Jeremiah 20

cebuano-1999

1Si Pasur nga anak ni Immer pari ug maoy labawng pangulo sa Templo. Nakabati siya kang Jeremias nga nagsangyaw niining mga butanga.

2Busa gipabunalan niya si Jeremias ug gipagapos niyag kadena didto sa taas nga ganghaan sa Templo nga ginganlag Ganghaan ni Benjamin.

3Sa pagkabuntag, human badbari ni Pasur si Jeremias sa kadena, giingnan siya ni Jeremias, “Dili Pasur ang gingalan kanimo sa Ginoo kondili ginganlan kag ‘Kalisang sa Tanang Dapit.’

4Nag-ingon ang Ginoo, ‘Himoon ko nga kalisangan ka bisan sa imong kaugalingon ug sa imong mga higala ug makita mo sila nga pamatyon sa ilang mga kaaway pinaagi sa espada. Ipailalom ko sa gahom sa hari sa Babilonia ang tibuok Juda ug pamihagon ug bilanggoon ang uban didto sa Babilonia ug ang uban iyang pamatyon.

5Ipailog ko usab sa ilang mga kaaway ang tanang bahandi niining siyudara ingon man ang tanang katigayonan lakip ang mga bahandi sa mga hari sa Juda ug kini panad-on ngadto sa Babilonia.

6Ug ikaw usab, Pasur, ingon man ang imong pamilya, dakpon ug bihagon ngadto sa Babilonia. Adto ka didto mamatay ug ilubong uban sa imong mga higala nga imong gisultihag mga bakak.’”

7O Ginoo, gilimbongan mo ako ug nalimbongan ako. Mas gamhanan ka kay kanako busa wala akoy dag-anan. Ang tanan nagbiaybiay kanako, ug gikataw-an ako nila sa tibuok adlaw.

8Kinahanglan gyod kong mosinggit, inigsulti nakog, “Kamatay! Kalaglagan!” O Ginoo, gibiaybiay ug giyam-iran ako nila kanunay kay gisangyaw ko man ang imong gisulti.

9Apan kon moingon gani ako nga kalimtan ko ikaw ug dili na ako magsangyaw sa imong ngalan, bation ko nga daw kalayo nga nagdilaab ang imong gisulti sulod sa akong kasingkasing ug kabukogan. Maluya akog pinugong niini ug dili ko na gayod kini kapugngan.

10Nabati ko ang hagawhaw sa katawhan, “Ang tanan nangalisang busa ato siyang isumbong ngadto sa mga awtoridad!” Bisan ang suod kong mga higala nagtinguha nga mapukan ako. Matod nila, “Basin pag malingla ta siya aron ato siyang madakop ug makapanimalos kita kaniya.”

11Apan ikaw, O Ginoo, dapig kanako ug gamhanan kaayo; mangapukan ug mangapakyas gayod sila nga naglutos kanako ug dili gayod sila modaog. Maulawan sila pag-ayo kay dili man sila molampos. Ug ang ilang kaulawan walay kataposan ug dili gayod hikalimtan.

12O Ginoo nga Labing Gamhanan, matarong ang pagsulay mo sa mga tawo; nasayod ka sa ilang kasingkasing ug hunahuna. Busa pakit-a ako sa imong pagpanimalos sa akong mga kaaway kay kanimo gipadayag ko ang akong mga mulo.

13Pag-awit ug dayga ang Ginoo! Giluwas niya ang mga dinaugdaog gikan sa mga tawong daotan.

14Tinunglo ang adlaw sa akong pagkatawo! Kalimti ang adlaw nga gihimugso ako sa akong inahan!

15Tinunglo ang tawo nga nakalipay sa akong amahan sa pagbalita niya, “Lalaki ang imong anak!”

16Mahisama unta siya sa mga siyudad nga gilaglag sa Ginoo sa walay kukaluoy. Madungog unta niya sa buntag ang mga tuaw tungod sa kasakit ug ang kaguliyang inigkaudto

17kay wala man niya ako patya sa wala pa ako matawo. Ang tiyan sa akong inahan mahimo untang akong lubnganan ug wala unta ako matawo.

18Nganong gipakatawo pa man ako? Aron ba lamang pahiagomon sa kasamok ug kagul-anan ug mamatay tungod sa kaulaw?

← Chapter 19 Chapter 21 →