sa Ginoo! Tan-awa ang mga katingalahang butang nga iyang nahimo dinhi sa yuta!

9Gipahunong niya ang mga gubat sa tibuok kalibotan; gibalibali niya ang mga pana ingon man ang mga bangkaw ug gidaoban ang mga taming.

10Miingon siya, “Hunonga ang inyong panag-away ug ilha ako nga mao ang Dios, ang labawng pangulo sa kanasoran ug sa tibuok kalibotan!”

11Ang Ginoo nga Labing Gamhanan kauban nato; ang Dios ni Jacob mao ang atong dalangpanan.

← Chapter 45 Chapter 47 →