Psalms 143

cebuano-1999

1Dungga intawon ang akong pag-ampo, O Ginoo, pamatia ang akong mga pangaliya! Matarong ka ug matinud-anon busa paminawa intawon ako!

2Ayaw hukmi kining imong ulipon kay walay dili sad-an sa imong atubangan.

3Gilutos ako sa akong kaaway ug gibuntog ako niya sa hingpit. Gibilanggo ako niya sa mangiob nga dapit ug sama na ako niadtong dugay na kaayong nangamatay.

4Busa nawad-an na akog kadasig, ug wala na gayod akoy paglaom.

5Nahinumdoman ko ang nangaging mga adlaw; naghunahuna ako sa tanan mong gibuhat; gihinumdoman ko ang tanan mong gihimo.

6Gibayaw ko ang akong mga kamot nganha kanimo sa pag-ampo; sama sa nagmala nga yuta, giuhaw kanimo ang akong kalag.

7Tubaga ako karon, O Ginoo! Nawad-an na ako sa paglaom! Ayaw akog biyai kay tingali unyag mahisama ako niadtong moadto sa kalibotan sa mga patay.

8Misalig ako kanimo; pahinumdomi ako matag buntag sa gugma mong walay paglubad. Nag-ampo ako kanimo; tultoli ako sa dalan nga akong agian.

9Midangop ako kanimo, O Ginoo, aron imong panalipdan ug luwason gikan sa akong mga kaaway.

10Ikaw ang akong Dios; tudloi ako pagtuman sa imong kabubut-on. Magmando unta kanako ang imong Espiritu ug tultolan ako niya sa dalan nga layo sa kadaot.

11Luwasa ako, O Ginoo, sumala sa imong gisaad; sa imong pagkamatarong, luwasa ako gikan sa akong mga kalisdanan!

12Patya ang akong mga kaaway tungod sa gugma mo kanako ug laglaga ang tanan nga nagdaugdaog kanako, kay ako imo mang sulugoon.

← Chapter 142 Chapter 144 →