Psalms 102

cebuano-1999

1Pamatia intawon, O Ginoo, ang akong pag-ampo; patalinghogi ang akong pakitabang!

2Ayaw pagpalayo kanako sa panahon sa akong kalisdanan! Paminawa ako ug tagda dayon ako inigsangpit ko kanimo!

3Ang akong kinabuhi mahanaw daw aso; mosilaob ang akong lawas daw kalayo.

4Nawad-an na akog kadasig daw laya nga sagbot; wala na akoy ganang mokaon.

5Hilabihan gayod ang akong pag-agulo; bukog ug panit na lamang ako.

6Sama ako sa ihalas nga langgam sa kamingawan, sama sa ngiwngiw diha sa naguba ug biniyaang mga balay.

7Dili ako makatulog; sama ako sa nag-inusarang langgam diha sa atop sa balay.

8Tibuok adlaw gibiaybiay ako sa akong mga kaaway; kadtong nagbugalbugal kanako migamit sa akong ngalan sa ilang pagpanunglo.

9Abo ang akong gikaon ug nahisagol sa akong imnonon ang akong mga luha

10tungod sa imong kasuko ug kapungot. Gipunit mo ako ug gisalibay.

11Daw anino sa kahapunon ang akong kinabuhi; nalaya ako sama sa sagbot.

12Apan hari ka, O Ginoo, hangtod sa kahangtoran; mahinumdom kanimo ang tanang kaliwatan.

13Motindog ka ug maluoy sa Sion; miabot na ang panahon nga maluoy ka kaniya; kini mao na ang gitakdang panahon!

14Nahigugma kaniya ang mga sulugoon mo bisag naguba na siya; naluoy sila kaniya bisag napulpog na siya.

15Mahadlok kang Yahweh ang mga nasod; malisang sa iyang gahom ang tanang hari sa kalibotan.

16Sa dihang tukoron na sa Ginoo pag-usab ang Sion, iyang ipakita ang iyang pagkagamhanan.

17Patalinghogan niya ang iyang biniyaang katawhan ug pamation ang ilang pag-ampo.

18Isulat alang sa umaabot nga kaliwatan ang gibuhat sa Ginoo, aron magdayeg kaniya kadtong wala pa mangatawo.

19Gikan sa iyang balaang dapit sa kahitas-an midungaw ang Ginoo sa kalibotan

20aron sa pagpamati sa mga agulo sa mga binilanggo ug sa pagluwas sa mga patyonon.

21Sa ingon isangyaw sa mga tawo ang ngalan ni Yahweh didto sa Sion; magdayeg sila kaniya didto sa Jerusalem

22sa dihang ang mga kanasoran ug mga gingharian magtigom ug magsimba kang Yahweh.

23Gikuhaan niya akog kusog samtang batan-on pa ako; gipamub-an niya ang akong kinabuhi.

24O akong Dios, buhi ka hangtod sa kahangtoran. Ayaw una akog patya karon nga batan-on pa ako.

25Sa dugay na kaayo nga panahon gibuhat mo ang kalibotan, ug pinaagi sa imong kamot gibuhat mo ang kalangitan.

26Mangahanaw sila, apan ikaw magpabilin; mangadugta silang tanan sama sa sinina. Ilisan mo sila sama sa bisti ug mangahanaw sila.

27Apan ikaw dili gayod mausab ug wala kay pagkatapos.

28Ang among kabataan magpuyo nga malinawon, ug ang ilang mga kaliwatan magpuyo kanunay ubos sa imong pagpanalipod.

← Chapter 101 Chapter 103 →