Obadiah 1

cebuano-1999

1Mao kini ang panagna ni Abdias, ang giingon sa Ginoong Dios mahitungod sa nasod sa Edomea. Gipadala sa Ginoo ang iyang sinugo ngadto sa kanasoran, ug nadungog namo ang iyang gisulti nga nag-ingon: “Ngari kamo! Makiggubat kita sa Edomea!”

2Giingnan sa Ginoo ang nasod sa Edomea, “Ipaubos ko ikaw, ug tamayon ka pag-ayo sa tanang kanasoran.

3Gilimbongan ka sa imong garbo. Nagpuyo ka sa usa ka kota nga bato; anaa sa ibabaw sa bukid ang imong puloy-anan, ug busa miingon ka sa imong kaugalingon, ‘Kinsa bay makapukan kanako?’

4Bisan pag molupad ka nga manganawkanaw sama sa agila, ug magsalag didto sa kabituonan, pukanon ko gihapon ikaw,” nag-ingon ang Ginoo.

5“Inigpangawat sa mga kawatan panahon sa kagabhion, kuhaon lamang nila ang ilang nagustohan. Ug kon ang mga tawo mamupo sa mga ubas, binlan gayod nilag diyutay. Apan ikaw gilaglag gayod sa hingpit sa imong mga kaaway.

6O mga kaliwat ni Esau, nakaplagan nila ang inyong bahandi ug gihurot nila kinig dala.

7Gibudhian kamo sa inyong mga kaabin, ug gihinginlan kamo gikan sa inyong nasod. Ang mga kaabin ninyo kaniadto mao nay mibuntog kaninyo. Ang mga higala nga nakigsalo kaninyo, milit-ag kaninyo ug miingon, ‘Hain na ba ang ilang kanhing kaigmat?’”

8Ang Ginoo miingon, “Inigsilot ko sa Edomea, laglagon ko ang ilang mga maalamon, ug wagtangon ko ang tanan nilang kaalam.”

9Mangalisang ang mga manggugubat sa Teman, ug pamatyon ang tanang sundalo didto sa Bukid ni Esau.

10“Tungod sa imong pagtulis sa imong mga kadugo nga kaliwat ni Jacob, laglagon ug pakaulawan ka hangtod sa kahangtoran.

11Wala ka lamang magtagad sa dihang gilumpag sa ilang mga kaawayng langyaw ang ilang mga ganghaan. Sama ka ra kadaotan niadtong mga dumuduong nga mitulis sa bahandi sa Jerusalem ug mibahinbahin niini.

12Dili mo unta angayng ikalipay ang kadaot nga naagoman sa imong kaigsoonan didto sa Juda. Dili ka unta angayng magmaya sa adlaw sa ilang pagkalaglag. Dili ka unta angayng mokatawa kanila sa panahon sa ilang kalisdanan.

13Dili ka unta angayng mosulod sa siyudad sa akong katawhan, aron magmaya sa katalagman nga ilang nahiagoman. Dili ka unta angay mangawat sa ilang bahandi sa adlaw sa ilang katalagman.

14Dili ka unta angayng magbarog sa kinasang-an sa dalan, aron pagsanta niadtong buot moikyas. Wala mo unta sila itugyan ngadto sa kaaway sa adlaw sa ilang kagul-anan.

15“Duol na ang adlaw nga ako, ang Ginoo, mosilot sa tanang kanasoran. Ang gibuhat mo, Edomea, buhaton usab kanimo. Ang imong gihatag mao usab ang imong madawat.

16Miinom ang akong katawhan ug usa ka tasa sa mapait nga silot didto sa balaan kong bungtod. Apan labaw sa kangilngig ang silot nga imnon sa tanang kasikbit nga kanasoran; magpatuyang silag inom ug unya mangahanaw sila.

17“Apan may makaikyas didto sa Bukid sa Sion ug mahimo kining dapit nga balaan. Mapanag-iya sa katawhan ni Jacob ang yuta nga ilaha gayod.

18Sama sa kalayo ang katawhan ni Jacob ug ni Jose; laglagon nila ang katawhan ni Esau sama nga ang dagami ugdawon sa kalayo. Walay makaikyas sa kaliwat ni Esau. Ako, ang Ginoo, maoy nagsulti niini.

19“Panag-iyahon ang Bukid ni Esau sa mga Israelita sa Negeb; kadtong atua sa kabungtoran sa Judea manag-iya sa yuta sa mga Filistihanon. Ang kayutaan sa Efraim ug Samaria panag-iyahon usab sa mga Israelita, ug ang kaliwat ni Benjamin manag-iya sa Gilead.

20Ang mga hininginlang kasundalohan gikan sa amihanang gingharian sa Israel mobuntog sa yuta sa mga Feniciahanon hangtod sa Sarefat. Ilogon usab ang kalungsoran sa Negeb sa mga hininginlang lumolupyo sa Jerusalem nga atua na magpuyo sa Sardis.

21Motungas sa Bukid sa Sion ang mga madaugong Israelita aron magmando niini; magmando sila sa Bukid ni Esau ug ang Ginoo maoy ilang Hari.”