Psalms 22

cebuano-1999

1Dios ko, Dios ko, nganong gibiyaan mo man ako? Nagpakitabang ako kanimo, apan hangtod karon wala mo ako tabangi!

2O Dios ko, adlaw ug gabii gisangpit ko ikaw, apan wala mo ako tubaga busa wala ako magmalinawon.

3Apan balaan ka ug gidayeg sa Israel.

4Ang among mga katigulangan nagsalig kanimo ug giluwas mo sila.

5Misangpit sila kanimo ug giluwas mo sila. Misalig sila kanimo ug wala mo sila kawanga.

6Apan sama na lamang ako sa ulod ug dili na tawo. Giyam-iran ako ug gisalikway sa tanan!

7Gibugalbugalan ako sa tanang nakakita kanako; gidiwalwalan ako nila sa ilang dila ug nagpanglingo sila.

8Miingon sila, “Misalig ka man kaha sa Ginoo, nganong wala ka man niya luwasa? Kon gikahimut-an ka pa sa Ginoo, nganong wala ka man niya tabangi?”

9Apan ikaw ang nagpahimugso kanako, ug sukad pa sa akong pagkabata gibantayan mo na ako.

10Sukad sa akong pagkatawo gisalig na ako kanimo; sukad ako mahimugso ikaw na ang akong Dios.

11Ayaw akog biyai kay duol na ang kasamok, ug walay laing makatabang kanako.

12Gilibotan ako sa akong mga kaaway nga daw mapintas nga mga torong baka sa Basan.

13Ginganga nila ang ilang baba daw mga liyon nga nagngulob, ug buot mokuniskunis kanako.

14Sama ako sa tubig nga giyabo sa yuta. Ang akong kabukogan daw nangatangtang, ug ang akong kasingkasing daw kandila nga natunaw.

15Nag-uga na ang akong tutonlan sama sa yuta, ug ang akong dila mitapot sa akong alingagngag. Ug gibiyaan mo ako nga nagbuy-od na sa yuta nga daw patay.

16Gilibotan ako sa mga tawong daotan, nga daw mga iro nga mihasmag kanako; ug gikuniskunis nila ang akong mga kamot ug tiil.

17Nakita na ang akong kabukogan. Gitutokan ako sa akong mga kaaway.

18Gibahinbahin nila ang akong bisti ug nagripa sila alang sa akong kupo.

19O Ginoo, ayaw intawon akog biyai! Tabangi dayon ako, O manluluwas ko!

20Ilikay ako sa espada ug nianang mga iro!

21Luwasa ako gikan sa baba sa liyon; wala akoy mahimo batok nianang mapintas nga mga torong baka!

22Sultihan ko ang akong katawhan sa imong nahimo! Daygon ko ikaw diha sa ilang panagtigom:

23“Dayga siya, kamong mga may kahadlok sa Ginoo! Pasidunggi siya, mga kaliwat ni Jacob! Simbaha siya, katawhan sa Israel!

24Wala niya pasagdi nga mag-antos ang mga dinaugdaog; wala niya sila biyai ug gitubag niya ang ilang pagpakitabang.”

25Diha sa tigom sa tanan, daygon ko ikaw tungod sa imong gibuhat. Atubangan sa tanan mong alagad, ihalad ko ang mga halad nga akong gisaad.

26Makakaon ang mga kabos kutob sa ilang gusto ug ang moduol sa Ginoo magdayeg kaniya. Mabulahan unta kamo hangtod sa kahangtoran!

27Ang tanang katawhan sa kalibotan mahinumdom ug modangop sa Ginoo. Simbahon siya sa tanang kaliwatan ug kanasoran.

28Kay ang Ginoo mao ang hari ug siyay nagmando sa tanang kanasoran.

29Moyukbo kaniya ang tanang mapahitas-on; sa atubangan niya mohapa ang katawhan nga dili mohangtod sa kahangtoran.

30Mag-alagad kaniya ang umaabot nga mga kaliwatan; ug suginlan sila sa mga tawo

31nga ang Ginoo maoy nagluwas sa iyang katawhan.

← Chapter 21 Chapter 23 →