Proverbs 26

cebuano-1999

1Ang pagdayeg dili angay alang sa usa ka buangbuang, sama nga ang yelo dili angay sa panahon sa ting-init o ang ulan panahon sa ting-ani.

2Ang tunglo nga walay gipasikaran dili makadulot. Sama kini sa mga langgam nga sayaw nga mosaylo lamang.

3Kinahanglan latigohon ang kabayo, bukadohan ang asno, ug hampakon ang buangbuang.

4Ayaw tubaga ang buangbuang sumala sa iyang kabuang aron dili ka mahisama kaniya.

5Tubaga ang buangbuang sumala sa iyang kabuang aron dili siya magtuo nga maalamon siya.

6Ang tawo nga magpadala ug mensahe pinaagi sa usa ka buangbuang sama ra nga nagputol sa kaugalingon niyang tiil ug nangita lamang ug kasamok.

7Ang panultihon sa usa ka buangbuang walay kapuslanan. Sama kini sa mga tiil sa usa ka bakol nga walay gamit.

8Kon daygon nimo ang usa ka buangbuang sama ra nga gihigtan nimo ang bato nga gibala sa imong tirador.

9Ang usa ka buangbuang nga mosulti sa panultihon sa mga maalamon sama sa usa ka hubog nga nag-ibot ug tunok nga diha sa iyang kamot.

10Ang mopatrabaho kang bisan kinsa nga buangbuang o palahubog nga iyang hikit-an, naghimo lamag kadaot sa tanan.

11Ang buangbuang nga mobuhat pag-usab sa iyang binuang nahisama sa iro nga mokaon sa iyang sinuka.

12Mas may paglaom pa ang labing buang nga tawo kay kaniya nga naghunahuna nga siya maalamon bisag dili tinuod.

13Ang tapolan dili gustong mogawas sa balay ug moingon lang, “May liyon man gud sa kadalanan.”

14Ang tapolan nga nagligidligid sa higdaanan sama sa pultahan nga mag-abli-abli diha sa bisagra niini.

15May mga tawo nga naghinobra ang pagkatapolan bisan gani sa paghungit sa ilang pagkaon.

16Ang tawong tapolan naghunahuna nga mas abtik siya kay sa pito ka tawo nga makahatag ug mga maayong katarongan.

17Ang tawo nga mag-apil-apil sa panaglalis mahisama sa tawo nga nanakop ug iro pinaagi sa paggunit sa mga dalunggan niini.

18Ang usa ka tawo nga magtinunto sa iyang isigkaingon ug unya moingon nga nagkomedya lamang siya, nahisama sa usa ka buangbuang nga nagduladula ug makamatay nga hinagiban.

20Kon walay sugnod mapalong ang kalayo; kon walay libak, mohunong ang panaglalis.

21Ang uling maoy makahimog baga, ang sugnod maoy makapasiga sa kalayo ug ang mga samokan maoy makahaling sa panaglalis.

22Lami kaayo ang libak! Gusto gayod kita nga molamoy niini!

23Ang sulti nga dili matinud-anon ug naglilong sa imong gihunahuna nahisama sa dili maayong plata nga gihal-op sa baratohon nga kulon.

24Ang tigpakaaron-ingnon nagtago sa iyang pagdumot pinaagi sa mga pag-ulog-ulog.

25Nindot kining pamation, apan ayaw siya tuohi, kay ang iyang kasingkasing puno sa pagdumot.

26Mahimo nga tagoan niya ang iyang pagdumot, apan makita sa tanan ang daotan niyang binuhatan.

27Ang mga tawo nga buot unta molit-ag sa uban, maunay niini. Ang mga tawo nga magligid ug bato maligiran niini.

28Ang mga pulong nga bakak nagpadayag ug pagdumot ngadto sa hingtungdan. Walay laing mahimo ang sulti nga dili matinud-anon gawas sa kadaot.

← Chapter 25 Chapter 27 →