Proverbs 14

cebuano-1999

1Matigayon ang panimalay tungod sa kaalam sa mga babaye, apan ang ilang binuang maoy makabungkag niini.

2Ang pagkamatarong maoy pagtahod sa Ginoo, ug ang pagpanlimbong maoy pagtamay kaniya.

3Ang sulti sa tawong maalamon manalipod kaniya, apan ang sulti sa daotan magdala kaniyag silot.

4Kon walay hayop nga moguyod sa daro walay sulod ang imong kamalig, apan kon aduna mapuno kini sa abot.

5Ang kasaligang saksi magsulti kanunay sa tinuod, apan ang bakakon magsulti lamang ug bakak.

6Ang tawong mabugalbugalon dili gayod mahimong maalamon, apan ang lalom ug panabot dali rang makakat-on.

7Likay sa mga buangbuang kay wala kay makat-onan gikan kanila.

8Ang kaalam magtultol sa maayong tawo sa angay niyang buhaton, apan ang kabuang sa tawong kuwanggol naglimbong kaniya.

9Daw wala lamay bali sa mga buangbuang ang ilang mga sala, apan ang mga buotan mangitag kapasayloan.

10Imo ra ang imong kalipay sama nga ang imong kaguol imo ra usab. Walay makaambit niini uban kanimo.

11Ang balay sa tawong daotan daling madugta, apan ang balay sa tawong matarong molungtad ug dugay.

12Ang dalan nga gituohan mong husto usahay mohatod kanimo ngadto sa kamatayon.

13Mahimong salimbongan mo sa katawa ang imong kaguol, apan human mog katawa anaa gihapon ang kaguol.

14Madawat sa tawong daotan ang angay kaniya, ug gantihan ang maayong tawo tungod sa iyang nahimo.

15Ang buangbuang motuo sa bisag unsa, apan ang maalamon magbantay sa iyang lakang.

16Ang tawong but-an maglikay sa kasamok, apan ang buangbuang mangita hinuon niini.

17Ang tawong dali rang masuko dali rang masayop; ang tawong maalamon mapailubon.

18Ang mga walay alamag makadawat ug tumbas sa ilang binuang, apan ang abtik gantihan ug kaalam.

19Ang mga tawong daotan moyukbo sa mga matarong, ug sa dakong pagpaubos, mohangyo sa ilang panabang.

20Walay makighigala sa tawong kabos, bisan ang iyang mga silingan, apan daghag higala ang dato.

21Kon buot kang magmalipayon, kaluy-a ang mga kabos; sala ang pagtamay kang bisan kinsa.

22Madani mo ang pagsalig ug ang pagtahod sa ubang tawo kon magbuhat ka alang sa kaayohan, apan kon magbudlay ka alang sa daotan makahimo kag dakong sayop.

23Pagbuhat ug maangkon mo ang hamugawayng kinabuhi, apan pagsigi lang ug tabi ug maalaot ka gayod.

24Ang mga maalamon gantihag bahandi, apan mailhan ang buangbuang tungod sa iyang binuang.

25Kon ang saksi magsulti sa matuod, makaluwas siyag daghang kinabuhi, apan ang saksing bakakon makaangin niini.

26Diha sa pagtahod sa Ginoo adunay pagsalig ug kasigurohan, ug ang iyang mga anak adunay kadangpan.

27Ang kahadlok ug ang pagtahod sa Ginoo maoy tinubdan sa kinabuhi ug paagi sa paglikay sa kamatayon.

28Ang gahom sa usa ka hari nagsukad sa kadaghan sa iyang mga sakop. Kon wala siyay sakop, wala siyay gahom.

29Ang tawong kalma maalamon, apan ang dali rang masuko nagpaila sa iyang kabuang.

30Ang kalinaw sa hunahuna makaayo sa lawas, apan ang kasina sama sa kanser nga mout-ot sa lawas.

31Ang nagdaugdaog sa mga kabos, nag-insulto sa Dios nga nagbuhat kanila; apan ang nagpakitag kaluoy sa mga tawong kabos maoy nagpasidungog sa Dios.

32Ang binuhatan sa tawong daotan maoy makapukan kaniya, apan ang maayong tawo panalipdan sa iyang kaligdong.

33Ang kaalam gitinguha sa tawong maayog panabot, apan walay masayran ang mga buangbuang mahitungod sa kaalam.

34Ang katarong makahimong lig-on sa nasod, apan ang sala maoy makaalaot niini.

35Kahimut-an sa hari ang mga kadagkoan nga may kaalam, apan iyang silotan ang nagpakyas kaniya.

← Chapter 13 Chapter 15 →